Published:Updated:

சொல்வனம்

சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சொல்வனம்

ஓவியம்: டோர் சந்தானகிருஷ்ணன்

சொல்வனம்

ஓவியம்: டோர் சந்தானகிருஷ்ணன்

Published:Updated:
சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சொல்வனம்
சொல்வனம்

உள்ளங்கை குளிர்ச்சி

வெகு காலமாக அந்த வீடு
பூட்டியே கிடக்கிறது.
இதயம் அளவுக்கு ஒரு பூட்டு
அதில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும்.
ஒரு நாளும் அந்த வீட்டைத்
திரும்பிப் பார்க்காமல்
நான் கடந்து போனதே இல்லை.
எனது அன்பின் பாதை
அந்த வீட்டில்தான் வந்து முடிவதாக
நான் நினைத்துக்கொள்வேன்.
தெரு முக்கில்
என் வாகன ஒலி கேட்கும்போதே
தலையை உயர்த்திப் பார்த்துவிட்டு
சாதுவாகப் படுத்துக்கொள்ளும்
அந்த வீடு.
என்ன மாதிரியான பந்தம் இது.
இன்று ஏனோ
என்னால் அந்த வீட்டைக்
கடந்து போகவே முடியவில்லை.
பூட்டிய பூட்டுக்குள்
அழுந்திக்கிடந்த மௌனம்
என்னை என்னவோ செய்தது.
குளிர்ந்திருந்த அந்தக்
குட்டியூண்டு இதயத்தை
உள்ளங்கையில் பற்றிக்கொண்டு வெகுநேரம் நின்றிருந்தேன்.
அந்தக் குளிர்ச்சி
எனக்கு எல்லாவற்றையும்
சொல்லிவிட்டது மாதிரி இருந்தது.

- கார்த்திக் திலகன்

மீட்சி

லசலத்து
தான் வாழ்ந்த பெரு வாழ்வை விடுத்து
பற்றற்ற துறவிபோல்
காற்றில் அசைந்து அசைந்து
நீருண்ட குளம் நோக்கி
வீழ்கிறது ஒரு பழுத்த இலை.
தவறி விழுந்த எறும்பொன்று
தன் வாழ்வின்
ஒட்டுமொத்தப் பிடிமானமாக
பற்றிக்கொண்டு ஏறிப் பயணிக்கிறது
இலை மீது.
பழுத்த இலை
மெள்ளத் துளிர் விடுகிறது.

- வெள்ளூர் ராஜா

அழகி

ற்கெனவே
அவள் கோபக்காரி.
அலங்காரத்தால்
இன்னுமதைக்
கூட்டியிருந்தார் பூசாரி.

அடிக்கடி வருபவர்கள்
ஆடிக்கு மட்டும் வருபவர்களென
அடையாளம் கண்டு
ஆவேசப்பட்டபடி
இருந்தனர்
அவளின் மருளாடிகள்.

சிரித்தபடி வந்தவர்கள்
சினந்த அவளின் முகங்கண்டு
“தாயே
நாங்க ஓம்புள்ளக” என
தாழ்ப்பணிந்தனர்.

ஒலித்தபடியிருந்த
உருமியின் சத்தம்
ஊடுருவிக்கொண்டிருந்தது
மனதை.

ஆடிக்கொடைக்கென
வந்த சிறுமியொருத்தி
“ஹைய்யோ
எவ்ளோ அழகு”
என்றபடித் தன் செல்லின்
வால்பேப்பருக்காய்
படம் பிடிக்கிறாள் அவளை.

சூடியிருந்த
தன் ரௌத்திரத்தை
இறக்கிவிட்டுப்
புன்னகைக்கத்
தொடங்கினாள்
வனப்பேச்சி.

- கண்மணிராசா