Published:Updated:

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

க்யூபிஸம் - பிகாஸோ: இருபதாம் நூற்றாண்டின் கலைமுகம்

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

க்யூபிஸம் - பிகாஸோ: இருபதாம் நூற்றாண்டின் கலைமுகம்

Published:Updated:
நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்
நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

1860-களில் நவீனக் கலையின் முதல் அலையாகத் தோன்றிய இம்ப்ரெஷனிஸ இயக்கம், தம் கால வாழ்வியக்க சலனத்தின் ஒரு கணத்தை ஒளி மற்றும் வண்ணம் சார்ந்து வசப்படுத்தியது. படைப்பில் ஒளியின் ஜாலத்தைக் கைப்பற்றும் அதீத முனைப்பில் வடிவ அழகியலை இம்ப்ரெஷனிஸம் இழந்துவிட்டிருந்ததில் அதிருப்தி அடைந்த பால் செசான், வடிவவியல் சார்ந்த பகுப்பு முறையில் ஓவிய வெளியைக் கட்டமைப்பதில் முனைப்பு கொண்டார். இயற்கையில் காணப்படும் கோடுகள், தளங்கள் மற்றும் வண்ணங்களைப் படைப்புவெளியில் தீர்க்கமாகவும் அறிவார்த்தமாகவும் வடிவமைக்கும் கலைச் செயல்பாட்டை செசான் மேற்கொண்டார்.  ‘கண்கள் கிரகிக்கின்றன; மூளை வடிவமைக்கிறது’ என்பது அவருடைய கருத்தாக்கமாக இருந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து, பின்–இம்ப்ரெஷனிஸப் படைப்பாளிகளான வான்காவும் காகினும் வடிவம் மற்றும் வண்ணங்களின் அழகியல் மற்றும் மெய்மை சார்ந்து படிமங்களாலும் குறியீடுகளாலும் தம் படைப்புகளை உருவாக்கினர். செசான், வான்கா, காகின் ஆகியோரின் கலை அணுகுமுறைகள் மீது அவர்களைத் தொடர்ந்த ஃபாவிஸ்ட்டுகள் பெருமதிப்பு கொண்டிருந்தபோதிலும் வண்ணத்தின் சுதந்திர வெளிப்பாடே அவர்களுடைய பிரதான அக்கறையாக இருந்தது. அவர்களைத் தொடர்ந்த க்யூபிஸ்ட்டுகள் படைப்புப் பொருளின் மெய்மையை, வடிவவியல் சார்ந்த பகுப்புகள் மூலம் முழுமுற்றாக வசப்படுத்த முனைந்தனர். படைப்புப் பொருளை ஓவிய வெளியில் வடிவவியல் ரீதியாகக் கட்டமைக்கும் செசானுடைய தீட்சண்யமான கலை அணுகுமுறைதான், க்யூபிஸ இயக்கம் உருவாகிட முகாந்திரமாக அமைந்தது. அதனால்தான் செசானை, ‘அரவணைத்துப் பாதுகாக்கும் தாய்’ என பிகாஸோ கருதினார்.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!



இரட்டைப் பரிமாணமுள்ள ஓவியத் தளத்தில் முப்பரிமாணப் பொருளை, மாயத் தோற்றத்துக்கு இடமளிக்காமல், படைப்பில் எவ்வாறு வெளிப்படுத்துவது என்பதே இவர்களுடைய கலைரீதியான சவாலாக அமைந்தது. வடிவவியல் ரீதியாகப் படைப்புப் பொருளைத் துண்டுதுண்டாகப் பகுத்துப் பரிசீலித்து, எவ்வித மாயத் தோற்றத்துக்கும் இடமளிக்காமல், பொருளின் துல்லியமான படிமத்தை ஓவியத்தளத்தில் உருவாக்குவதன் வழியாக க்யூபிஸ்ட்டுகள் இந்தச் சவாலைக் கலை ரீதியாகக் கடந்தார்கள். அதனால்தான் அவர்களுக்குப் பின் வந்த ஓவிய மேதையான பால் லீ, ‘வடிவத்தின் தத்துவவாதிகள்’ என்று க்யூபிஸ்ட்டுகளைக் குறிப்பிட்டார்.

ஜார்ஜ் பிராக்கும் பிகாஸோவும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இணைந்து உருவாக்கிய ஒரு கலை பாணி க்யூபிஸம். அதன் தொடக்கத்தில் பிராக் வரைந்த ஓவியங்கள் பற்றி ஹென்றி மத்தீஸ், “பிராக்கின் ஓவியங்கள் சிறுசிறு கனசதுரங்களால்(cubes) வடிவமைக்கப் படுபவை” என்று குறிப்பிட்டார். இதுவே இந்த வகை ஓவியங்கள் க்யூபிஸம் என அழைக்கப்படக் காரணமாயிற்று. சிறு வயதிலேயே யதார்த்த பாணியிலும் குறியீட்டு பாணியிலும் தன் படைப்புகளை உருவாக்கிய பிகாஸோ, க்யூபிஸக் கலை பாணியைக் கைக்கொண்டபோது, அந்தக் கலை இயக்கத்தின் அபார மேதையாக உருவெடுத்தார்.

இருபதாம் நூற்றாண்டுக் கலைவெளியின் முதல் பாதியை வடிவமைத்த மகத்தான கலை ஆளுமை, பாப்லோ பிகாஸோ (1881-1973) எனும் ஸ்பானிய ஓவியர். இளம் வயதிலேயே பாரிஸில் குடியேறிக் கலை வாழ்க்கையை மேற்கொண்டவர். 11 வயதில் வரையத் தொடங்கிய இவர், பதின் வயதுகளிலேயே யதார்த்த வகை ஓவியங்களை வெகு தத்ரூபமாக வரைந்தவர். 92 வயது வரை வாழ்ந்த பிகாஸோவின் கலைப் பயணம் 70 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்டது. வாழ்நாள் முழுவதும் தன்னுடைய படைப்பு வகைமைகளை இடையறாது மாற்றிக்கொண்டே இருந்த அபூர்வ ஆளுமை. நீண்ட நெடும் கலை வாழ்க்கையில் வெகு சகஜமாகத் தொடர்ந்து மாறுபட்ட சாத்தியங்களில் தன்னை இருத்திக்கொண்டவர். புதுப்புதுக் கண்டுபிடிப்புகளில் திளைத்திருந்தவர். ‘கொலாஜ்’ என்ற கலை வகை இவருடைய கண்டுபிடிப்புதான். நாடகார்த்தத்திலிருந்து தன்னுணர்ச்சி, செவ்வியலிலிருந்து எக்ஸ்பிரெஷனிஸம், யதார்த்தத்திலிருந்து குறியீட்டியல், க்யூபிஸத்திலிருந்து சர்ரியலிஸம் என விரிந்து செழித்த பயணம் இவருடையது. நவீன யுகத்தின் துரித சலனத்தில் படைப்பாளி எந்தவொன்றிலும் தங்கியோ தேங்கியோ விடக்கூடாது என்பதில் கடும் பிரயாசைகள் மேற்கொண்டவர். வாழ்ந்த காலத்திலேயே வாழும் காலத்தின் கலைச்சின்னமாக உருவானவர்.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

பிகாஸோ, தன்னுடைய 26-வது வயதில் படைத்த ‘அவிக்நோன் இளம் பெண்கள்’ (1907) என்ற ஓவியம், வாழ்வின் மெய்மையைக் கலையில் வசப்படுத்துவதில் முற்றிலும் புதிய பாதையைக் கண்டடைந்தது. படைப்பின் பார்வை வெளி, ஒளியும் நிழலும், வண்ணமும் வடிவமும் போன்ற மறுமலர்ச்சி கால அழகியல் ஆதிக்கத்தை, முழுமுற்றாகத் துறந்த முதல் நவீனக் கலைப் படைப்பு. க்யூபிஸ அம்சங்கள் மிக வலிமையாக வெளிப்பட்டிருக்கும் ஓவியம் அது.

பார்ஸிலோனியாவின் அவிக்நோன் வீதி, ஒரு சிவப்பு விளக்குப் பகுதி. அங்கு உள்ள ஒரு பாலியல் தொழில் விடுதியின் அறையில் ஐந்து நிர்வாணப் பெண் உருவங்கள் கூர்மையான கோணங்கள் கொண்டவையாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வோர் உருவமும் பல துண்டுகளாக அமைந்து, ஒன்றோடொன்று ஒருங்கிணைந்தும் ஒன்றையொன்று மேவியும் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மையத்திலிருக்கும் இரு பெண்கள் தங்கள் கைகளை உயர்த்தி மார்பகங்களை முனைப்பாகக் காட்டி, கிளர்ச்சியூட்டும் வகையில் பார்வையாளர்களை உற்றுப் பார்க்கின்றனர். திரைப்படத்தின் ‘க்ளோசப்’ காட்சி போன்று அமைந்திருக்கும் இந்த ஓவியத்தில் ஐந்து பெண்களும் நெடிதுயர்ந்து காணப்படுவதோடு, ஓவியத்தளத்தில் தங்களைத் தீர்க்கமாக முன்வைத்திருக்கிறார்கள். ஐந்து உருவங்களும் ஒரு குழுவாக அமைக்கப்பட்டிருக்கிறபோதிலும் அவர்களுக்குள் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை. உடல்கள் கொண்டிருக்கும் வண்ணம் அவர்களுடைய நிர்வாணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தப் பெண்கள் தங்கள் நிர்வாணத்தைப் பகட்டாக வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

ஓவியத்தின் மேற்பகுதியில் வலப்புறமிருக்கும் பெண், பழங்கால முகமூடியோடு காணப்படுகிறாள். கீழ்ப்பகுதியில் வலப்புறமிருக்கும் பெண், முகமூடியுடன் இருக்கும் அதே சமயம் அவளின் முகப்பகுதி வெவ்வேறு துண்டுகளாக, வெவ்வேறு பார்வைக் கோணங்கள்கொண்டதாக வடிவமைப்பு கொண்டிருக்கிறது. மற்றவர்கள், தட்டையான, வடிவவியல் ரீதியானப் பகுப்புகளாகக் கட்டமைக்கப் பட்டிருக்கின்றனர். முன்புலத்தில், கிண்ணத்திலிருந்து கவிழ்க்கப்பட்டதுபோல் இருக்கும் பழங்கள் – திராட்சை, ஆப்பிள், தர்பூசணி, பேரி – அந்த அறையைச் சூழ்ந்திருக்கும் உணர்வுக் கிளர்ச்சிக்குப் பங்களிக்கின்றன.

பெண் வடிவங்களின் மிக வலிமையான, மூர்க்கமான, காமக் கிளர்ச்சியூட்டும் வெளிப்பாடுகளும், விலங்குத்தன்மையிலான முகமூடிகளும், வடிவவியல்ரீதியான பகுப்புகளும், வசீகர வேலைப்பாடுகள் ஏதுமற்ற, தீர்க்கமான அணுகுமுறையும், மாயத் தோற்றத்துக்கு இடமளிக்காமல் வடிவ அணுகல் மூலம் முப்பரிமாணத்தை வசப்படுத்தியிருக்கும் தீட்சண்யமும் பார்வையாளனை அதிர்ச்சிக்கும் அதிர்வுகளுக்கும் ஆளாக்குகின்றன. புத்தம் புதிய ஒரு கலைப் பாதையை உருவாக்கிய ஓவியம் அது.

பிகாஸோவின் படைப்பாளுமையில் ஒளிரும் மற்றுமொரு க்யூபிஸப் படைப்பு, ‘கண்ணாடி முன் பெண்’ (1932). இந்த ஓவியத்தில் கண்ணாடி முன் நிற்கும் பெண்ணான மேரி தெரிசெ வால்டர், அவருடைய இளம் மனைவி. 1930-களில் பிகாஸோவுக்குப் பெரும் உந்துதலாகவும், அவருடைய அந்தக் காலத்திய படைப்புகளுக்கு மாடலாகவும், படைப்புப் பொருளாகவும் இருந்தவர். இந்தக் காலகட்டத்தில் உள்ளார்ந்த தீவிரத்தோடும், படைப்பெழுச்சியோடும், சிந்தனை வளத்தோடும் உருவான ஓவியம் இது. அலங்கார வடிவமைப்புடன் கூடி, பிரகாசமாகச் சுடரும் தொனி அழகுகொண்ட படைப்பு.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

கலை உலகில் கண்ணாடிகளும் பெண்களும் என்பதாக உருவாக்கப்பட்ட ஓவியங்கள், பொதுவாகக் கண்ணாடி முன்னிருக்கும் பெண்ணின் கர்வத்தை வெளிப்படுத்துவதாகவே சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த ஓவியம் வடிவமைப்பிலும் சரி, படைப்புப் பொருளின் வெளிப்பாட்டிலும் சரி முற்றிலும் புதிய கோணம் கொண்டிருக்கிறது. கண்ணாடி முன் நிற்கும் பெண்ணின் தோற்றத்தைக் கண்ணாடி பிரதிபலிக்கவில்லை; மாறாக, அவளுடைய சுயத்தை அல்லது அகத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. கண்ணாடி முன் நின்றிருக்கும் அந்தப் பெண் அதைத் தன் இரண்டாவது ஆன்மாவாகக் கருதி அதை ஒரு கையால் அணைத்துக்கொண்டிருப்பதும் கவனத்தை ஈர்க்கிறது.

கண்ணாடி முன்னிருக்கும் பெண்ணின் முகம் பக்கவாட்டுத் தோற்றத்தோடும் நேர் தோற்றத்தோடும் இணைந்த ஒன்றாக இருக்கிறது. பக்கவாட்டு முக அமைப்பு சந்திர வடிவோடும். நேர் முக அமைப்பு சூரிய வடிவோடும் காணப்படுகின்றன. ஆனால், கண்ணாடி பிம்பப் பெண் முகத்தின் ஒரு பக்கம் கறுப்பாகவும், மறு பக்கம் கண்ணீரோடும் நோய்மையோடும் காணப்படுகின்றன. கண்ணாடி முன்னிருக்கும் பெண்ணின் மார்பகங்கள் திட்பமாக இருக்கும். அதேசமயம் பிம்பப் பெண்ணின் மார்பகங்கள் தளர்ந்துவிட்டிருக்கின்றன. கண்ணாடி முன்னிருக்கும் பெண் கர்ப்பமுற்றிருப்பதை அவளுடைய வயிறு காட்டுகிறது. பிம்பப் பெண் சூலுற்றிருப்பதைக் கர்ப்பப் பையும் அதன் பச்சைக் கோடுகளும் வெளிப்படுத்துகின்றன. கண்ணாடி முன்னிருக்கும் பெண்ணின் ‘எக்ஸ்ரே’ வடிவம்போல் பிம்பப் பெண் வெளிப்பட்டிருக்கிறாள்.

சுவர்க் காகிதத்தின் வைர வடிவமைப்பின் ஒவ்வொரு கட்டமும் ஒரு கண்ணாக அமைந்திருக்கின்றன. ஒருவேளை, அவளுடைய அழகிலும் உடலிலும் ஏற்பட்டு வரும் மாற்றங்களை அவள் அவதானித்துக் கொண்டிருப்பதை அவை கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கக்கூடும். இந்த ஓவியத்தின் வடிவவியல் ரீதியான உருவ வெளிப்பாடு, வண்ணங்களில் உறைந்திருக்கும் தொனி என்பன பற்றியும் மேலும் பல பரிசீலனைகளுக்கு இடமளிக்கக்கூடிய படைப்பு. பிகாஸோவின் வலிமையான கற்பனையும் கலைத் திறனும் வடிவப் பிரக்ஞையும் அதிநவீனமாக இசைமை பெற்ற ஓவியம். “கலையின் சிதைவுற்ற கண்ணாடியில் மெய்மை எவ்விதச் சிதைவுமின்றி வெளிப்படுகிறது” என்ற ஃப்ரான்ஸ் காஃப்காவின் சிந்தனைக்குத் துல்லியமாகப் பொருந்தும் ஒரு படைப்பாக்கம்.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்

“வீடுகளை அலங்கரிப்பதற்காக ஓவியம் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. அது எதிரியைத் தாக்குவதற்கும் தற்காத்துக் கொள்வதற்குமான ஒரு போர்க்கருவி” என்று கருதியவர் பிகாஸோ. யுத்தத்துக்கு எதிராக நவீனக் கலை இந்த உலகுக்கு அளித்த மாபெரும் கொடை, ‘கோர்னிகா’(1937) ஓவியம். பிகாஸோவின் மகத்தான படைப்பு.

நவீன ஓவியம் - புரிதலுக்கான சில பாதைகள் - 7 - சி.மோகன்



சம காலத்திய ஒரு வரலாற்று நிகழ்வின் பாதிப்பை, அதன் கோரத்தை, மனித இயல்பில் ஓர் அம்சமாக உள்ளுறைந்திருக்கும் நாசகார சக்தியை ஒரு விமர்சனமாக மட்டுமில்லாமல் ஒரு காத்திரமான கலைப் பதிவாக நவீனக் கலையில் உருவாக்க முடியும் என்பதை உலகுக்கு உணர்த்திய பிரசித்தி பெற்ற ஓவியம். கோர்னிகா என்ற சிற்றூரின் மீது ஜெர்மானிய நாஜிப் படை நிகழ்த்திய குண்டுவீச்சு சம்பவத்தின் குரூரங்களையும் கோரங்களையும் உக்கிரமாக, க்யூபிஸப் பாணியில் சித்தரித்திருக்கும் மியூரல் இது.

கறுப்பு, வெள்ளை, சாம்பல் ஆகிய மூன்று வண்ணங்கள் மட்டுமேகொண்டது. தட்டையான, செவ்வக வடிவ மியூரல் சட்டகத்தில் மழுங்கலான, கூர்கோணங்கள் கொண்ட முக்கோணங்களால் எட்டு உருவங்கள் அமைந்திருக்கின்றன. ஓவியத்தின் மையப் புலத்தில் மிக மோசமாகக் காயமடைந்த குதிரை காணப்படுகிறது. அதன் கழுத்து வேதனையில் நீண்டிருக்கிறது. அதன் கீழாகத் தரையில் குதிரை வீரன் வெடித்துச் சிதறிக்கிடக்கிறான். வலப்புறத்திலிருந்து ஒரு பெண் மையத்தை நோக்கி சோகத்துடன் விரைந்து வருகிறாள். அந்தப் பெண்ணுக்கு மேலாக இருக்கும் மற்றொரு பெண்ணின் தலைக்கு மேல் நீண்டிருக்கும் கை ஒரு விளக்கினை ஏந்தியிருக்கிறது. அது படு கோரமான இந்த ஓவியக் காட்சியை வெளிச்சப்படுத்துகிறது. வலது மூலையில் ஒரு பெண் நிலை குலைந்து கதறுகிறாள். இடப்புறத்தில் ஒரு பெண் இறந்த குழந்தையைத் தன் கைகளில் தாங்கி மேல் நோக்கிக் கதறித் துடிக்கிறாள். அந்தப் பெண்ணுக்கு மேலாக ஓர் எருது காணப்படுகிறது. அதன் கண்கள் அகலத் திறந்திருக்கின்றன. எவராலும் அணுக முடியாத நிலையில் அது இருக்கிறது. ஒருவேளை, நாசகாரச் சக்தியின் வெற்றிப் பெருமிதமாக அது இருக்கலாம்.

வேதனைக் குரல்களும் கதறல்களும் ஓங்கி ஒலித்து நம்மை உலுக்கியெடுக்கும் படைப்பு. பார்வையாளனைப் பெரும் பதற்றத்துடன் மனித அவலங்களையும் குரூரங்களையும் விசாரணை செய்யத் தூண்டும் வலிமையான ஓவியம். வெளித் தெரியாது மறைக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்று உண்மையை தன் பிரத்தியேக, ஆற்றல்மிக்க குறியீடுகளால் பிகாஸோ உலகுக்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டிய ஒரு வரலாற்று ஓவியம், ‘கோர்னிகா.’ பொருளும் வடிவமும் வெளிப்படும் கலை இசைமையில் ஒன்று கூடியிருக்கும் படைப்பு.

ஒரு காலத்தின் கலைச்சின்னம் இந்த ஓவியம் எனில், ஒரு சகாப்தத்தின் கலைமுகம் பிகாஸோ.

(பாதை நீளும்)