முத்தமிழறிஞர் தந்த மூன்று முத்தங்கள்! - நெகிழும் லியோனி

“என் தமிழாசிரியர் புலவர் ராமசாமி, தினமும் ஒரு தடவையாவது கலைஞரைப் பத்தி வகுப்புல பேசிடுவார். கலைஞர் மாதிரியே அவர் பேசிக்காட்டுவார். அந்தக் குரல் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுப்போச்சு. கலைஞர் மாதிரியே பேசணும்னு எனக்கும் ஆசை வந்துச்சு. பட்டிமன்றத்துல நான் பேச ஆரம்பிச்சப்புறம் ஒரு நாள், திண்டுக்கல் கலெக்டர் ஆபீஸ்ல இருந்து எனக்கு போன் வந்துச்சு. நான் அதுவரை பட்டிமன்றத்துல பேசின எல்லா கேஸட்களையும் முதல்வர் கலைஞர் கேட்டதா சொன்னாங்க. உடனே கொடுத்து அனுப்பினேன். அதைக் கேட்டுட்டு, என்னைப் பார்க்கணும்னு அவர் சொல்லியிருக்கார். அதை பிறகு திருச்சி கலெக்டர் என்னிடம் சொன்னார்” - இப்படியாக, தி.மு.க தலைவர் கருணாநிதியிடம் தான் அறிமுகமான தருணத்தைச் சுவாரஸ்யமாக விவரிக்க ஆரம்பித்தார் பட்டிமன்றப் பேச்சாளர் திண்டுக்கல் ஐ.லியோனி.

“ஒரு நிகழ்ச்சியில் நான் பேசுவதாக இருந்தது. திடீர்னு அங்கே ஒரே கலவரம். போலீஸ்காரங்க தலையிட்டு என்னைப் பத்திரமா கூட்டிட்டுப் போயிட்டாங்க. மறுநாள் காலையில கலைஞர்கிட்ட இருந்து போன். ‘பேப்பர்ல பார்த்தேன். நேத்து என்ன நடந்துச்சு? உனக்கு ஒண்ணும் ஆகலையே... நல்லாயிருக்கியா’னு கேட்டார். நடந்த விஷயங்களைச் சொன்னேன். ‘என்ன பிரச்னைன்னாலும் எனக்கு போன் பண்ணு... சென்னைக்கு வந்தா கோபாலபுரம் வா’னு தலைவர் சொன்னார். எனக்கு ஒரே சந்தோஷம். தலைவரோட பவள விழாவுல, ‘கலைஞரின் புகழுக்குக் காரணம் அரசியல் பணியா. கலைப் பணியா?’ என்ற தலைப்புல ஒரு பட்டிமன்றம். நிகழ்ச்சியைப் பார்க்க கலைஞர் வருவார்னு ஸ்டாலின் சொன்னார். ஆனா, கலைஞர் வரலை. நிகழ்ச்சி முடிஞ்சதும், ‘தலைவர் வரலையா?னு கேட்டேன். ‘நீங்க பேச ஆரம்பிச்சவுடனே அவர் வந்துட்டார். நடுவுல வந்தா தொந்தரவா இருக்கும்னு, ரூம்ல இருந்து கேட்டு ரசிச்சார்’னு சொல்லி, என்னை ஸ்டாலின் அந்த ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போனார். அதுதான் முதல் சந்திப்பு. அதனால், உள்ளுக்குள் கொஞ்சம் பயம். ரூமுக்குள்ள போனவுடனே, எழுந்து நின்னு என் கன்னத்துல ஒரு முத்தம் கொடுத்தார் கலைஞர். எனக்குப் பயமெல்லாம் போயிருச்சு.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!