Published:Updated:

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

ஃபாவிஸம்: வனவிலங்குகளின் வண்ண வசீகரம்

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

ஃபாவிஸம்: வனவிலங்குகளின் வண்ண வசீகரம்

Published:Updated:
நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

ருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் கலை இயக்கம், ஃபாவிஸம். 19-ம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியில் கிளாடு மோனேயின் புதிய கலைக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் நவீனக் கலையின் முதல் அலையாக இம்ப்ரஷனிஸ இயக்கம் தோன்றியது. அதன் கோட்பாடு மற்றும் கலைச் செயல்பாடுகளின் மீது நம்பிக்கைக்கொண்டிருந்த அடுத்தகட்டப் படைப்பாளிகள், வேறு சாத்தியங்களில் கவனம் செலுத்தியதைத் தொடர்ந்து, பின்-இம்ப்ரஷனிஸ இயக்கம் 1880-களில் எழுச்சி பெற்றது. பால் செசான், வின்சென்ட் வான்கா, பால் காகின் என்ற மூன்று கலை மேதைகளின் பேராற்றலில் நவீனக் கலை, புதிய பிராந்தியங்களை வசப்படுத்தி, செழுமையும் வளமும் கொண்டு இயங்கியது. இதனைத் தொடர்ந்து, 20-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், பின்-இம்ப்ரஷனிஸ இயக்கத்தின் அழகியல் அம்சங்கள் மற்றும் படைப்பாற்றல் வளங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, வண்ணம் மற்றும் வடிவம் பற்றிய புதிய சிந்தனைகளோடு செயல்படத் தொடங்கியதுதான் ‘ஃபாவிஸம்’ என்ற கலை இயக்கம். வண்ணங்கள் மூலம் தங்களுடைய அக உலகை வெளிப்படுத்திய பின்-இம்ப்ரஷனிஸப் படைப்பு மேதைகளான செசான், வான்கா, காகின் ஆகியோரின் படைப்புகளே இந்த இயக்கத்துக்கான உந்துசக்தியாக அமைந்தன. ஹென்றி மத்தீஸ் இந்த இயக்கத்தின் பிரதான சக்தியாக இயங்கினார்.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

படைப்பாளியின் உணர்வுநிலையை ஓவியத்தில் வண்ணமும் வடிவமுமே வெளிப்படுத்துவதாக ஃபாவிஸ்ட்டுகள் கருதினார்கள். படைப்பாளிக்கும் பார்வையாளனுக்கும் இடையே மனரீதியான பிணைப்பை ஏற்படுத்தும் வகையில் படைப்பு, வெளிப்பாடுகொள்ள வேண்டும் என்று பிரயாசைப்பட்டனர். படைப்பாளியின் அகத்தோடு ஊடுருவி, அவனுடைய உள்ளக்கிளர்ச்சியைப் பார்வையாளன் உள்ளார்ந்து உணர, படைப்பு ஏதுவாக இருக்க வேண்டும் என விருப்பம்கொண்டிருந்தனர். பார்வையாளன், படைப்பின் வழியாகப் படைப்பாளியுடன் உறவுகொள்வதற்கான கலை வெளிப்பாட்டு அணுகுமுறைதான் ஃபாவிஸம். தூய வண்ணங்களை, ஒன்றையடுத்து ஒன்றென அருகருகாக வைப்பதன் மூலமாகவும், உணர்வுகளை வண்ணங்களின் குணாம்சங்கள் மூலம் வெளிப்படுத்துவதன் வழியாகவும் இந்தப் பண்பை உருவாக்க முயன்றனர். இந்த வகையில் வான்கா மற்றும் காகினின் வண்ணப் பயன்பாடுகளை

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

சுவீகரித்துக்கொண்டனர். அதேசமயம், அவர்களைக் கடந்து, வண்ணத்தை அதன் விளக்கப் பண்பிலிருந்து விடுவித்து, அகவெளிப்பாடு மற்றும் கட்டமைப்புத் தன்மைகளோடு பயன்படுத்தினர்.

பாரிஸில் ஹென்றி மத்தீஸை பிரதான சக்தியாகக்கொண்டு, அவருடைய தலைமையில் இயங்கிய சில இளம் ஓவியர்கள், தங்களுடைய கேன்வாஸ்களை மிக எளிமையான வடிவமைப்போடும், வண்ணங்களை அதிர்வூட்டும் வகையில் மிகப் பிரகாசமாகவும் உருவாக்கினார்கள். 1905-ம் ஆண்டு பாரிஸில் நடைபெற்ற அவர்களுடைய முதல் கண்காட்சியின்போது, அவர்களுடைய படைப்புகளின் இந்தத் தன்மைகளைக் கண்டு மிரண்டுபோன ஒரு விமர்சகர், இவர்களை   ‘ஃபாவிஸ்ட்டுகள்’ என்று குறிப்பிட்டார். ஃபாவிஸ்ட்டுகள் என்றால் பிரெஞ்சு மொழியில் ‘வன விலங்குகள்’ என்று அர்த்தம். இதுவே, இந்தப் பாணியானது ‘ஃபாவிஸம்’ என்று அழைக்கப்படக் காரணமானது.

‘ஓவியத்தின் அடிப்படை அம்சங்களில் மிகவும் பிரதானமானது, வண்ணங்களின் சுதந்திரம்’ என்று இவர்கள் கருதினார்கள். இவர்களுடைய படைப்புகளை ‘வண்ணங்களின் மகத்தான இசைக்கோவை’ எனலாம். தோற்றங்களில் தென்படும் வண்ணங்களை யதார்த்தபூர்வமாகப் பிரதிபலிப்பதில் இவர்களுக்கு எவ்வித ஈடுபாடும் இல்லை. உடன்பாடும் இல்லை. அதற்கு மாறாக, பச்சை நிற வானங்கள், மஞ்சள் வண்ண மரங்கள், நீல நிறச் சாலைகள், ஒளிரும் பச்சை முகங்கள் என வடிவமைத்தனர். வண்ணத்தை எவ்விதக் கலப்பும் இன்றி, சமயங்களில் வண்ண ட்யூப்களிலிருந்து நேரடியாகப் பிரயோகித்தனர்.

படைப்பின் அர்த்தத்தைப் புலப்படுத்துவதில் வண்ணமே பிரதானப் பங்கு வகிக்கிறதென, இவ்வியக்கத்திற்குத் தலைமை ஏற்றிருந்தவரும் அபாரமான படைப்பாற்றல் பெற்றிருந்தவருமான ஹென்றி மத்தீஸ் (1869-1954) பிரகடனப்படுத்தினார். அதனை மெய்ப்பிக்கும் வகையில் தன் படைப்புகளை உருவாக்கினார்.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

1905-ம் ஆண்டில் ஹென்றி மத்தீஸ் படைத்த ‘தொப்பி அணிந்த பெண்மணி’ என்ற ஓவியம் இவருடைய கலைப்பார்வையின் பூரணமான முதல் வெளிப்பாடு. இந்த உருவ ஓவியத்தில் வண்ணங்களும் வடிவமும் இயல்புத் தன்மையை மீறி வெளிப்பாடு கொண்டிருக்கின்றன. மனம்போன போக்கில், எந்தவிதக் கட்டுப்பாடுமற்று இடப்பட்டவைபோலத் தோற்றமளிக்கும் வண்ணங்கள், பார்வையாளனைச் சட்டெனச் சுண்டியிழுக்கும் தன்மையில் அமைந்திருக்கின்றன. இந்த ஓவியப் பெண்மணி (ஹென்றி மத்தீஸின் மனைவி அமேலியின் உருவ ஓவியம்), அணிந்திருக்கும் நீல - வயலெட் தொப்பியின் உச்சியில் வீற்றிருக்கும் வண்ணமயமான அற்புதமான இறகு அலங்காரமும், செம்மண் வண்ணச் சிவப்பும் இளநீலமுமான தலைமுடியும், பச்சை, இளமஞ்சள் மற்றும் இளஞ்சிவப்பு முகமும், சிவப்பு மற்றும் ஆரஞ்சு வண்ணக் கழுத்தும், பச்சை வண்ண ஆடையும் கையுறைகளும், பச்சை, வயலெட், இளஞ்சிவப்பு, இளமஞ்சள் எனத் திட்டுத் திட்டான வெவ்வேறு வண்ணங்களில் மினுங்கும் ஆடையின் மேல் பகுதியும் என வசீகரத் தோற்றமளிக்கிறாள். பெண்ணின் முகம், ஆடை அலங்காரங்கள், தொப்பி, கை விசிறி மற்றும் பின்னணி என்றாக அமைந்திருக்கும் இந்த ஓவியப் படிமம், திட்டுத்திட்டாகவும் பூச்சாகவும் அடுத்தடுத்து இடப்பட்டுள்ள வண்ணங்களால் வடிவம் பெற்றிருக்கிறது. ஹென்றி மத்தீஸ், தன்னுடைய கலை அணுகுமுறை பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்:  “ஃபாவிஸத்தின் குணாம்சம் என்னவென்றால், நாங்கள் கலப்பு வண்ணங்களை நிராகரிக்கிறோம். தூய வண்ணங்களின் மூலம் பார்வையாளனிடம் ஆழ்ந்த எதிர்வினைகளை உருவாக்குகிறோம். ஒரே சமயத்தில் வெவ்வேறு விளைவுகள் மனதில் ஆழமாக ஊடுருவும் வகையில் வண்ணங்களைக் கட்டமைக்கிறோம். மேலும், எங்கள் வண்ணங்கள் ஒளி

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

கொண்டவை.”

ஒளி பற்றிய மத்தீஸின் இந்தக் குறிப்பு, பின்-இம்ப்ரஷனிஸ ஓவியர் பால் செசானுடன் அவரைத் தொடர்பு படுத்துகிறது. ஓவியத்தில் ஒளியின் பங்கு பற்றிய செசானின் பார்வை இது: ‘ஓவியர்கள் ஒளியை மறு உருவாக்கம் செய்யக் கூடாது. மாறாக, வண்ணத்தின் மூலம் அதைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வேண்டும்.’

வண்ணம் பற்றிய மத்தீஸின் தீர்க்கமான பார்வையை வெளிப்படுத்தும் இன்னொரு பிரகடனம் இது: “வண்ணமானது தோற்றத்தை நகல் செய்வதற்காக நமக்கு அளிக்கப்படவில்லை. மாறாக, நம்முடைய பிரத்தியேக உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்காகவே அது நமக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.”

ண்ணங்களின் பூரணத்துவ வெளிப்பாடுகள் குறித்த மத்தீஸின் தீராத தேடலையும் கண்டுபிடிப்புகளையும் அவருடைய ‘சிவப்பு அறை’ ஓவியத்தில் நாம் அறியலாம். 1908-1909-ம் ஆண்டுகளில் படைக்கப்பட்ட இந்த ஓவியம் முதலில் பச்சை வண்ணத்தையும், அடுத்ததாக நீல வண்ணத்தையும் பிரதானமாகக் கொண்டிருந்தது. அவர் விரும்பிய விளைவுகளை இந்த வண்ணங்கள் உருவாக்கவில்லை என்று கருதியதால், பின்னர் இந்த ஓவியத்தைச் சிவப்பு வண்ணத்தில் கட்டமைத்தார். இதில் அவர் நிறைவுற்றார்.

வளமும் வசதியும்கொண்ட ஒரு வீட்டின் உள்ளமைப்பை இந்த ஓவியத்தில் நாம் பார்க்கிறோம். ஒரு பணிப்பெண், மேசையின் மீது ஒயின் பாட்டிலையும் பழங்களையும் வைக்கிறாள். மேசை விரிப்பின் அலங்கார வடிவமைப்புகள், பூங்கொத்து ஜாடிகள் போன்றவற்றில் கலைநயத்தின் பரிபூரணத்தைக் கண்டவர் மத்தீஸ். இந்த ஓவியத்திலும் அந்த நயங்கள் அழகாக வெளிப்பட்டிருக்கின்றன. மத்தீஸின் வண்ணத் தேர்வும், அடுத்தடுத்து அதை அமைத்திருக்கும் விதமும் இதமான உணர்வினை ஏற்படுத்துகிறது. பொருள்களை மிக எளிமையாகவும் ஒயிலான பாணியிலும் கட்டமைத்திருக்கிறார். பொருள்களின் வடிவங்களைத் தட்டையாக அமைத்திருக்கும் விதம் அலாதியானது. உதாரணமாக, மேசையின் மேல் விளிம்பை அவர் நீக்கியிருப்பதைக் காணலாம். அந்த மேசைக்குப் பின்னிருக்கும் சுவரோடு ஒன்றிக் கலந்திருக்கும்விதத்தில் அந்த மேசையை வடிவமைத்திருக்கிறார். வண்ணங்கள் பொலிவோடும் ஆழ்ந்தும் அமைந்திருக்கின்றன.

படைப்பு ஏற்படுத்த விழையும் விளைவுகளை பார்வையாளனிடம் மீட்டும் விதத்தில் வண்ணங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார். அதனால்தான், இந்த ஓவியத்தின் முன்னிரு வடிவங்களான பச்சை மற்றும் நீல வண்ணப் படைப்புகள் அவருக்கு நிறைவளிக்கவில்லை. இந்தப் படைப்பை சிவப்பு வண்ணத்தில் உருவாக்கியபோதுதான், அது பார்வையாளனின் அகநாணை மிகத் துல்லியமாகத் தொட்டுவிடும் தன்மையில் இருப்பதாக உணர்ந்தார். மேலும், படைப்பின் ஒட்டுமொத்த வடிவமைப்பில் ஓர் இசைமையை உருவாக்குவதில் அவரின் கவனம் இருந்திருக்கிறது. படைப்பின் ஒவ்வோர் அம்சமும் குறிப்பிட்ட பங்காற்றும் அதேசமயம், எளிய வடிவங்களாலும், தூய வண்ணப் பகுதிகளாலும் அவை ஒன்றுக்கொன்று ஒரு லயத்தில் இசைமை பெற்றிருக்கின்றன. அறிவும் உணர்வும், அகத்தூண்டலும், கலை நேர்த்தியும், மரபின் ஒழுங்கும், நவீனத்துவத்தின் சுதந்திரமும் ஒரு மேம்பட்ட நிலையில் கூடி முயங்கியிருக்கும் படைப்பு இது.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

லையானது ஒரு குதூகலமான விளையாட்டாகவும், மகிழ்ச்சியின் சமயமாகவும் (Religion of Happiness) மத்தீஸிற்கு இருந்தது. அவர் கூறுகிறார்: “என்னுடைய விளையாட்டு இது. நான் விளையாடுகிறேன். அந்த விளையாட்டில், ஒரு குழந்தையைப்போல, நான் முழுவதுமாக ஒன்றிப்போகிறேன். விளையாட்டு, விளையாடுபவனை விஞ்சுகிறது.”

அவருடைய மிகச் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று, 1910-ல் அவர் உருவாக்கிய ‘நடனம்’ என்ற ஓவியம். மிகக் குறைந்த வண்ணங்களில், மிகமிக எளிமையான வடிவமைப்பில் படைக்கப்பட்டிருக்கும் ஓவியம் அது.

இந்த ஓவியத்தில் நடனமாடும் உருவங்கள் மகிழ்ச்சியோடும் குதூகலத்தோடும் காணப்படுகின்றன. ஃபாவிஸ இயக்கத்தின் முக்கியமான கலைஅம்சம் இது. பச்சையும் நீலமுமான ஒரு தளத்தில் உருவங்களின் நடனம் நிகழ்கிறது. கேன்வாஸின் தட்டையான பரப்பை ஆழமும் விரிவும் கொண்டதாகக் காட்டும் மாயத்தை இந்த வண்ணப் பகுதிகள் நிகழ்த்துகின்றன. ஒரு சுழற்சி வடிவிலான வட்ட வளையத்தை உருவாக்கும் வகையில் கோக்கப்பட்டிருக்கும் கைகள், படைப்பு வெளியிலான பார்வையில் கிட்டத்தட்ட முட்டை வடிவில் அமைந்திருக்கிறது. ஒரு மலையுச்சியில் நிகழ்வதாகத் தோற்றம்கொண்டிருக்கும் இந்த நடனத்தில் கட்டுக்கடங்காக் குதூகலம் வெளிப்படுகிறது.

ஓவியத்தின் முன்புலத்தில் இடப் பக்கமாக இருப்பவருக்கும் வலப்பக்கமாக இருப்பவருக்கும் இடையே குறிப்பிடத் தகுந்த ஒரு தொலைவு காணப்படுகிறது. அந்த இடைவெளியைச் சரிக்கட்டும் வகையில் வலப்புறம் இருப்பவள் தன் உடலை எக்கி, கைகளுக்கிடையே பிணைப்பை ஏற்படுத்த முயல்கிறாள். அதற்கேற்ப, முன்னிருப்பவள் தன் உடலை முடிந்தவரை ஒயிலாகப் பின்னால் வளைத்து கைகளைக் கோத்துவிட எத்தனிக்கிறாள். இந்த அலாதியான முனைப்புக்குப் பின்னும் இருவர் கைகளும் இணையவில்லை. இப்படியாக, நடனமாடுபவர்களின் வளையத்தில் ஏற்பட்டுவிட்டிருக்கும் இந்த இடைவெளி முக்கியமான ஓர் அம்சமாக இருந்துகொண்டிருக்கிறது. இந்த ஓவியத்தின் முன்னால் நிற்கும் பார்வையாளன், அதில் இணைந்துகொள்வதற்கு ஏதுவான இடத்தில் அந்த இடைவெளி அமைந்திருப்பது விசேஷத் தொனிகொண்டிருக்கிறதுஉருவங்களின் நடன நிலைகள் உருவச் சித்திரிப்பில் அர்த்தபூர்வமான சிதைப்பைக் கொண்டிருக்கின்றன. அதேசமயம் அவர்களுடைய வெளிப்பாடுகள் அழுத்தம் பெற்றிருக்கின்றன. நவீன ஓவியத்தின் சாரங்களாக அறியப்படும் தூய வண்ணம், ஆதி எளிமை, கோடுகளின் வலிமை, குறியீட்டுரீதியான சிதைப்பு, உள்ளார்ந்த தனித்துவம் ஆகிய அம்சங்கள் இந்த ஓவியத்தில் முழுமையாகக் கூடியிருக்கின்றன. மத்தீஸின் கலை பற்றிய பார்வையான ‘மகிழ்ச்சியின் சமயம்’ என்பது இந்த நடனத்தில் கலை வடிவம் பெற்றிருக்கிறது. நவீனக் கலையின் தன்மைகளும் ஆன்மிக அம்சமும் இதில் கலந்து உறவாடியிருக்கின்றன. அதனால்தான் மத்தீஸ் கூறுகிறார்: “என் ஈடுபாடு ‘ஸ்டில் லைஃப்’ அல்லது நிலக்காட்சிகளில் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. மனித உடல்மீதே நான் பெரிதும்

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 6 - சி.மோகன்

ஈடுபாடுகொண்டிருக்கிறேன். அதன் மூலம் இந்த வாழ்க்கை குறித்த, இறை சார்ந்த மனோபாவத்தை என்னால் வெளிப்படுத்த முடிகிறது.”

பாவிஸ இயக்கம் ஐந்தாண்டுகளுக்கு உள்ளாகவே அதன் வீச்சை இழந்தது. அந்த இயக்கத்தில் இணைந்திருந்த இளம் ஓவியர்கள் மீண்டும் மரபான அழகியல் பாணிகளுக்குத் திரும்பினார்கள். இந்த இயக்கத்தைத் தன் கலைச் சிந்தனைகள் மற்றும் படைப்புகள் மூலம் உருவாக்கிச் செழுமைப்படுத்திய ஹென்றி மத்தீஸ் மட்டுமே, வண்ணத்தின் மீது கொண்டிருந்த ஆர்வமும் வேட்கையும் சற்றும் தணியாமல் கலை நம்பிக்கையோடும் புதிய கண்டுபிடிப்புகளோடும் இறுதி வரை தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தார். நவீனக் கலைவெளியில் தனித்துவமிக்க படைப்பாளுமையாக நிலைபெற்றார்.

மத்தீஸின் வடிவ அணுகுமுறை, அடுத்து உருவான க்யூபிஸ இயக்கத்துக்கும் பின்னர் உருவான அரூப பாணி ஓவிய இயக்கத்துக்கும் பாதை அமைத்துக்கொடுத்தன.

- பாதை நீளும்...

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism