Published:Updated:

முள்ளிவாய்க்கால் பாடல் - கவிதை

முள்ளிவாய்க்கால் பாடல் - கவிதை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
முள்ளிவாய்க்கால் பாடல் - கவிதை

தீபச்செல்வன், ஓவியம்: செந்தில்

முள்ளிவாய்க்கால் பாடல் - கவிதை

தீபச்செல்வன், ஓவியம்: செந்தில்

Published:Updated:
முள்ளிவாய்க்கால் பாடல் - கவிதை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
முள்ளிவாய்க்கால் பாடல் - கவிதை

ண்ணை அகழ்ந்தெடுத்த
நிறமிழந்த ஆடைகளை அணிந்து
உக்கிக் கரையா எலும்புக்கூடுகளுடன்
பேசுமொரு தாயின்
உடைந்த விரல்களிற் பட்டன
தடித்துறைந்த இறுதிச் சொற்கள்

சொற்களை அடுக்கினாள் மலைபோல

கையசைத்து விடைபெற்று களம் புகு நாளில்
வெகுதூரம் சென்றுவிட்ட பிறகும்
படலையிற் கிடந்து பார்த்திருந்தது போல்
பறவைகளின் சிறகுகள்
அஞ்சலி மலர்போல் சிதறிய மணல்வெளியிற்தான்
இன்னமும் புரண்டு கிடக்கிறாள்

முள்ளிவாய்க்கால் பாடல் - கவிதை

இதே கரையிருந்தே சீருடைகளைக் களைந்து,
கடல் வெளியில் எறிந்தான்
கடலில் கொன்று புதைக்கப்பட்டவர்கள்
அதை அணிந்து கீழே செல்ல
வாயிற்குள்ளிருந்த விடக் குப்பியை
தோள்களிற் தொங்கிய துவக்கை
ஈர மணலிற் புதைத்து
எடுத்துச் சென்றான்
எதனாலும் கைவிடாக் கனவு கலந்த
வாழ்வின் மீதொரு பாடலை

‘பிறகு, காற்றைக் கிழித்து மறைந்தானோ?’

குருதி உறைந்த வெள்ளைத் துணியை
போர்த்தி நடுங்கும் தாயின் மடியில்
தேய்ந்து ஓட்டை விழுந்த ஒரு சோடிச் செருப்பு

பாலைவனத்தில் விழுந்த சிறு இலைபோல்
காற்றில் உலர்ந்துபோன குரல்
மெலிந்த பனைபோல் பறந்து செல்லும் தேகம்
பறவையின் எச்சத்திற்கு அதிரும் விழிகள்
ஆனாலும்,
பறையென முழங்கியழைப்பாள் மகனின் பெயரை.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!