Published:Updated:

குரங்கு சொன்ன அதிசய இடம் எங்கே இருக்கு?- சுட்டிகளுக்கான குட்டிக்கதை #DailyBedTimeStories

உங்கள் செல்லக் குழந்தைகளுக்குத் தினமும் இரவில் ஒரு குட்டிக் கதை சொல்வதன் மூலம், அவர்களின் கற்பனைத் திறனை வளர்க்கலாமே... உழைத்துச் சேர்க்கும் கரடியின் உணவைச் சாப்பிட, சோம்பேறிக் குரங்கு சொன்ன அதிசய இடம் பற்றிய கலகல கதை...

கரடி
கரடி ( pixabay )

அந்தக் காட்டுல ஒரு கரடி இருந்துச்சு. அது ரொம்ப சுறுசுறுப்பான கரடி. அதுக்கு சும்மா இருக்கிறது பிடிக்காது. மரம், குகை எனத் தேடித்தேடிப் போய் தேனடையைச் சேகரிச்சு எடுத்துவரும். அதைத் தன்னுடைய குகையில் சேகரிச்சு வைக்கும்.

அங்கே இங்கே அலைஞ்சு திரிஞ்சு பல வகையான பழங்களை எடுத்துவரும். அதைத் தன்னுடைய குகையில் பாதுகாக்கும்.

குரங்கு
குரங்கு

அந்தக் குகையையொட்டிய ஒரு மரத்தில் ஒரு குரங்கு இருந்துச்சு. அது சரியான சோம்பேறிக் குரங்கு. எந்த வேலையும் செய்யாது. முன்னாடி குரங்குகள் கூட்டத்தில்தான் இருந்துச்சு.

ஆனா, ஒரு வேலையும் செய்யாம மத்தவங்க உணவைச் சாப்பிட்டு காலம் தள்ளிட்டு இருந்துச்சு. பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்த குரங்குகளின் தலைவன், ஒருநாள் இந்தக் குரங்கை விரட்டி விட்டுடுச்சு.

அங்கே இருந்து சோகமா வந்த குரங்கு, கரடியின் குகைக்குப் பக்கத்தில் இருந்த இந்த மரத்துல தங்கிடுச்சு. கரடி தினமும் விதவிதமான பழங்களையும் தேனடையையும் கொண்டுவர்றதைப் பார்த்து, குரங்கின் நாக்குல எச்சில் ஊறிச்சு.

கரடி இல்லாத நேரத்துல குகைக்குள்ளே போகவும் பார்த்துச்சு. ஆனால், கரடி வெளியே போகும்போது குகையின் வாசலைப் பெரிய கல்லை வெச்சு மூடிட்டுப் போகும். அந்தப் பெரிய கல்லை நகர்த்த முடியாமல் குரங்கு திணறிப்போச்சு.

`சரி, இதுக்கு வேற வழியைத்தான் கண்டுபிடிக்கணும். என்ன செய்யலாம்?' என யோசிக்க ஆரம்பிச்சது குரங்கு.

யோசிச்சு யோசிச்சு ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிச்சது.

குரங்கு
குரங்கு
pixabay

அன்றைக்கு வழக்கம்போல தேனடையைச் சேகரிச்சுக்கிட்டு வந்த கரடி, தன்னுடைய குகையின் வாசலில் கண்களை மூடி கால்களை நீட்டிப் படுத்திருந்த குரங்கைப் பார்த்துச்சு.

``இந்தாப்பா தம்பி... என் வீட்டு வாசலை அடைச்சுக்கிட்டு படுத்திருக்கியே... எந்திரி எந்திரி!'' எனக் குரல் கொடுத்துச்சு.

மெதுவாகக் கண்களைத் திறந்த குரங்கு, சட்டுன்னு பதறி எழுந்துச்சு. அதாவது, பதறி எழுந்த மாதிரி நடிச்சது. ஏன்னா, கரடி தூரத்தில் வர்றதைப் பார்துட்டுத்தான் மரத்திலிருந்து இறங்கிவந்து அங்கே படுத்திருந்துச்சு.

``ஓ... மன்னிச்சுடுங்க கரடி அண்ணே... ரொம்ப தூரம் சுத்திட்டு வந்தேனா... அந்தக் களைப்புல மரத்து மேலேகூட ஏறாமல் இங்கே படுத்துட்டேன்'' எனப் பொய்யாகச் சொல்லிச்சு குரங்கு.

``அது என்னப்பா களைச்சுப் போகிற அளவுக்கு அப்படி எங்கே போனே?'' எனக் கேட்டுச்சு கரடி.

``காட்டுக்கு அந்தப் பக்கத்தில் ஒரு அதிசயமான இடம் இருக்கே, நீங்க போனதில்லியா அண்ணே?'' என ஆச்சர்யத்தோடு கேட்டுச்சு குரங்கு.

bear
bear
pixabay

``அப்படியென்ன அதிசயமான இடம்?'' எனக் கரடியும் ஆவலோடு கேட்டுச்சு.

``அ... அது... அடடா... ஏன் குகை வாசலிலேலே நின்னுட்டு பேசணும். உள்ளே போய்ப் பேசலாமா?'' என மெதுவா தன் திட்டத்தை ஆரம்பிச்சது குரங்கு.

``அதுக்கென்ன உள்ளே வா'' எனச் சொன்ன கரடி, குகையின் வாசல் கல்லை நகர்த்தி உள்ளே கூட்டிட்டு போச்சு.

அங்கே நிறைய தேனடைகள், பல வகையான பழங்களைப் பார்த்ததும் குரங்குக்கு நாக்குல எச்சில் ஊறிச்சு.

``இது என்ன அண்ணே... இவ்வளவு தேனடைகளும் பழங்களும் வெச்சிருக்கீங்க'' எனக் கேட்டுச்சு.

``மழைக் காலத்துக்கு முன்னாடி இப்படிச் சேகரிச்சு வைப்பேன் தம்பி. அந்த நேரத்துல உணவுத் தட்டுப்பாடு வரும்போது எனக்கு மட்டுமல்லாம, அக்கம்பக்கமும் கொடுத்து உதவுவேன்'' எனச் சொல்லிச்சு கரடி.

``அடடா... உங்களுக்கு நல்ல மனசு அண்ணே...'' எனப் புகழ்ச்சியோடு உருகிச்சு குரங்கு.

``அது இருக்கட்டும்... அந்த அதிசய இடம் பற்றிச் சொல்லு'' - அப்படின்னு ஞாபகப்படுத்திச்சு கரடி.

``இப்படி உட்கார்ந்து பேசலாமாண்ணே?'' எனக் கேட்டுக்கிட்டே பழங்கள் இருந்த இடத்துல நின்னுச்சு குரங்கு.

``உட்காரு தம்பி...'' எனச் சொன்ன கரடியும் அங்கேயே உட்கார்ந்துகிச்சு.

monkey
monkey
pixabay

``அண்ணே... அது ரொம்ப அதிசயமான இடம். அங்கே இருக்கும் ஓடையில் ஓடும் தண்ணி இங்கே மாதிரி இருக்காது. தேனை குழைச்ச மாதிரி அவ்வளவு இனிப்பா இருக்கும். அங்கே இருக்கிற மரங்கள் எல்லாம், வேர்கள் வானத்தைப் பார்த்த மாதிரியும் கிளைகள் பூமியைப் பார்த்த மாதிரியும் இருக்கும்.''

கைகளை ஆட்டி, கண்களை அகலமாக விரிச்சு சொல்லிச்சு குரங்கு.

``இது என்னப்பா அதிசயமா இருக்கு. வானம் பார்க்கும் வேர்களா? அப்புறம் வேறென்ன அதிசயம் இருக்கு?'' என ஆச்சர்யமாகக் கேட்டுச்சு கரடி.

``அண்ணே... ரொம்ப பசியா இருக்கு. கொஞ்சம் பழம் கிடைக்குமா?'' எனக் கெஞ்சலோடு கேட்டுச்சு குரங்கு.

``அதுக்கென்ன தம்பி... எடுத்துக்க'' எனக் கொடுத்துச்சு கரடி.

குஷியோடு பழங்களில் சிலவற்றை எடுத்துச் சாப்பிட ஆரம்பிச்சது குரங்கு.

``அந்த மரத்துல பூக்கள் எல்லாம் இவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்ளவு நீளமா பூக்கும்'' எனச் சொல்லி தன்னுடைய கையை நீட்டிக் காண்பிச்சது.

``அடடா... அந்த அதிசய இடம் எங்கே இருக்கு?'' எனக் கேட்டுச்சு கரடி.

``நானே உங்களைக் கூட்டிட்டுப் போறேன் அண்ணே... இப்போ ரொம்ப களைப்பா இருக்கு. நாளைக்குச் சந்திப்போம்'' எனச் சொன்ன குரங்கு, `ஏவ்வ்வ்வ்' என ஏப்பம் விட்டுக்கிட்டே குகையைவிட்டு கிளம்பிச்சு.

இப்படித் தினமும் கரடியின் குகைக்கு வர ஆரம்பிச்சது குரங்கு. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு அதிசயத்தைச் சொல்லும்.

bear
bear
pixabay

`அங்கே வண்டுகள் எல்லாத்துக்கும் மான் மாதிரி கொம்புகள் இருக்கும்...'

`அங்கே சிங்கங்களுக்கு யானை மாதிரி தந்தங்கள் இருக்கும்...'

`அங்கே மயில்களுக்குத் தோகையில் மின்மினிபூச்சி மாதிரி விளக்கு எரியும்...' என விதவிதமாகச் சொல்லும்.

அப்படிச் சொல்லும்போதெல்லாம் இடையிடையே பேச்சை நிறுத்திட்டு பழம், தேனடை என ஒரு பிடி பிடிக்கும்.

ஒவ்வொரு நாளும் தவறாமல் அந்த இடத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போறதாகவும் சொல்லும்.

இப்படியே கொஞ்ச நாள் ஆச்சு. ஒருமுறை கரடி ஆற்றங்கரைக்குப் போனபோது ஒரு மைனா, ``என்ன கரடி அண்ணே... அந்தக் குரங்கு தினமும் உங்க குகைக்கு வருதே... ரொம்ப நேரம் கழிச்சு வெளியே வருதே... ரெண்டு பேரும் அப்படி என்ன பேசறீங்க?'' எனக் கேட்டுச்சு.

நடந்ததை எல்லாம் மைனாவிடம் சொல்லிச்சு கரடி. அதைக் கேட்டு சிரிச்ச மைனா...

``அண்ணே... நீங்க இந்தக் காடு முழுக்கவும், காட்டின் எல்லைக்கும் உணவு தேடிப்போறீங்க. நான் இந்தக் காட்டைத் தாண்டியே பறக்கிறேன். உங்க கண்ணுக்கோ, என் கண்ணுக்கோ தெரியாத, பார்க்காத அந்த இடம் குரங்குக்கு மட்டும் எப்படித் தெரியும்? எனக்குத் தெரிஞ்சு அவன் அந்த மரத்தைவிட்டே அசைஞ்சதில்லே'' எனச் சொல்லிச்சு.

மைனா சொல்றதிலும் விஷயம் இருக்கே என யோசிச்ச கரடி, ஒரு திட்டம் போட்டுச்சு. அடுத்த நாள் அதிகாலை குகையின் வாசலை வழக்கத்தைவிட சத்தமா கல்லை வெச்சு மூடிச்சு.

அதைக் கேட்டு குனிஞ்சு பார்த்த குரங்கு, ``அண்ணே... தேன் வேட்டைக்குக் கிளம்பியாச்சா?'' எனக் கேட்டுச்சு.

``ஆமாம் தம்பி... நீ அந்த அதிசய இடத்துக்குப் போகலியா?'' எனக் கேட்டுச்சு கரடி.

``இதோ... கிளம்பப் போறேன்'' எனச் சொல்லிச்சு குரங்கு.

bear
bear
pixabay

ஆனால், கரடியின் தலை மறைஞ்சதும் வழக்கம்போல கிளையில் அக்கடான்னு காலை நீட்டிக்கிட்டு படுத்துடுச்சு.

வெளியே போகிற மாதிரி போய்ட்டு, பதுங்கிவந்த கரடி ஒரு பாறைக்குப் பின்னாடி ஒளிஞ்சுக்கிச்சு.

விடியற்காலை போய் முற்பகல் வந்துச்சு. மரத்து மேலிருந்த குரங்கும் அசையலை... பாறைக்குப் பின்னாடி இருந்த கரடியும் அசையலை.

முற்பகல் போய் பிற்பகல் வந்துச்சு... மரத்து மேலிருந்த குரங்கும் அசையலை... பாறைக்குப் பின்னாடி இருந்த கரடியும் அசையலை.

பிற்பகல் போய் மாலை வந்துச்சு... மரத்து மேலிருந்த குரங்கும் அசையலை... பாறைக்குப் பின்னாடி இருந்த கரடியும் அசையலை.

இருட்ட ஆரம்பிச்ச நேரத்தில் குகையை நெருங்கின கரடி, வாசல் கதவைச் சத்தமா திறந்துச்சு.

குனிஞ்சு பார்த்த குரங்கு, ``வணக்கம் அண்ணே... என்ன அண்ணே கையில் ஒண்ணும் காணோம்'' எனக் கேட்டுச்சு.

``எதுவும் கிடைக்கலை தம்பி... சரி அந்த இடத்துல இன்னிக்கு என்ன அதிசயம் பார்த்தே. வந்து சொல்லு. அதையாச்சும் கேட்போம்'' எனச் சொல்லிச்சு கரடி.

`இன்னிக்கும் நமக்கு வேட்டைதான்' என நினைச்சுக்கிட்டு குஷியோடு குதிச்சு குகைக்குள் வந்துச்சு குரங்கு. ``இன்னிக்கு ஒரு நீர்யானையைப் பார்த்தேன் அண்ணே... அதுக்கு உடம்புல புலி மாதிரி புள்ளிகள்'' எனச் சொல்லிச்சு.

அடுத்த நிமிஷம்... கரடி ஒரு அறை கொடுக்க, குரங்கு காது ஜிவ்வ்வ்வ்னு இருந்துச்சு.

monkey
monkey
pixabay

``அடேய் புளுகுமூட்டை குரங்கே... காலையிலிருந்து படுத்த இடத்தைவிட்டே அசையாம இருந்துட்டு, நீர்யானை பார்த்தேன்... மோர் யானைப் பார்த்தேன்னா சொல்றே'' எனக் கோபமாகக் கேட்டுச்சு கரடி.

`ஆஹா... விஷயம் தெரிஞ்சுப்போச்சு' எனப் புரிஞ்சுக்கிட்ட குரங்கு, ``என்னை மன்னிச்சுடுங்க அண்ணே... இவ்வளவு நாளா கதை விட்டேன். இப்போ என்னை நீங்க விட்டுட்டீங்கன்னா ஒரே ஓட்டமா ஓடிடுவேன்'' எனச் சொல்லிச்சு.

``சும்மா விட முடியுமா உன்னை? இத்தனை நாளா சோம்பேறியாக இருந்து என்கிட்ட சாப்பிட்டதுக்கு எல்லாம் கணக்குத் தீர்க்கிறே. என்னோடு வந்து வேலையில் உதவியா இருக்கே. நானா உன்னை எப்போ விடறேனோ அப்போதான் போகணும்'' எனச் சொல்லிச்சு கரடி.

கரடிகிட்ட இருந்து தப்ப முடியுமா? அன்று முதல் கரடியோடு சேர்ந்துபோய், தேனடைகளையும் பழங்களையும் சேகரிக்கும் வேலையில் உதவியா இருக்க ஆரம்பிச்சது.

நாளாக நாளாக அந்த வேலைகள் குரங்குக்கும் பிடிச்சுப்போச்சு. கரடியே போகச் சொன்னாலும் இனிமே குரங்கு போகாது. ரெண்டு பேருமா மழைக்காலத்துக்கும் சேர்த்து உணவு சேகரிக்க ஆரம்பிச்சாங்க...

என்ன சுட்டீஸ்... கதை எப்படி இருந்துச்சு?

இந்தக் கதையை அழகான குரலில் கேட்க...

கதை சொல்பவர்: அபிநயா ஶ்ரீகாந்த்