Published:Updated:

``விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்க்கையை எல்லோருக்கும் கொண்டுசேர்க்கிறேன்!” - மொழிபெயர்ப்பாளர் குளச்சல் மு.யூசுப்

``மலையாளத்தைப் பொறுத்தவரை என்ன நூல் வந்தாலும் அங்கிருக்கும் வாசகர்கள் வாங்கி வாசிப்பார்கள். ஆனால், தமிழ்நாட்டில் அதிகம் விற்பனையாகும் புத்தகங்களின் வரிசையில் சமையல் குறிப்பு, தன்னம்பிக்கைக் கதைகள்தான் உள்ளன. தமிழ் வாசர்கள் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள்."

``விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்க்கையை எல்லோருக்கும் கொண்டுசேர்க்கிறேன்!” - மொழிபெயர்ப்பாளர் குளச்சல் மு.யூசுப்
``விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்க்கையை எல்லோருக்கும் கொண்டுசேர்க்கிறேன்!” - மொழிபெயர்ப்பாளர் குளச்சல் மு.யூசுப்

``சொந்த வாழ்க்கையைவிட அடுத்தவரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிப் பேசும்போதுதான் நாம் அதிக சுவாரஸ்யத்தோடு சொல்வோம். அதுமட்டுமல்ல, என்னை பிரமிக்கவைக்கும் ஒன்றை, அடுத்தவருக்குக் கொடுப்பதுதான் சுவாரஸ்யமே! அதனால்தான் சொந்தப் படைப்புகள் அல்லாமல் மொழிபெயர்ப்பிலேயே அதிகக் கவனம் செலுத்துகிறேன். மேலும், என்னுடைய வாழ்க்கையைத் திருப்பி வாழ விரும்பவில்லை. அதனால்தான் மொழிபெயர்ப்பைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.”

``மொழிபெயர்ப்பை ஏன் தேர்ந்தெடுத்தீர்கள்?'' என்ற கேள்விக்குத்தான் மொழிபெயர்ப்பாளர் குளச்சல் மு.யூசுப் இப்படி பதில் சொல்கிறார்.

மலையாளத்தில் ஜி.ஆர். இந்துகோபன் எழுதிய திருடன் மணியம்பிள்ளையின் தன்வரலாறு நூலான `மணியன் பிள்ளையுடே ஆத்மகதா’ என்ற நூலை தமிழில் குளச்சல் மு.யூசுப் `திருடன் மணியம்பிள்ளை’ என மொழிபெயர்த்துள்ளார். இந்த நூலுக்கு 2018-ம் ஆண்டுக்கான தமிழின் சிறந்த மொழிபெயர்ப்புக்கான சாகித்ய அகாடமி விருது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அவரிடம் உரையாடினேன்.

``உங்களின் ஆரம்பகால வாழ்க்கை அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்?”

``குமரி மாவட்டம் குளச்சலில் பிறந்தேன். பத்து வயது வரை பிறந்த ஊரிலிருந்துவிட்டு, குடும்பத்தோடு நாகர்கோவில் வந்துவிட்டோம். ஆரம்பப்பள்ளி படிப்பு மட்டும்தான். எங்கள் வீட்டுக்குப் பக்கத்தில் ஒரு நூலகம் இருந்ததால், அங்கு வரும் தினசரி பத்திரிகைகளைப் படிக்கும் பழக்கும் ஏற்பட்டது. அப்படியே அங்கு இருக்கும் இலக்கிய நூல்களையும் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். தமிழ் நூல்கள் தவிர்த்து மலையாள நூல்களையும் வாசிக்கத் தொடங்கினேன். மலையாளத்தில் குறிப்பாக, புரட்சிகரமான படைப்புகள், புரட்சியாளர்களின் நூல்கள், புரட்சியாளர்கள் பற்றிய நூல்களைத்தான் வாசித்தேன். குன்னப்பூர வயலார் கலவரம், புல் பள்ளி தளசேரி கலவரம் உட்பட புரட்சிகர இயக்கங்கள் சிலவற்றைப் பற்றியும் வாசித்தேன். இப்போது எனக்கு 60 வயது. என்னுடைய இளமைக்காலமும் வாசிப்புப் பழக்கமும் இப்படித்தான் ஆரம்பத்தில் இருந்தன.”

``ஆரம்பப் பள்ளி மட்டுமே முடித்துள்ள உங்களால் மொழிபெயர்ப்பில் எப்படிக் காலூன்ற முடிந்தது?”

``மொழிபெயர்க்கத் தொடங்கிய பிறகுதான் என்னுடைய மொழி அறிவு என்ன என்பதே அறிந்துகொண்டேன். அப்போது சுந்தர ராமசாமியின் `தோட்டியின் மகன்’ மொழிபெயர்ப்பு நாவலை வாசிக்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. அந்த மொழிபெயர்ப்பு, விளிம்புநிலை மக்களின் மொழிநடையில் இருந்தது எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அதே மாதிரியான விளிம்புநிலை மக்களின் மொழி எனக்கும் கைவரும் என்ற நம்பிக்கையில் சில சிறுகதைகளை மொழிபெயர்ப்பு செய்தேன். கல்வியில், பொருளாதாரச் சூழலில் நானும் ஒரு விளிம்புநிலை மனிதன்தான் என்பதால், எனக்கும் அந்த மொழி இயல்பாகவே நன்றாக வந்தது. அப்படிச் செய்தவற்றை இலக்கியக் கூட்டங்களில் வாசித்தபோது அவற்றுக்கு நல்ல வரவேற்பும் கிடைத்தது. மொழி அறிவைப் பொறுத்தவரை பள்ளிக்கூடம் போகவில்லையே தவிர, பள்ளிக்கூடத்தில் என்னவெல்லாம் சொல்லிக்கொடுப்பார்களோ, அவற்றையெல்லாம் நானாக வாசித்துக் கற்றுக்கொண்டேன்.” 

``உங்களின் முதல் மொழிபெயர்ப்பு நூல் வெளியானது பற்றிச் சொல்லுங்கள்?”

``நான் சிறிது சிறிதாக மொழிபெயர்த்தவற்றுக்கு நல்ல வரவேற்பு கிடைக்கவும், புன்னத்தில் குஞ்ஞப்துல்லா எழுதிய மலையாள நாவலான `மீஸான் கற்கள்’ என்ற நாவலை முழுவதுமாக மொழிபெயர்த்து, காலச்சுவடு பதிப்பகத்தில் கொடுத்தேன். அதை அவர்கள் வெளியிட்டதோடு, அதேபோல பல நூல்களை மொழிபெயர்க்கும் வாய்ப்பைக் கொடுத்தார்கள்.”

``விருது வாங்கிய `திருடன் மணியம்பிள்ளை' நூலை மொழிபெயர்த்த அனுபவம்..?”

``மலையாளப் பத்திரிகையில் வேலைபார்க்கும் என்னுடைய நண்பர், இந்த நூலைக் கொடுத்து வாசிக்கச் சொன்னார். இதை வாசிக்கும்போது என்னால் அந்நியத்தன்மையை உணர முடியவில்லை. இதை மொழிபெயர்க்கலாம் என முடிவெடுத்தபோது, `590 பக்கங்கள்கொண்ட இந்த நூலை, அதுவும் ஒரு திருடன் பற்றிய நூலை மொழிபெயர்த்தால் அது எல்லோருக்கும் போய்ச்சேருமா? விலையும் 500 ரூபாய்க்குமேல் இருக்கும்' என்று பதிப்பகத்தார் யோசித்தார்கள். இதனாலேயே இந்த நூல் மொழிபெயர்த்து கிட்டத்தட்ட மூன்று ஆண்டுகள் கிடப்பில் இருந்தது. பிறகு, அதைத் துணிச்சலாக வெளியிட்டார்கள். வெளியிட்ட குறுகிய காலத்திலேயே இந்த நூல் பெரிய அளவில் வரவேற்பைப் பெற்றது. அதிக பதிப்புகளையும் கண்டது. அதனுடைய விமர்சனங்கள் எல்லாப் பத்திரிகைகளிலும் வந்தன.”

``தயக்கத்துக்கான காரணம் என்ன?”

``மலையாளத்தைப் பொறுத்தவரை என்ன நூல் வந்தாலும் அங்கு இருக்கும் வாசகர்கள் வாங்கி வாசிப்பார்கள். ஆனால், தமிழ்நாட்டில் அதிகம் விற்பனையாகும் புத்தகங்களின் வரிசையில் சமையல் குறிப்பு, தன்னம்பிக்கைக் கதைகள்தான் உள்ளன. தமிழ் வாசர்கள் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள். அப்போது தயக்கம் இருக்கத்தானே செய்யும்."

``சாகித்ய அகாடமியின் சிறந்த மொழிபெயர்ப்புக்கான விருதை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?”

``என்னுடைய பெயர், ஒவ்வோர் ஆண்டும் மொழிபெயர்ப்பு விருதுக்கான பரிந்துரையில் இருக்கும். ஆனால், விருது கிடைக்காது. அதே மாதிரிதான் இந்த நூலும் இருந்தது. நான் விருதை எதிர்பார்க்கவில்லை. ஒட்டுமொத்தமாக என்னுடைய மொழிபெயர்ப்புப் பணிக்காக அங்கீகரிக்கப்படலாம் என நினைத்திருந்தேன். ஆனால், இந்த நூலுக்கே விருது அறிவித்துவிட்டார்கள். இந்த விருது அறிவித்ததையே, மணியம்பிள்ளைதான் கூப்பிட்டுச் சொன்னார். ஒரு குழந்தைக்கு இரண்டு பேர் அதுவும் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாமல் உரிமை கொண்டாடுவது உண்மையில் மகிழ்ச்சியாகவே இருக்கிறது.”

``நேரடிப் படைப்புகளைத் தவிர்த்து ஏன் மொழிபெயர்ப்புகளையே செய்துகொண்டிருக்கிறீர்களே?”

``நேரடியான படைப்பைவிட மொழிபெயர்ப்புதான் சிக்கலானது. நேரடியாக ஒரு படைப்பை எழுதும்போது, குறைந்தது 30 முதல் 40 பக்கங்கள் வரை எழுதிட முடியும். அதுவே மொழிபெயர்ப்பு எனும்போது, ஒரு நாளைக்கு பத்துப் பக்கங்கள்தான் மொழிபெயர்க்க முடியும். அவற்றை எடிட் செய்தால் நான்கு பக்கங்கள்தான் கிடைக்கும்.

அதுமட்டுமல்ல, நான் வாழும் வாழ்க்கையில் நான் பார்த்த விஷயங்களைத் திருப்பித் திருப்பிச் சொல்வது எனக்கொரு மனச் சடைவையே கொடுக்கும். அதில் எனக்கு விருப்பமும் இல்லை.” 

``விளிம்புநிலை மக்களைப் பற்றிய வாழ்க்கையையே பெரும்பாலும் மொழிபெயர்த்ததற்கான காரணம் என்ன?”

``நான் சில இலக்கியக் கூட்டங்களில் பேசுபவர்களைப் பார்க்கும்போது, அவர்களுக்கும் விளிம்புநிலை மக்களுக்குமான இடைவெளி மிகப்பெரியதாக இருந்தது. அதுமட்டுமல்ல, நான் வாசித்த பல நூல்களிலும் விளிம்புநிலை மக்களுக்கும் மேல்தட்டு மக்களுக்குமான இந்த இடைவெளியை என்னால் உணர முடிந்தது. மேல்தட்டில் இருப்பவர்கள் விளிம்புநிலை மக்களின் பிரச்னைகளை, வாழ்வியலைத் தெரிந்துகொள்ளவே இல்லை. விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வியலை, பண்பாட்டை மேல்தட்டு மக்களிடம் கொண்டுசெல்வதற்கான மொழி என்னிடம் இருந்தது. எனவே, நான் விளிம்புநிலை மக்கள் பற்றிய நூல்களையே மொழிபெயர்த்தேன். அதுமட்டுமல்ல, நான் தேர்ந்தெடுத்து வாசிக்கும் நூல்கள் அனைத்தும் விளிம்புநிலை மக்களைப் பற்றிய நூல்களாக இருந்ததாலும் இருக்கலாம். நான் விருது வாங்கிய மணியம்பிள்ளை நூலும் விளிம்புநிலை மனிதரைப் பற்றிய நூல்தான்.”

``அப்படிக் கொண்டுசெல்ல வேண்டும் என்றால், நீங்கள் பார்த்த அல்லது நீங்கள் வாழ்ந்த விளிம்புநிலை வாழ்க்கையைத்தானே எழுதியிருக்க வேண்டும். அப்போதுதானே அது முழுமையானதாக இருக்கும்?” 

``நான் ஒரு சேரிக்குச் சென்று அங்கேயே ஐந்து வருடம் தங்கி, அங்கு இருக்கும் மக்களைக் கவனித்து ஒரு நாவல் எழுதுகிறேன் என்றால், அந்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கான என்னுடைய அன்றாடச் செலவுகளுக்கு யார் பொறுப்பேற்பது? அதன் பிறகு அதை வெளியிடுவது, கொண்டுசேர்ப்பது எனப் பல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. நான் முயற்சி செய்தும் பார்த்துள்ளேன். அது எனக்கு ஒத்துவராத ஒன்றாக இருக்கிறது.

மொழிபெயர்ப்பில் அது எனக்கு ரொம்ப எளிமையாக அமைந்துவிடுகிறது. கேரள - தமிழக விளிம்புநிலை மக்களின் பிரச்னைகள் எல்லாம் ஒரேமாதிரிதான் இருக்கின்றன என்பதால், மொழிபெயர்ப்புகளே போதுமானது என நினைக்கிறேன்.

ஜெர்மனிலோ ஒடிசாவிலோ இருக்கும் மக்களைப் பற்றிப் பேசும்போதுதான் இங்கு இருக்கும் மக்களுக்கு அது வித்தியாசமாக இருக்கும். கேரளத்தில் இருக்கும் விளிம்புநிலை மக்களுக்கும் கன்னியாகுமரி மக்களுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்காது. இரண்டும் ஒரே வாழ்க்கையைக்கொண்ட நிலம்தான்."

``பஷீர் நூல்களை அதிகமாக மொழிபெயர்த்ததற்கான காரணம் என்ன?”

``குமரி மாவட்ட முஸ்லிம்கள் மற்றும் கேரள முஸ்லிம்களின் பண்பாடும் ஒன்றாக இருக்கும். திருமணமும் இரண்டு பகுதிகளுக்கிடையே சர்வசாதாரணமாக நடக்கும். இரண்டு மொழி என்ற வேறுபாடே இந்த இருவருக்கும் இருக்காது. எனக்கு குமரி மாவட்டத்தின் பண்பாட்டைப் பதிவுசெய்ய வேண்டும். அதற்காக அவரது படைப்பை அதிகம் மொழிபெயர்க்க எடுத்துக்கொண்டேன்.”

``மலையாளத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்க்கும்போது என்ன மாதிரியான சிக்கல்களை எதிர்கொண்டீர்கள்?"

``சம்ஸ்கிருதம் கலந்த மலையாளத்தைத் தமிழில் மாற்றும்போதுதான் பெரிய சிக்கலாக இருந்தது. மற்றபடி லிபிதானே இரு மொழிகளுக்கும் வேறுபாடு."

``மொழிபெயர்ப்பின் எதிர்காலம் எப்படியிருக்கும்?”

``பிரமாதமாக இருக்கும்.”