Published:Updated:

சொல்வனம்

சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
சொல்வனம்

ஓவியம்:ஸ்யாம்

சொல்வனம்

குளிர் காலம்

இந்த இரவை எப்படிக் கடப்பேன்
என்று வந்தவனிடம்
வான் நிறைந்த
நட்சத்திரங்களை எண்ணு என்றேன்
ஒற்றை நிலவின்
ஒளி வெள்ளத்தில் நீந்து என்றேன்
வெறிச்சோடிய வீதியில்
உன் காலடி ஓசைகளில்
நீயே மூழ்கு என்றேன்
பின்தொடரும் நாயின் குரலில்
செவி தொலைத்து
செவிடனாய் கழி என்றேன்
காற்றில் கலந்துவரும்
குழந்தையொன்றின் அழுகைக்கு
காரணம் தேடு என்றேன்
எதுவும் வேண்டாம்
ஒரு திண்ணையும் போர்வையும் போதும்
ஒரு குளிர்காலத்தையே
உறங்கித் தீர்ப்பேன் என்றான்!

- மு.மகுடீசுவரன்

மகன் வீடு

`அப்பா,
இந்த வீடு எனக்கா, அக்காவுக்கா?’ என்ற
ஐந்து வயது மகனிடம் சொன்னேன்
`உனக்குத்தாம்ப்பா’.
உடனே பென்சிலை எடுத்துச் சென்றவன்
வெளிச்சுவரில் எழுதிவிட்டான்
`இது என் வீடு’ என்று.
நாங்கள் அப்போதே
அவன் வீட்டுக்குக் குடிபெயர்ந்துவிட்டோம்.

- ஆண்டன் பெனி

ஆரஞ்சு உலகம்

வெகு அழகாயிருக்கிறாள் அந்த யுவதி
பூக்களை பேருந்தெங்கும் தூவியபடி
எனக்கு முன்னே அமர்ந்திருக்கிறாள்.
திரும்பிப் பார்த்து திரும்பிப் பார்த்து
மனதை ரோஜா வனமாக்குகிறாள்.
அவள் அணிந்திருக்கும்
ஆரஞ்சு நிறச் சுடிதாரால்
ஆகாயத்தை ஆரஞ்சு நிறமாக்குகிறாள்.
ஆரஞ்சு நிறத் தொங்கட்டான்களால்
எல்லோரையும் தாலாட்டுகிறாள்.
கட்டுப்படாத அவள் துப்பட்டா
காற்றோடு சேர்ந்து நடனமாடுகிறது
காற்றை ஆரஞ்சு நிறமாக்குகிறது.
என்னைத் தீண்டித் தீண்டி
என்னையும் ஆரஞ்சு நிறமாக்குகிறது.
பேருந்து வந்த வழியைத்
திரும்பிப் பார்க்கிறேன்
எல்லாமே ஆரஞ்சு நிறமாய்.
எனக்கான பேருந்து நிறுத்தம்
வந்து சேர்கிறது வருத்தங்களோடு
இன்று நீல நிறமாகத்தான் பேருந்தேறினேன்
ஆரஞ்சு வண்ணமாகி இறங்குகிறேன்
ஆரஞ்சு நிறமாகிவிட்ட பேருந்து
என்னை இறக்கிவிட்டு
ஆரஞ்சு நிறச் சாலையில் தொடர்கிறது
சன்னல் வழியாகத் திரும்பிப் பார்க்கும் யுவதி
வழியும் என் ஆரஞ்சு நிறக் கண்ணீர் துடைக்க
ஆரஞ்சு நிறப் புன்னகை ஒன்றை வீசுகிறாள்
உலகம் ஆரஞ்சு நிறமாகிறது!

- சௌவி