Published:Updated:

காகித மேதை!

விகடன் விமர்சனக்குழு

பாரதி.பவன் - ஓவியங்கள்: ஜி.ராமமூர்த்தி

பிரீமியம் ஸ்டோரி

“மனிதன் படைத்ததில் மிகவும் பயனுள்ள ஒரு பொருள், காகிதம்தான். காகிதம் சரியான வழியில் பயன்படுத்தப்பட்டால், அது இந்த உலகத்தையே மாற்றிவிடும்” என்கிறார் நமது நாயகர் முத்து.

முத்துக்கு ஏழு வயது. காகிதம்தான் அவனது உயிர் மூச்சு. காகிதம் இல்லாமல் நான் இல்லை என்பான். ‘‘பெரியவனானதும் காகிதம் சம்பந்தப்பட்ட துறையில்தான் இருப்பேன்” என்பான். காகிதத்தில் வண்ண ஓவியங்கள் வரைவது அவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். லியனார்டோ டாவின்சி, டாலி முதலியோர் அவன் ரோல்மாடல்.   

காகித மேதை!

ஒரு கடுமையான இரவு அது. விண்ணில் ஒரு நட்சத்திரம்கூட இல்லை. மழை மேகங்கள் சூழ்ந்திருந்தன. மிகவும் பயத்துடன் தன் படுக்கை அறைக்குச் சென்று படுத்து உறங்க ஆரம்பித்தான் முத்து. கனவில்கூட தன்னை ஒரு காகித மேதையாக நினைத்துக்கொள்வான். இம்முறை தான் ஒரு கருமேகத்தில் மிதந்துகொண்டிருப்பதை உணர்ந்தான். ஓரிடத்தில் காகிதத்தால் செய்த ஒரு காவலாளி நின்றுகொண்டிருந்தான்.

அந்தக் காவலாளி, “யாரப்பா நீ? உன் பெயரென்ன?” என்று கேட்டான். அதற்கு முத்து, “நான் ஒரு காகித மேதை. என் பெயர் முத்து” என்றான்.

உடனே அந்தக் காவலாளி ஆச்சரியத்துடன், ‘‘அப்படி என்றால் நீங்கள்தான் எங்கள் கடவுளா?” என்று கேட்டான்.

முத்துக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. “கடவுள் என்றால் அனைத்தையும் காப்பவன்’’ என்று அவன் அம்மா சொல்லியிருந்தது நினைவுக்கு வந்தது. அதை மனதில்கொண்டு விளையாட்டாக ‘‘ஆமாம்! நான்தான் உங்கள் கடவுள்’’ என்றான்.

அதைக் கேட்ட காகிதக் காவலாளி, ‘‘என்னோடு வாருங்கள். எங்கள் ராஜாவிடம் அழைத்துச் செல்கிறேன்’’ என்று பணிவுடன் வணங்கினான். அந்தக் காகிதக் காவலாளியுடன் கம்பீரமாக நடந்தான் முத்து.

காகிதத்தாலே உருவாக்கப்பட்ட பிரமாண்டமான மாளிகைக்குள் அந்தக் காவலாளி அழைத்துச்சென்றான். அங்கே இருந்த எல்லாமே காகிதங்கள். தூண்கள், நாற்காலிகள், கோப்பைகள், வீரர்கள் என எல்லாமே காகிதங்கள். காகித ராஜா முத்துவை வணங்கி உபசரித்தான். அந்த ஊரின் காகிதப் பூசாரியிடம் சென்று, கடவுள் வந்திருப்பதைச் சொன்னான்.

காகிதப் பூசாரி, ‘‘நாளை காலை அவரை இங்கே அழைத்து வா. உண்மையான கடவுளா என்று கண்டுபிடிக்கிறேன். இதைப் பற்றி அந்தக் கடவுளிடம் எதுவும் சொல்லாதே’’ என்றான்.

மறுநாள். ஊரில் நடக்கும் ‘டபடிபடா’ விழாவுக்கு வருமாறு முத்துவை அழைத்துச்சென்றான் ராஜா. அங்கே காகிதப் பூசாரி முத்துவை அன்புடன் வரவேற்றான்.

‘‘நீங்கள்தான் எங்கள் கடவுள் என்பதை அறிய சோதிக்கப்போகிறோம். இச்சோதனைக்குப் பெயர்தான் ‘டபடிபடா.’ அதாவது, தன்னைத் தானே கொளுத்துவது. எங்கள் புராணத்தில் கடவுளை எரிக்க இயலாது என்று எழுதியுள்ளது. அதனை நாங்கள் இன்று சோதிக்கப்போகிறோம்’’ என்றான் பூசாரி.

இதைக் கேட்ட முத்து, ‘வேணாம் வேணாம்...’ என்று அலறினான். காகிதப் பூசாரி தீப்பந்தத்தை அவன் அருகில் கொண்டுவர, முத்துவால் அந்த அனலை உணரமுடிந்தது. மீண்டும் பயங்கரமாக அலறினான்.

திடீரென்று ஒரு குரல், “முத்து எழுந்திரு, ஸ்கூலுக்கு நேரமாச்சு” என்று கேட்டது. முத்து திடுக்கென்று படுக்கையிலிருந்து எழுந்தான். கனவு என்று புரிந்தது. ஜன்னல் வழியே வந்த வெயில் முகத்தில் பட்டுதான் சுடுகிறது என்று புரிந்து அசடு வழிந்தான். 

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு