Published:Updated:

குழந்தைகள் காணாமல் போகிறார்களா... கடத்தப்படுகிறார்களா! சில விளக்கங்கள்! #WorldMissingChildrensDay

ராம் சங்கர் ச
குழந்தைகள் காணாமல் போகிறார்களா... கடத்தப்படுகிறார்களா! சில விளக்கங்கள்!  #WorldMissingChildrensDay
குழந்தைகள் காணாமல் போகிறார்களா... கடத்தப்படுகிறார்களா! சில விளக்கங்கள்! #WorldMissingChildrensDay

“வருடம் தவறாமல்
குழந்தைகள் தினத்தைக்
கொண்டாடுகிறவர்களே…
தினங்கள் கொண்டாடுவதை
விட்டு விட்டு
குழந்தைகளை எப்போது
கொண்டாடப் போகின்றீர்கள்?”
-   கவிஞர். அப்துல் ரகுமான்

குழந்தைப் பருவம் மீண்டும் கிடைக்காதா என நாம் அனைவரும் ஏங்கக்கூடிய பருவம். தன் ஒவ்வோர் அசைவிலும் மொழியிலும் பரிமாற முடியாத அழகைச் சுமந்தபடி, கொஞ்சித் திரிபவர்கள் குழந்தைகள். அவர்களின் உலகுக்குள் சாதாரணமாக நுழைந்துவிட முடியாது. அந்த உலகில் அவர்களுக்கான சுதந்திரத்தை இந்தச் சமூகம் சரியாகத்தான் கொடுக்கிறதா. குழந்தைகளைக் கொண்டாடாமல், குழந்தை தினத்தைக் கொண்டாடி, காணாமல்போன குழந்தைகள் தினத்தையும் சந்தித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம். குழந்தைகள் காணாமல்போவதைப் பற்றிய சில அடிப்படை கேள்விகளுக்குக் குழந்தைகள் செயற்பாட்டாளர் 'தோழமை' தேவநேயன் அளித்த பதில்கள்.

குழந்தைகள் காணாமல் போகிறார்களா... கடத்தப்படுகிறார்களா! சில விளக்கங்கள்!  #WorldMissingChildrensDay

"குழந்தைகள் காணாமல் போவதற்கான முக்கியமான காரணங்கள் என்னென்ன?"

"குழந்தைகள் காணாமல் போவதை இரண்டு வகையாகப் பார்க்கலாம். ஒன்று தானாக காணாமல் போவது, மற்றது அடுத்தவர் கடத்திச் செல்வது. பிறந்த குழந்தைகளை, தவறான தத்தெடுப்பு முறைக்கு உட்படுத்துவதற்காகவும் மாந்திரீக நம்பிக்கைகளில் வெளி மாநிலங்களில் நரபலி இடுவதற்காகவும் குழந்தையினுடைய தோலிற்காகவும் (குஜராத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்கு), போதை மருந்துகளைக் கொடுத்து குழந்தைகள் தாயிடம் தூங்கிக்கொண்டே பிச்சை எடுக்க வைக்கவும், குழந்தைத் திருமணத்திற்காகவும், பாலியல் தொழிலுக்காகவும் கொத்தடிமையாக வைப்பதற்காகவும் எனப் பல்வேறு காரணங்களுக்காகக் குழந்தைகள் கடத்தப்பட்டு காணாமலாக்கப்படுகிறார்கள்.

இளம் வயது குழந்தைகள் சாதியப் பிரச்னைகள், காதல், பெற்றோர்களின் அழுத்தம், பள்ளிகளில் தரப்படும் அழுத்தம், பாலின மாற்றங்களால் ஏற்படும் அழுத்தம், சினிமா மீதுள்ள ஆசை, பிரபலமானவர்களை மீதுள்ள ஈர்ப்பினால் பார்க்க வருவது போன்ற காரணங்களால் காணாமல் சென்றுவிடுகிறார்கள்."

"காணாமல் போன அல்லது கடத்தப்பட்ட குழந்தைகள் இரண்டையும் பற்றிய வழக்குகள் எவ்வாறு பதிவு செய்யப்படுகிறது?"

"பொதுவாகவே காணாமல் போவது என்பது கவனிக்கத்தக்க விஷயமாகவே யாரும் எடுத்துக்கொள்வதில்லை. கடந்த நான்கு வருடங்களுக்கு முன்னர் உச்ச நீதிமன்றம் ‘காணாமல் போன குழந்தைகள் வழக்கைக் கடத்தப்பட்ட குழந்தைகள் என வழக்கு பதிவு செய்ய வேண்டும்’ என்று கூறியது. கடத்தப்பட்ட வழக்காகப் பதிவு செய்யும்போது மட்டுமே தேடுவதற்கான முயற்சிகள் நடக்கின்றன. சாதாரணமாக, காணாமல் போன குழந்தைகளுக்கு எனச் சிறப்பான சட்டங்கள் எதுவும் இல்லை. காணாமல் போன குழந்தைகள் பெரும்பாலும் கடத்தப்பட்டவர்கள் என்பதை முந்தைய வழக்குகளிலிருந்து நாம் காணலாம்."

குழந்தைகள் காணாமல் போகிறார்களா... கடத்தப்படுகிறார்களா! சில விளக்கங்கள்!  #WorldMissingChildrensDay

"குழந்தைகள் காணாமல் போவதில், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் சார்ந்தே இருக்கக்கூடிய கவனக்குறைவுகள் என்ன?"

"கோயில் திருவிழாக்களில், சுற்றுலா தளங்களில் காணாமல் போவது சாதாரணமானது. இயல்பாகவே கூட்டமாக இருக்கக்கூடிய இடங்களில் நடப்பதுதான்.  சாலையோரம் ஒரு அம்மா தன் குழந்தையை சேலையோடு கட்டி வைத்து தூங்கியிருந்தும் கூட குழந்தையைக் கடத்தியிருக்கிறார்கள். இது திட்டமிட்டு செய்யப்படுவது. திட்டமிட்டே குழந்தைகளைக் கடத்துவதுதான் இங்கு மிகப்பெரிய பிரச்சினைக்குரியதாக இருக்கிறது."

"அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகள் இந்த விஷயங்களில்  என்னவாக இருக்கிறது?"

"தேசிய அளவில் காணாமல் போனவர்களுக்கான இணையதளம் இருக்கிறது. அந்த இணையதளமும் முடங்கி செயல்படாமலிருக்கிறது. நீதிமன்றம் மற்றும் டி.ஜி.பி ஆகியோர் கூறிய பிறகும்கூட காணாமல் போனவர்களைக் கடத்தப்பட்டவர்கள் என வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படுவதில்லை. மற்ற மாநிலங்களோடு தொடர்பு கொண்டு விசாரிக்கும் அளவிற்கு நெட்வொர்க்கும் இல்லை.

2001-ல் உச்ச நீதிமன்றம், இளம் குழந்தைகள் பாலியல் தொழிலுக்காகக் கடத்தப்படுவதைத் தடுக்க, கிராம அளவில் குழந்தைகளைக் கண்காணிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் “வில்லேஜ் லெவல் வாட்ச்டாக் கமிட்டி” ஒன்றை உருவாக்கக் கூறியது. பஞ்சாயத்துத் தலைவர், அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஆசிரியர், செவிலியர், காவலர், வழக்கறிஞர், சுய உதவிக்குழு உறுப்பினர் ஆகியோர் கூடி பெண் குழந்தைகள் பற்றிய ஆய்வறிக்கையை மாவட்ட ஆட்சியருக்கு அனுப்ப வேண்டும். ஆட்சியர் ஆறு மாதத்திற்கு ஒருமுறை தலைமைச் செயலருக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்பது ஜட்ஜ்மெண்ட். 2012 ஆண்டுக்குப் பிறகு, “கிராம அளவில் குழந்தைகள் பாதுகாப்பு குழு” உருவாக்கிவிட்டனர் என்கிறார்கள். கிராமங்களில் இருக்கிறதா என்று பார்க்கும்போது, இல்லை. இதற்கென நிதி வேறு ஒதுக்கியிருக்கிறார்கள். மாவட்டந்தோறும் இருக்கின்ற அமைப்புகள் பாதிப்பிற்குள்ளான பிறகு செயல்படுவதாகத்தான் இருக்கின்றன. தடுப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளார்களா என்றால் கேள்விக்குறிதான்.

மாவட்ட குழந்தை பாதுகாப்பு அமைப்பில் 12 பேர், குழந்தை நலக்குழுவில் 5 பேர், இளம் சிறார் நீதிக் குழுவில் 3 பேர், குழந்தைகள் உதவி மையத்தில் 10க்கும் மேல் பணியில் உள்ளனர். ஒவ்வொரு காவல் நிலையத்திலும் குழந்தை நலக் காவல் அலுவலர் எஸ்.ஐ தலைமையில் குழு இருக்க வேண்டும். இவர்கள்தான் குழந்தைகள் தொடர்பான வழக்குகளைக் கையாள வேண்டும். இம்மாதிரியான அமைப்புகள் எல்லாம் வன்முறைகள், பாதிப்புகளைத் தடுக்க என்ன செய்கிறார்கள் என்பதுதான் கேள்வி. இன்னொரு முக்கியமான பிரச்னை இந்த எல்லா அமைப்புகளும் ஒன்றாக இணைந்து பணியாற்றுவதில்லை.

18 வயதிற்குக் கீழுள்ளவர்களுக்கு மாநில குழந்தை உரிமைகள் பாதுகாப்பு ஆணையம் உள்ளது. நீதித்துறை சார்ந்த முக்கியமான அமைப்பைச் சமூக நலத்துறையின் கீழ் இயங்குகிற துணை அமைப்பாக வைத்துள்ளார்கள்.  இந்த ஆணையம் செயல்பட சரியான நிதி ஒதுக்கப்படுவதில்லை. மற்ற மாநிலங்களில் 7 கோடி ரூபாய் நிதி ஒதுக்குகிறார்கள்.. தமிழகத்தில் 55 லட்சம் ஒதுக்குகிறார்கள். மாவட்டம் ரீதியாக விசாரணை நடத்துவது இதன் பொறுப்பு. வழக்கறிஞர்கள் கிடையாது. சட்ட உதவி மையம் கிடையாது. குழந்தைகள் தொடர்பான ஆவணக்காப்பகம் கிடையாது.

குழந்தைகள் சார்ந்து இயங்குகிற அமைப்புகளிலெல்லாம் நிதியைக் குறைக்கிறார்கள். குழந்தைகள் உரிமைகள், உளவியல், உடல்நிலை, பாதுகாப்பு சார்ந்து நிபுணத்துவம் கொண்டவர்கள் இல்லவே இல்லை இந்த அமைப்புகளில். குறிப்பாகத் தமிழகத்தில் மூன்றாம் நிலையில்தான் குழந்தைகள் பார்க்கப்படுகிறார்கள். குழந்தைகள் விஷயங்களில் காணாமல் போவதைத் தாண்டி கொத்தடிமை, பாலியல் வன்முறை ஆகியவற்றிலும் மோசமான நிலையில்தான் உள்ளது. குழந்தைகள் பிரச்னைகள் அரசியலாக்கப்படவே இல்லை. குழந்தைகள் பாதுகாப்பில் பல பிரச்னைகள் நடந்தபோதும் சட்டமன்றங்களில் எந்தக் கட்சியும் குழந்தைகள் நலம் குறித்து பேசுவதில்லை. வாக்குவங்கி அவர்களுக்கு இல்லையென்பதால் கவனிக்கப்படாமல் இருக்கிறார்களோ, என்னவோ? என்ற சந்தேகம்தான் எழுகிறது."

"காணாமல் சென்று, குடும்ப விபரங்கள் இல்லாமல் கிடைக்கும் குழந்தைகளின் நிலை என்ன?"

"வெளி மாநிலத்திலிருந்து வருகின்ற குழந்தைகளைக் கையாள்வதில் மொழிப் பிரச்னைகள் இன்றளவும் இருக்கிறது. மாநில அளவிலான குழந்தைகள் அமைப்புகள்தான் இதற்குப் பொறுப்பு. அவர்கள் காப்பகத்தில் தங்க வைக்கப்பட்டு, அவர்கள் பற்றிய விபரங்களைத் தேடிக்கண்டுபிடித்து பிரச்னைகளை ஆராய்ந்து, பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தி உரியவர்களிடத்தில் ஒப்படைப்பதற்கான சிஸ்டம் சிறப்பாகவே இருக்கிறது. மிகவும் மெதுவாகவே அதற்கான செயல்பாடுகள் நடக்கிறது. அதில் அதிகமான பிரச்னைகளும் இருக்கிறது."

"இணையதள பக்கங்கள்/ முகநூல்/ வாட்ஸ் அப் போன்றவற்றில் காணாமல் போனவர்களின் புகைப்படங்களைப் பகிர்வது பாதுகாப்பானதா?"

"குழந்தைகள் உதவி மையம் இதற்கென இணையதளம் ஒன்றை நிர்வகிக்கிறது. டான் போஸ்கோ அறக்கட்டளையும் இணையதளம் ஒன்றை வைத்துள்ளது. இவை இரண்டும் பாதுகாப்பானது. காணாமல் போன குழந்தைகளின் புகைப்படத்தை உடனடியாக எங்கும் பதிவேற்றம் செய்யக்கூடாது என்பது சட்டமாகவே உள்ளது. காவல் நிலையத்தில் முறையாக வழக்குப் பதிவு செய்து சி.எஸ். ஆர் பதிவு தந்த பிறகு வழக்கு எண் பதிவோடு காவல் நிலையத்தின் தொடர்பு எண் மற்றும் உறவினரின் தொடர்பு எண் உள்ளிட்ட விவரங்களோடு தகவல்களை வெளிப்படுத்தலாம். குறிப்பாக வாட்ஸ் அப்பில் வருகின்ற எல்லாவற்றையும் பகிரக்கூடாது. பெண் குழந்தைகளுக்கு இதனால் பெரிய அளவில் பாதிப்பு ஏற்படும். மன அளவிலும் இதனால் குழந்தைகளுக்கு பாதிப்பு ஏற்படும்."

"குழந்தைகள் காணாமல் போவதைத் தடுக்க அடிப்படையாக நாம் செய்ய வேண்டியது?"

"சமூகம், குடும்பம் என எல்லாருக்கும் இதில் பொறுப்பிருக்கிறது. முதன்மை பொறுப்பு அரசாங்கத்தினுடையது. அமைப்புகள் வலிமையானதாக இருக்க வேண்டும். பெற்றோர்கள் குழந்தைகளிடம் அதிகம் நேரம் செலவழிக்க வேண்டும். குழந்தைகள் சொல்வதை நம்ப வேண்டும். கல்வி சார்ந்த விஷயங்களில் அதிகம் நெருக்கடி கொடுக்கக் கூடாது. ஆசிரியர்கள் குழந்தைகள் விஷயங்களில் அதிகம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். வாழ்க்கை திறன் கல்வியைக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். பள்ளிகளில் மனநல ஆலோசகர்கள் இருக்க வேண்டும். குழந்தைப் பருவம் மீண்டும் கிடைக்காத அழகான பருவம். அவர்களைப் பாதுகாப்பாக வழிநடத்துவது சமூகத்திற்கு முக்கியமானது."
 

Vikatan