அன்பும் அறமும் - 12

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சரவணன் சந்திரன் - ஓவியம்: ஹாசிப்கான்

மறையும் சாம்பிராணிப் புகை!

மீபத்தில் தம்பி ஒருவன் முகநூலில் பதிவு ஒன்றை எழுதியிருந்தான்.  உரம் சார்ந்த தொழில் ஒன்றில் புதிய வகை இயற்கை உரம் ஒன்றின் ஃபார்முலாவைக் கண்டறிந்திருக்கிறான் அவன். அவனுக்குத் தனது புதிய கண்டுபிடிப்பைச் சந்தைப்படுத்துவதற்கு முதலீட்டாளர்கள் தேவை. இதற்கு முன்னர் அவன் வெற்றிகரமாகத் தேங்காய் நார் உரிக்கும் தொழிற்சாலை ஒன்றை நடத்திக்கொண்டிருந்தான். அந்தத் தொழிலிலும் பெரிய ஆள்கள் கைமுதலோடு நுழைந்துவிட்டதால், அவனுக்குத் தொழிலில் கொஞ்சம் பாதிப்பு. அந்தத் தொழிலுக்கும் கைமுதல் வைத்திருக்கிற முதலீட்டாளர்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான்.

அவன், முகநூலில் புனைபெயரில் எழுதுகிறவன். அந்த உலகத்தின் தொடர்புகள் வழியாக ஒரு முதலீட்டாளரின் தொடர்பு கிடைத்திருக்கிறது. அவரும் எல்லா விவரங்களையும் கேட்டபிறகு, அந்தப் பொருளுக்கு சர்வதேசச் சந்தை இருப்பதை அறிந்து உடனடியாகப் பணம் போட முன்வந்தார். அதற்கு அவர் வங்கிக்கணக்கு விவரங்களைக் கேட்டார். இந்தத் தம்பி அனுப்பிவைத்ததும், அவர் உடனடியாகப் பதில் அனுப்பிவிட்டார். “ஸாரி, நான் ஏதோ உங்களை வேற மாதிரி நினைச்சேன். முஸ்லிம்னு இப்பத்தான் தெரியுது. நான் அவங்ககூட பிசினஸ் பண்றதில்லை” என்று முகத்துக்கு நேராகவே சொல்லிவிட்டார்.

எல்லாப் பக்கங்களிலும் இது மாதிரி இப்போது நிறைய நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டன. மீன் ஆர்டர் எடுப்பதற்காக இஸ்லாமியர் ஒருவர் நடத்தும் உணவகத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். அவர் தெளிவாக, அதே சமயம் என் மனம் கோணாமல் பதில் சொல்லி, திருப்பி அனுப்பி வைத்துவிட்டார். “கோவிச்சுக்காதீங்க. எங்க ஆளுங்கள்ள ஒருத்தரே மீன் போடுறார். பத்து இருபது ரூபாய் கூடன்னாலும் அவருக்குத் தொழில் கொடுக்கிற திருப்திக்காகச் செய்றோம்” என்றார். இதுமாதிரி நாங்கள் வளரும் காலத்தில் பார்த்ததே இல்லை. உண்மையில் எங்களை மாதிரியான ஆள்களுக்கு இது வித்தியாசமாக இருக்கிறது. சிறு நகரத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவர்கள் எல்லோரிடமுமே இந்த மனநிலையை எளிதாகப் பார்க்க முடியும்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்