Published:Updated:

தன்மீது சேறடிச்ச விஷ்ணுவுக்கு சுரேகா செஞ்சது என்ன?- சுட்டிகளுக்கான குட்டிக்கதை! #DailyBedTimeStories

உங்கள் செல்லக் குழந்தைகளுக்கு, தினமும் இரவில் ஒரு குட்டிக் கதை சொல்வதன் மூலம், அவர்களின் கற்பனைத் திறனை வளர்க்கலாமே...

நேசம்
நேசம் ( pixabay )

தன் மீது சேறு அடிச்ச விஷ்ணுவுக்கு நேசம் கொடுக்க, சுரேகா செஞ்ச விஷயத்தைப் பார்க்கலாமா சுட்டீஸ்...

`ட்ரிங்... ட்ரிங்... ட்ரிங்' எனப் பள்ளிக்கூட மணி அடிச்சது.

அது, பள்ளி முடியும் கடைசி மணி. அதனால, மணி அடிச்ச அடுத்த நிமிஷமே, சலசல சலசல பேச்சு சத்தம்... சரக் சரக்... சரக் எனப் புத்தகங்களை மூடும் சத்தம்... டர்ர்ர் புர்ர்ர்ர்... டர்ர்ர் புர்ர்ர்... என நாற்காலிகளையும் மேஜைகளையும் நகர்த்தும் சத்தம்...

இப்படிப் பல சத்தங்கள் கேட்க ஆரம்பிச்சது. அதெல்லாம் சேர்ந்து அழகான இசை மாதிரி இருந்துச்சு. என்னதான் படிப்பு, பிடிச்ச பாடம், பிடிச்ச நண்பர்கள், பிடிச்ச டீச்சர் இருந்தாலும் பள்ளிக்கூடம் முடியுதுன்னா, அது கொடுக்கிற உற்சாகமே தனிதான் இல்லியா... அப்போ, அந்தச் சத்தங்கள் இசையாகத்தானே ஒலிக்கும்!

குட்டிக் கதை
குட்டிக் கதை

அந்தப் பள்ளிக்கூடம் எங்கே இருக்கு தெரியுமா? அது, இந்தக் கதையைப் படிக்கிற ஒவ்வொருத்தரும், இந்தக் கதையைக் கேட்டுட்டு இருக்கிற ஒவ்வொருத்தரும், அந்தந்த குழந்தைக்குத் தெரிஞ்ச மாதிரி சொல்லுங்க. இப்போ, நான் ஓர் இடத்தைச் சொல்றேன்.

அந்தப் பள்ளிக்கூடம் இருக்கிறது ஆரணி என்கிற ஊருல. அந்த ஆரணியில ஒரு பெரிய கோட்டை இருக்கு. ராஜாக்கள் காலத்துல 'ஃபோர்ட்டா' இருந்த அது, இப்போ 'கோர்ட்'டா இருக்கு. அதாவது, நீதிமன்றம்.

அந்த கோர்ட்டுக்கு எதிர்லயே ஒரு பெரிய மைதானம். அதுக்கு எதிர்லதான் இந்த அரசு மேல்நிலைப் பள்ளிக்கூடம் இருக்கு. அதாவது, நடுவுல மைதானம்... எதிரெதிரே நீதிமன்றமும் பள்ளிக்கூடமும்.

இந்தப் பள்ளிக்கூடமும் கோட்டையின் ஒரு பகுதியாக இருந்ததுதான். இடிச்சு இடிச்சுக் கட்டி, முக்கால்வாசி புது கட்டடமாஆகிடுச்சு. ஒரு சில பகுதி மட்டும் கொஞ்சம் பழைமையா இருக்கும்.

girl
girl
pixabay

ஆறாம் வகுப்பிலிருந்து 12ஆம் வகுப்பு வரை இருக்கும் பெரிய பள்ளிக்கூடம் அது. நடுவுல இருக்கிற அந்தத் திறந்தவெளி மைதானத்தை மாணவர்களின் விளையாட்டு வகுப்புக்கு பள்ளிக்கூடமும் பயன்படுத்தும். ஊருல பொதுநிகழ்ச்சி, மாநாடு நடந்தால் அவங்களும் பயன்படுத்துவாங்க.

மைதானத்தின் நடுவிலும் சுற்றிலும், பல மரங்கள் இருக்கும். அதனால, வெயில் நேரத்திலும் நிழல் நிறைய இருக்கும். நீதிமன்ற விஷயமா வருபவர்கள், மரத்தடியில் உட்கார்ந்து பேசிட்டிருப்பாங்க. அதனால, தள்ளுவண்டியில் வேர்க்கடலை விற்கிறது, சைக்கிளில் டீ கேன் வெச்சுக்கிட்டு விற்கிறது. ஒரு சின்ன பெட்டிக் கடை என அந்த மைதானம் ஒரு குட்டையான கடை வீதி மாதிரியும் இருக்கும்.

என்னடா இது... ஸ்கூல் பெல் அடிச்சதுல ஆரம்பிச்சு கதை எங்கேயோ போகுதேன்னு பார்க்கறீங்களா... பொறுங்க, பொறுங்க... கதை அந்த மைதானத்துலதான் நடக்கப்போகுது. இப்போ, மறுபடியும் ஸ்கூலுக்குப் போகலாமா?

ட்ரிங்... ட்ரிங்... ட்ரிங்...

சர்ர்ர்... புர்ர்ர்ர்... சர்ர்ர்... புர்ர்ர்...

சலசல சலசல... தபதப தபதப... டக் டக்... டக் டக்...

இந்த இசையோடு எல்லோரும் போக ஆரம்பிச்சாங்க. சைக்கிளில் வந்திருந்தவங்க, அவங்கவங்க சைக்கிளை எடுத்துக்கிட்டு, `கிளிங்... கிளிங்'னு மணி அடிச்சுக்கிட்டே போனாங்க. சிலர், நண்பருடன் டபுள்ஸ் போனாங்க.

kids
kids
pixabay

பள்ளிக்கூட வாசலில் சில அம்மாக்களும் அப்பாக்களும் அண்ணன்களும் அக்காக்களும் மாமாக்களும் அத்தைகளும் ஸ்கூட்டி, பைக் என விதவிதமான வண்டிகளோடு காத்திருந்தாங்க. சில ஆட்டோக்களும் நின்னுச்சு. அந்த வண்டிகளின் `கீங்... கீங்... உர்ர்... உர்ர்...' சத்தமும் சேர்ந்துக்கிச்சு.

இத்தனைக்கு நடுவில், வகுப்பில் நடந்த விஷயங்களைப் பேசிட்டே நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க. அப்படிப் போகிறவங்களில் ரெண்டு பேர்தான் சுரேகா மற்றும் வர்ஷினி. இந்த ரெண்டு பேருமே ஆறாம் வகுப்பு `சி' செக்‌ஷன் படிக்கிறாங்க. ரெண்டு பேரின் வீடும் ஒரே தெருவில்தான் இருக்கு. எப்பவும் ஒண்ணாவே ஸ்கூலுக்கு வருவாங்க... ஒண்ணாவே போவாங்க.

இன்னிக்கும் அப்படித்தான், மதியம் சாப்பிடும்போது நடந்த ஜாலியான விஷயத்தைப் பற்றி பேசிட்டே நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

ரெண்டு மூணு நாளாக மழை வந்ததால, ரோட்டின் ஓரத்தில் தண்ணீர் தேங்கி இருந்துச்சு. மைதானத்திலும் சின்னச்சின்ன குட்டைகள் மாதிரி தண்ணீர் இருந்துச்சு. ரெண்டு பேரும் மைதானத்துல இறங்கி நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

எதிர்ப்பக்க ரோட்டுக்குப் போறதுக்கு நிறைய பேர் அந்த மைதானத்தைத்தான் பயன்படுத்துவாங்க. நடக்கறவங்க மட்டும்தான் அப்படிப் பயன்படுத்தணும். ஆனா, ரோட்டை சுத்திட்டுப் போகணுமேன்னு சைக்கிளில் போகிற பல மாணவ மாணவிகளும் அப்படித்தான் போவாங்க. அட... டூவீலர்ல போகிற சில பெரியவங்களே சாகசம் பண்ணிக்கிட்டுதான் போவாங்க.

kids
kids
pixabay

ம்... என்ன செய்றது? நம்ம ஜனங்களில் பலருக்கும் ரூல்ஸை மதிக்கணும், அது நம்ம நல்லதுக்குத்தான் என்கிற விஷயமே தெரியமாட்டேங்குதே. எல்லாத்திலும் அவசரம்... வேகம்... இன்னிக்கும் அப்படித்தான் போய்ட்டிருந்தாங்க.

சுரேகாவும் வர்ஷினியும் பேசிட்டே நடக்க ஆரம்பிச்சாங்களா... அப்போ, ``ஏய்ய்ய்... நகரு நகரு''னு கத்திட்டே வேகமா சைக்கிளில் வந்தான் விஷ்ணு.

அவன் எட்டாம் வகுப்பு படிக்கிறான். விஷ்ணு, வந்த வேகத்தில் குட்டையாகத் தேங்கியிருந்த தண்ணியில் சைக்கிள் ஏறி இறங்கிச்சா... சேறு கலந்த அந்தத் தண்ணீர் சிதறி, சுரேகா மேலேயும் வர்ஷினி மேலேயும் தெளிச்சது. நிமிஷத்துல அவங்க டிரெஸ் புள்ளி புள்ளியா தண்ணீரும் சேறுமாக ஆகிடுச்சு.

``ஏய்ய்ய்ய்ய்ய்...'' - அப்படின்னு கோபமாகக் கத்தினாள் வர்ஷினி.

கொஞ்ச தூரம் போய்ட்டு சடக்குனு பிரேக் போட்டு நின்ற விஷ்ணு திரும்பிப் பார்த்தான். ``என்ன?'' - அப்படின்னு கேட்டான்.

அடடா... அவங்க மேலே சேறு பட்டிருக்கே, அது நம்மாலதானே ஆச்சுனு வருந்தும் குரலோ, பார்வையோ அவன்கிட்ட இல்லே.

``வர்ஷினி இருப்பா... இருப்பா... போகட்டும் விடு''னு மெதுவா சொன்னாள் சுரேகா.

``அதெப்படி விடுறது''னு சொல்லிட்டு, விடுவிடுனு நடந்து விஷ்ணு பக்கத்தில் போனாள் வர்ஷினி.

kids
kids
pixabay

``அண்ணா நீ செஞ்சது சரியா? பாரு எங்க டிரெஸ் எல்லாம் சேறாகிடுச்சு''னு சொன்னாள்.

``நான்தான் குரல் கொடுத்துக்கிட்டே வந்தேனே... நீங்க பேசிக்கிட்டே கவனிக்கலைனா என்ன பண்றது? போ... போ''னு அலட்சியமா சொன்னான் விஷ்ணு.

இதுக்குள்ளே சுரேகாவும் பக்கத்தில் வந்து, ``தண்ணி தேங்கியிருக்கிறது தெரியுதுதானே அண்ணா... மெதுவா போக வேண்டியதுதானே'' எனப் பொறுமையாகச் சொன்னாள்.

``நீங்க அசைஞ்சு அசைஞ்சு நடப்பீங்க. நான் மெதுவா பின்னாடி வரணுமா? தண்ணியும் சேறும் இருக்கிறது என்னோட தப்பில்லே. சரியா சுத்தம் செய்யாத கவர்மென்ட் தப்பு. போய் அவங்களைக் கேளு''னு கேலியா சொன்னான் விஷ்ணு.

அவங்க நின்னுட்டிருந்தது மரத்தடியில்... சரியாக அந்த நேரம் பார்த்து, மரத்து மேலே உட்கார்ந்திருந்த ஒரு காக்கா, கா..கா..' எனக் கத்திக்கிட்டே `சொத்' என கக்கா போச்சு. அது கரெக்ட்டா, விஷ்ணுவின் தலையில் விழுந்து சட்டையில வழிஞ்சது.

அவ்வளவுதான்... கோபமா பேசிட்டிருந்த வர்ஷினியும் `களுக்'னு சிரிச்சுட்டா. அந்தப் பக்கமாக போன பசங்களும் `ஹா... ஹா..' எனச் சிரிச்சுட்டாங்க.

விஷ்ணுவுக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிடுச்சு. அவன் உடனே, லன்ச் பேக்ல இருந்து வாட்டர்பாட்டிலை எடுத்தான். ஆனா, அதுல சுத்தமா தண்ணியே இல்லே.

அப்போதான், சுரேகா சட்டுன்னு ஒரு வேலை செய்தாள். என்ன தெரியுமா?

crow
crow
pixabay

தன் கையில் இருந்த கைகுட்டையால் விஷ்ணுவின் தலையைத் துடைச்சுவிட்டாள். அது மட்டுமா? தன்னோட வாட்டர்பாட்டிலைத் திறந்து, ``இந்தாண்ணா கழுவிக்க. காக்கா மேலே எந்தத் தப்பும் இல்லே. இப்படி இருக்கணும், அப்படி இருக்கணும்னு ஸ்கூல்ல பாடம் நடத்துறதைக் கேட்கிற நாமே எப்படி நடந்துக்கணும்னு தெரியாம இருக்கிறப்போ, காக்காவுக்கு என்ன தெரியும்? இத்தனைக்கும் அது குரல் கொடுத்துச்சு. நாமதான் கவனிக்கலை'' எனச் சொன்னாள் சுரேகா.

விஷ்ணுவுக்கு ரொம்ப வெட்கமா போச்சு. ``என்னை மன்னிச்சுடுங்க... வேகமா வந்தது என் தப்புதான்'' எனச் சொல்லிட்டு, சுரேகா கொடுத்த தண்ணியால் துடைச்சுக்கிட்டான்.

அப்புறமா, ``ரெண்டு பேரும் என் வீட்டுக்கு வாங்க... உங்க டிரெஸை க்ளீன் பண்ணிக் கொடுக்கிறேன்'' எனச் சொன்னான்.

``பரவாயில்லே அண்ணா... நாங்க எங்க அம்மாகிட்டே சொல்லிக்கிறோம்'' எனப் புன்னகைத்தாள் வர்ஷினி.

மூணு பேரும் பேசிக்கிட்டே நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

அவ்வளவுதான் கதை... இதுல இருந்து உங்களுக்கு என்ன புரிஞ்சது? சொல்லுங்க பார்க்கலாம்!

இந்தக் கதையை அழகான குரலில் ஆடியோவாகக் கேட்க...

இந்தக் கதையைச் சொல்பவர்: அபிநயா ஶ்ரீகாந்த்