Published:Updated:

சொல்வனம்

சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சொல்வனம்

ஓவியம்: எஸ்.சிவபாலன்

சொல்வனம்

ஓவியம்: எஸ்.சிவபாலன்

Published:Updated:
சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சொல்வனம்

பிரம்ம ராட்சசர்களின் ஆணை

காலங்காலமாகத் துணிகளை
அழுக்கு போக அடித்துத் துவைத்து
மடித்து வைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
அழுக்காக்கி, துவைத்து, மடிப்பது
தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது
அதிகார ஆதிக்க அழுக்கும்
சாதிய அசிங்கமும்
நிலைத்த வடிவம் போலாகிவிட்ட
வெளுக்காத மனசு அப்படியே இருக்கிறது
யுகம் யுகமாய்
அழுக்கும் கறையும் அசிங்கமும்
சீருடை என ஆகிவிட்ட சமூகத்தில்
இரட்டைக் குவளையில் ஒன்றுதான்
மிரட்டும் தொனியில் நீட்டப்படுகிறது
இரட்டைப் பணமற்ற ஒற்றைப் பணம் கேட்கும்
கல்லாக்களில் அமர்ந்திருக்கும்
பிரம்ம ராட்சசர்களின் ஆணைப்படி.

- விகடபாரதி

சொல்வனம்

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

இரவை உசுப்பும் மீன்கள்

இந்த அடர் இருளை என்ன செய்யவென்று கேட்கும் நண்பனுக்கு விடையளிக்கத் தெரியாமல் அவனது மதுக்குடுவையில் பின்னிரவை நிரப்புகிறேன்
உணவுக்குழாயில் பயணிக்கும் இரவைக் கிழிக்கிறது கோடை மின்னல் கீற்று
இடியின் அகோர ஓசையில்
விழிக்கும் யாவும்
குடைக் காளானின் கீழ் தஞ்சமடைகின்றன
சைவப் பட்சிணிகளுக்குக் காளானையும்
அசைவப் பிரியர்களுக்கு மாமிசத்தையும் படைக்கிறேன்
சாராயமும் சுருட்டும் போதாத சுடலைமாடன் கோயில் வாசல் தாண்டி வரும் வேளையில்
நிலவொளியில் எட்டுக்கட்டை பேட்டரியின் துணையுடன்
எட்டடி வாளுடன் மீன் வேட்டைக்காக கெண்டைக்காலளவு நீரோட்டத்தில் நடக்கிறேன்
இரவு
மச்சங்களில் துயில்கின்றன
மீன்கள் இரவை உசுப்புகின்றன
இரவும்
மச்சமும் ஒன்றுதானென்பேன் ஆழ்கடலின் அடியாழத்தில்.

- கடங்கநேரியான்

நட்சத்திரங்கள்

அண்ணாந்து நட்சத்திரங்களை தினமும்
பார்க்கும் அந்தச் சிறுவன்
திராட்சையைப் பார்த்த அந்த நரியைப்
போலதான் தோற்றமளிக்கிறான்
அவனுக்கு ஆசை அந்த
நட்சத்திரங்கள்மீதும் இல்லை
திராட்சைகள்மீதும் இல்லை
குண்டு வெடித்த போது
துண்டான விரல்களால்
 நிலவைப் போலக் காட்சியளிக்கிறது
விரல்கள் இல்லா அவனது
இடதுபுற உள்ளங்கை...
அன்று குண்டுகள் வானிலிருந்து
விழுந்ததை நினைவுபடுத்துகிறது
இப்பொழுது தூறும் மழை
வால்நட்சத்திரம் போல
வெகுதூரம் கடந்துவந்தவன்...
புது நகரத்தில் அவனைச் சந்தித்தேன்,
அருகே அமர்ந்தேன்...
“அழகாக இருக்கிறது அல்லவா
நட்சத்திரங்கள்?” என்றான்
நான் பதிலுக்கு “ம்ம்ம்” என்றேன் சந்தேகமாக.
கருமேகம் வானை மறைக்க
யாருக்குத் தெரியும் நட்சத்திரம்..?
மின்னலொன்று வேர்போல்
வானில் படர்ந்தது
கண்கள் கூச, மூடிக்கொண்டேன்...
அவன் கண்களை மூடப்போவதில்லை
என எனக்கு முன்பே தெரியும்
அவனது
பார்வையைப் பறித்த குண்டு வெடிப்பின்
ஒளியைவிடவா இந்த மின்னல் பெரிது?
அவன் கண்கள் மீண்டும் அண்ணாந்து
மேலே பார்க்கிறது.
மழை கொஞ்சமாய் வேகமெடுக்கிறது
விழும் மழைத்துளிகள் தெருவிளக்கின் வெளிச்சத்தைப் பிரதிபலித்து
அரங்கேறியது
நட்சத்திரப் பொழிவு.
அவன் மீண்டும் அதே கேள்வி கேட்டான்
“அழகாக இருக்கிறது அல்லவா நட்சத்திரங்கள்?”
“ஆம்... மிகவும் அருமையாக... எங்கும்...”

- ஹரிகரன்