Published:Updated:

நகரச்சாவு

கவிதை: பிருந்தா சாரதி , ஓவியம்: செந்தில்

ந்த அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு 

வாகன நிறுத்துமிடத்தில்

கண்ணாடி அமரர் பெட்டிக்குள்

இறுதி அஞ்சலிக்காக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது,  

அதன் ஏதோ ஒரு தளத்தில் வசித்த

மூத்த குடிமகனின்  

உயிர் பிரிந்த உடல்.

நகரச்சாவு

மதிய வெயிலின் உக்கிரத்தில்

ரோஜா மாலைகளின்  

விபரீத மணத்தைச் சுவாசித்துக்கொண்டு  

நிழல் விலகிய ஷாமியானா தாண்டி  

கசகசக்கும் வியர்வை துடைத்தபடி

அசௌகர்ய துக்கம் அனுஷ்டித்து

அயர்ச்சியோடு நிற்கிறார்கள்  

துக்கம் கேட்க வந்த  

நான்கைந்து நகரவாசிகள்.

அந்நேரம் அவர்கள் உணர்வது

மரணத்தின் மாயப் புதிரையா

நண்பகல் வெறுமையையா

அன்று நின்ற தம் அலுவல் குறித்த

ரகசியக் கவலையையா?

இந்தக் கேள்விகள் ஏதுமற்று

போக்குவரத்து நிறைந்த  

அந்தச் சாலையில்  

கிடைத்த இடமொன்றில்

பச்சை மூங்கிலை வெட்டி  

பாடை கட்டும் பெரியவர்  

முணுமுணுத்தார்...

'சாவக்கூட இந்த ஊர்ல

இடம் இல்லாதப்போச்சு!’