Published:Updated:

வெகுளியான அன்பை நடுங்கச் செய்கிறாள்

கவிதை: அய்யப்பமாதவன், படம்: ஹாசிப்கான், ர.சதானந்த்

துவரை அறிந்திராத புதிய குரலில் வீழ்த்தும் 

பறவையின் இசையாய் அனுபவிக்கிறேன்

நீ தந்த புதிய காதலை.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

அதிகாலை பரிதியின் தங்க ஒளி போன்று சுடர்ந்த உன்னில்

என் இதயத்தைக் கரைத்துக்கொண்டிருக்கிறாய்

பனி சுமக்கும் காற்றை நுகர்வதுபோல

நீ தந்த சொற்கள் இருக்கின்றன.

வசந்தகாலத்தில் உயிர்க்கும் நத்தையின் வரவைப்போல்

ஆழ்ந்த ரசனையில் உன்னை உணர்கிறேன்

அருவியின் ஓசைபோல நீ சிரித்தபோது

புதிய கனவில் வசிக்கும் பாதையைத் திறக்கிறாய்.

வெகுளியான அன்பை நடுங்கச் செய்கிறாள்

மழைக்காலத்தின் ஈரம்போல் என்னுடலில்

உன் வெகுளியான அன்பை நடுங்கச் செய்கிறாய்.

ஒரு கணமும் விடாது என்னைப் பின்தொடரும்

வெயில் காலத்து நிழலைப்போல நாளெல்லாம்

தொடரும் உன் நினைவை வியக்கிறேன்.

ஒன்றையே உற்றுநோக்கும் ஒரு பைத்தியத்தைப்போல்

உன்னையே பார்க்க நினைக்கிறேன்.

நீ சொன்னதுபோல் நீயும் நானும் பேசிக்கொள்கிறோம்

ஏன் பேசிக்கொள்கிறோம் எனத் தெரியவில்லை.

என் இதயம் உன்னிடமும் உன் இதயம் என்னிடமும்

சூறைக்காற்றில் இடம் மாறும் காகிதம்போல

கணத்தில் இடம்பெயர்ந்தது மட்டும் புரிகிறது!