Published:Updated:

கண்ணகன் கவிதைகள்

ஓவியம்: செந்தில்

பசியின் ஊடல் 

இரைவயிற் பிரிந்து

வலசை ஏகிய காதற்பறவை

தாய்த்திணை மீளும் பருவம் வரக்கண்டு

ஆற்றியிருக்கிறேன்

மூதாய் வணங்கிக் காத்த

தானியக் குதிரின் சிதைவிற்கு இரங்கி

தேடுகிறேன்

ஒரேயொரு தொல்விதை

அதை கவிதைக்குள் விதைத்து

கூடலின் நிமித்தம்

பாணன் யாழிசைத்தால்

பசியின் ஊடலுக்கு

செந்நெல் பழுக்கும் மருதம்.

பலிக்கொடை

புல்வெளியை உன்னால்

வேட்டையாட முடியாது

சிறுத்தைக்குட்டியே!

பசித்து வருமொரு

இளம் மானிற்காகத்தான்

காத்திருக்கிறேன்.

மீன்கொத்தி

இரந்து பெறுவதைவிடவும்

பிடிக்கப் பழகுதல்

சாலச் சிறந்ததென்று

ஞானோபதேசம் செய்தமைக்கு

மிக்க நன்றி

தந்துதவ நினைத்தத் தூண்டில்

உங்களிடமே இருக்கட்டும்;

மீன்களுடன் வலைகளும்கூட.

பசி வருத்தும் இளைப்பாறலுக்குப் பின்

மீண்டும் பறப்பேன்

நதியைத் தேடி.

கண்ணகன் கவிதைகள்

வெயிலின் வருகை

சிறுநேர தாமதத்திற்காய்ப் பெற்ற

நேற்றைய இழிவு நினைந்து அஞ்சி

தலைக்குளித்து

நீளக் கூந்தலைத் தளர்த்திப் பின்னிய

ஈரசடை

முதுகில் ஆடை நனைக்க

வெகு சீக்கிரம் வந்து

பூட்டிக்கிடக்கும் கடைவாசல் படிக்கட்டில்

கன்னத்தில் கைவைத்தபடி

அமர்ந்திருந்த சிறுமியின் பொருட்டு

தொல்லுலகில் இன்று

எல்லோருக்கும் அடிக்கும் வெயில்.

அலக்குக்கும் மேலே

உன் கைக்கெட்டாத பழக்குலையாய்

காம்பறுந்து ஒருநாளும்

விழுந்து சிதறாது

என் கை மதுக்கோப்பை!