Published:Updated:

பனைகளின் பிள்ளை

பனைகளின் பிள்ளை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பனைகளின் பிள்ளை

வெய்யில், ஓவியம்: டிராட்ஸ்கி மருது

பனைகளின் பிள்ளை

வெய்யில், ஓவியம்: டிராட்ஸ்கி மருது

Published:Updated:
பனைகளின் பிள்ளை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பனைகளின் பிள்ளை
பனைகளின் பிள்ளை

ங்களிடம் இருநூறு பனைமரங்கள் இருந்தன 

எம் குடிலின் உத்திரமும் கூரையும் கதவும்

பனைகளாலானவை

சுவர்ப்பூச்சிலும்கூட பனஞ்சோறும் பதநீரும் கலந்திருந்தன

கள்ளோடு களித்தாடி

கருக்கோடு மூர்க்கம் பழகிவந்தோம்

கிழங்குகள் முளைத்தெழும் மார்கழியின் முடிவில்

மட்டையை நசுக்கி மண்சுவர்களுக்குச் சுண்ணம் பூசுவோம்

புத்தோலையில் பொங்கும் பாலில் தை மணக்கும்

அம்மா குருத்தோலைகளை மாதா கோயிலுக்கு எடுத்துச்செல்வாள்

ஊர் மீது இறங்கிய இடியை

தலை மீது வாங்கிக்கொண்ட ஒற்றைப்பனை

எங்களின் குலசாமியாக இருந்தது

அதன் பொந்தில் கண்கள் திறக்காத

மூன்று கிளிக்குஞ்சுகள் இருந்தன

'அவர்கள்’ எப்போது வந்தார்கள்...

எப்படி வந்தார்கள்?

விழித்தபோது பனங்காடு விளையாட்டுத் திடலாகியிருந்தது

நான் விடாமல் விரட்டிச்சென்றேன்

முரட்டு லாரிகள் வெகுதூரம் போய்விட்டன

மூச்சிரைத்துத் திரும்பும் வழியில்

மூன்று முதிய கிளிகளைப் பார்த்தேன்

அவை என் தோள்களில் இறங்கின

நிமித்தமாய் கடலில் சூறை எழுந்து தணிந்தது

நான் பனைகளின் பிள்ளையானேன்

என் ரத்தத்தைப் பதநீராக... கள்ளாக மாற்றுவேன்

உங்களது குடிலின் சுவர்க் கீறலுக்கு பூச என் தசைகளையும்

கூரைக்கு உத்திரமாய் என் எலும்புகளையும் தருவேன்

என் இதயம் இம்மண்ணில் பனைகளாய் முளைக்கும்

சிறுமிகள் தோண்டித் தின்னும் நுங்காய் என் கண்கள் கனியும்

உங்களின் கோடைகளுக்காக

நீர்மையோடு சாகாதிருக்கும் என் வேர்கள்

நான் பனைகளின் பிள்ளை

அம் முதிய கிளிகள் அப்படித்தான் என்னை வாழ்த்தின.