அந்த தீபம் அணையவில்லை!

பாலு சத்யா, படம்: சு.குமரேசன்

ம்ஸ்கிருதத்தில் ` ஜ்யேஷ்ட: ’ என்று ஒரு வார்த்தை உண்டு. `மிகுந்த புகழ்ச்சிக்கு உரியவர்’ என்பது அதன் பொருள். இந்த வார்த்தைக்கு மிகவும் பொருத்தமானவர் ஸ்ரீ ஜெயேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள். ஆன்மிகப் பணிகளையும் தாண்டி சமூகப் பணிகளிலும் அக்கறை காட்டினார் என்பதே அவரின் தனித்த அடையாளம்.

அன்றைய தஞ்சை மாவட்டத்திலிருக்கும் (இப்போது திருவாரூர் மாவட்டம்) இருள்நீக்கி கிராமத்தில் 1935-ம் ஆண்டு பிறந்தவர் சுப்ரமணியன். தந்தைக்கு ரயில்வேயில் வேலை. திருவிடை மருதூர் வேத பாடசாலையில் ஆறு ஆண்டுகள் வேதம் பயின்றார். வேத தர்ம சாஸ்திரத் தேர்வில் முதல் மாணவராகத் தேறினார். ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளுக்கு, அப்போதே சுப்ரமணியனின் மேல் பிரியமும், தனக்கு அடுத்த பீடாதிபதியாக அவரை நியமிக்கும் எண்ணமும் ஏற்பட்டிருந்தது. அவர் விருப்பப்படி, 1954-ம் ஆண்டு காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் 69-வது பீடாதிபதியாகப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டபோது சுப்ரமணியனுக்கு வயது 19. அன்றிலிருந்து `ஸ்ரீ ஜெயேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள்’ என அழைக்கப்பட்டவர், பிப்ரவரி 28-ம் தேதி, காலமானார்.

உபந்யாசகரும் காஞ்சிப் பெரியவரின் சீடருமான கணேச சர்மா, ஜெயேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளைப் பற்றி மனமுருகிச் சொல்கிறார்... ``சங்கர மடம் மாதிரியான அமைப்புகள்னாலே, ஆன்மிகத்துலதான் அதிக கவனமிருக்கும்னு ஒரு கருத்து இருக்கு. அதிலிருந்து கொஞ்சம் வேறுபட்டவர் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள். வேற எந்த மடத்தின் தலைவர்களும் செய்யாத அளவுக்கு சமுதாய விஷயங்களில் ஈடுபாடு காட்டினார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!