Published:Updated:

அது...இது எது ? எது ?

தமிழ்மகன் ,ஹரன்

அது...இது எது ? எது ?

தமிழ்மகன் ,ஹரன்

Published:Updated:
##~##

அஞ்சலிக்கு வயது ஐந்து. இரவு படுக்கையில் படுத்து இருந்த அப்பாவின் மீது ஏறி அமர்ந்தபடி, ''நான் ஒன்று கேட்பேன், வாங்கித் தருவீங்களா அப்பா?'' என ஆசையாகக் கேட்டாள். அவள் அப்படி என்ன கேட்பாள் என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள அவளுடைய அம்மா, அண்ணனுக்கும் ஆசையாக இருந்தது.

''நிச்சயமாக உனக்கு வாங்கித் தருவேன்'' என்றார் அப்பா. அதன் பிறகு, அவள் சொன்னதுதான் எல்லோரையும் பெரும் சுவாரஸ்யத்துக்கும் குழப்பத்துக்கும் ஆளாக்கிவிட்டது. அஞ்சலியின் அப்பா, அம்மா, அண்ணன் மாக்ஸ் மூவரும் பெரும் ஆராய்ச்சியில் இறங்க வேண்டியதாகி விட்டது.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

''எனக்கு மிகவும் பிடித்தமானதாக இருந்தாலும், அதன் பெயர் தெரியாதே'' என்றாள் அஞ்சலி.

''அப்படியானால், அதை எப்படி  வாங்கித்தர முடியும்?'' அம்மாவுக்கு எடுத்த எடுப்பிலேயே ஆயாசமாகிவிட்டது.

அஞ்சலிக்கு அதை எப்படியாவது விளக்கிச் சொல்ல வேண்டும் என்று கண்கள் அலை பாய்ந்தன.

''பரவாயில்லை குட்டி... நீ யோசித்து நாளைக்குச் சொல். நாளைக்கே வாங்கித் தருகிறேன்'' என்று நம்பிக்கையூட்டும் விதமாகச் சொன்னார் அப்பா. அவளுக்கு நம்பிக்கை தேவையாக இருக்கவில்லை.  அந்தப் பொருள்தான் தேவையாக இருந்தது.

அது...இது எது ? எது ?

விளக்கை அணைத்துவிட்டு கண்ணயர ஆரம்பித்த நேரத்தில் அஞ்சலி, ''அப்பா கண்டுபிடித்துவிட்டேன். விளக்கைப் போடுங்கள்'' என உற்சாகமாகக் குரல் கொடுத்தாள். இவ்வளவு நேரமாக அவள் தூங்காமல் யோசனையில் இருந்து இருக்கிறாள்.

''விளக்கு இல்லாமல் சொல்ல முடியாதா?'' அப்பா கேட்டார்.

''இல்லையப்பா... விளக்கைப் போட்டால்தான் அதை உங்களுக்குக் காட்ட முடியும்.''

''ஓ... நம் வீட்டில் ஏற்கெனவே இருக்கும் பொருள்தானா?'' என்றார் அப்பா.

விளக்கைப் போட்டுவிட்டு அவளைப் பார்த்தார். அவள் படுத்து இருந்த நிலையிலேயே தன் சிறிய ஆள்காட்டி விரலை உயர்த்தி விட்டத்தைக் காட்டினாள்.

''அங்கே என்ன இருக்கு?'' மாக்ஸ் யோசனையோடு கேட்டான்.

''மேலே இருப்பது உங்களுக்குத் தெரியவில்லையா?''

அவள் உறுதியாகச் சொல்வதைப் பார்த்து இன்னும் கூர்ந்து பார்த்தனர். அப்பா கட்டிலின் மீது ஏறி நின்று உற்றுப் பார்த்தார்.

''அப்பா நான் சொன்னது மேலே சுழலும் மின் விசிறியைத்தான்'' என்றாள்.

''உனக்கு எதற்கு மின் விசிறி?'' மாக்ஸால் யூகிக்கவே முடியவில்லை.

''அவள் இதே மாதிரியான சிறிய பொம்மை மின் விசிறியைக் கேட்கிறாள்'' என்றார் அம்மா.

''அப்படியா?'' மகளின் தலையை வருடியபடி அப்பா கேட்டார்.

அவள் 'இல்லை’ என்பதாக மறுத்துவிட்டு, ''நான் கேட்பது இந்த மின் விசிறியோ, பொம்மை மின் விசிறியோ இல்லை. அது இது போல இருக்கும்''

மின் விசிறி போல இருக்கும் வேறு ஒரு பொருளை மூவரும் கற்பனை செய்து பார்த்தனர்.

எதுவுமே நினைவுக்கு வராத நிலையில் அப்பா, ''அது சுழலக்கூடியதா?'' என்று கேட்டார்.

சற்றே யோசித்துவிட்டு, ''ம்ம்ம்ம்... சுழற்றினால் சுழலும்'' என்றாள்.

''பம்பரம்தானே?'' உற்சாகத்துடன் குரல் கொடுத்தான் மாக்ஸ்.

''இல்லை. அது பம்பரம்போல இருக்காது.''

''கடற்கரையில் காற்றடித்தால் சுழலுமே அந்தக் காற்றாடியா?''

அண்ணனின் கேள்விகள் அவளுக்கு அலுப்பாக இருந்தன. ''அதெல்லாம் இல்லவே இல்லை.''

அப்படியும் மாக்ஸ் விடவில்லை. தன் புத்தகத்தில் இருந்த மின் விசிறியைக் காண்பித்து, ''இதைப் போல இருக்குமா?'' என்றான்.

அஞ்சலியின் எரிச்சல் எல்லை மீறியது... ''நான் சொல்வது இந்த மாதிரி இருக்காது. அந்த மாதிரி இருக்கும்'' என்றபடி மேலே சுழன்றுகொண்டு இருந்த மின் விசிறியை மீண்டும் காட்டினாள். அவளுடைய குட்டிக் கண்கள் கோபத்தால் சிவந்தன.

'இரண்டு மின் விசிறிகளுக்கும் என்ன வித்தியாசம்?’ என்று எல்லோருமே தீவிரமாக ஆராய்ந்தனர்.

''இது வேறு நிறத்திலும் அது வேறு நிறத்திலும் இருப்பது உங்கள் யாருக்குமே தெரியவில்லையா?'' என்றாள்.

அவர்கள் வீட்டு விசிறி காப்பிக் கொட்டை நிற விசிறி. மாக்ஸ் காண்பித்தது வெள்ளை விசிறி.

''நீ சொல்லும் பொருள் காப்பிக் கொட்டை நிறத்தில் இருக்குமா?''

தலையை மேலும் கீழுமாக ஆசையாக அசைத்தாள். இவர்களுக்குப் புரியவைத்துவிட்ட திருப்தி அவளுடைய முகத்தில். ஆனாலும் அஞ்சலி கேட்டதைக் கண்டுபிடிக்க முடியாமலேயே தூங்கினார்கள்.

இரண்டு நாட்கள் கழித்து மீண்டும் இது குறித்துப் பேச்சு ஆரம்பித்தது. ''நான் சொன்னது சுவையாக இருக்கும்'' என்றாள்.

''நீ சொன்னது சாப்பிடக்கூடியதா? இதை ஏன் முதலிலேயே சொல்லவில்லை?'' அப்பா பாதி விஷயம் தெளிவாகிவிட்டது போல சொன்னார்.

''ம்... அது மேற்புறத்தில் காப்பி நிறத்திலும் உள்ளே வேறு நிறத்திலும் இருக்கும்'' என்றாள் அஞ்சலி.

'அதை நீ எப்போது, எந்த இடத்தில் சாப்பிட்டாய்?’ என்ற கோணத்தில் விசாரணை தொடர்ந்தது. போண்டா, பஜ்ஜி, பிட்சா என்று வரிசைப்படுத்திப் பார்த்தும் பயன் இல்லை. அது எதுவுமே இல்லை என்ற அஞ்சலி, ''அதை ஹோட்டலில் சாப்பிடவில்லை'' என்பதை மட்டும் தெளிவுபடுத்தினாள்.

''தோசையா?''

''சாக்லேட்டா?''

''போர்ன்விட்டாவா?''

ஆளுக்கு ஒரு கேள்வி கேட்டனர். கேள்விகள் திசைமாறிப்போவதைப் பார்த்து, ''அது வட்டமாக இருக்கும். குடிக்கும் பொருள் அல்ல'' முடிந்த அளவு அவள் விளக்குவதற்கு முயற்சி செய்தும் தன்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையே என அப்பாவுக்கு வருத்தமாக இருந்தது.

காப்பி நிறத்தில் இருக்கும் சாப்பிடும் பொருள் என்ன என்று அப்பா தன் அலுவலகத் தோழர்களிடமும், மாக்ஸ் அவனுடைய வகுப்பு மாணவர்களிடமும் கேட்டுப் பார்த்தனர். இறுதியாக தான் யூகித்த தின்பண்டம் சரியாக இருக்கும் என்று அதைக் கையோடு வாங்கிக்கொண்டு வீட்டுக்கு வந்தார் அப்பா.

''இதுதானே நீ கேட்டது?'' பொட்டலத்தைப் பிரித்துக் காண்பித்தார். அதில் 'பிளம் கேக்’குகள் இருந்தன. வட்டவடிவமான காப்பிநிற திட உணவு. உள்ளே வேறு நிறத்திலும் அது இருந்தது. அஞ்சலி அப்பாவையும் கேக்கையும் மாறி, மாறிப் பார்த்தாள். ''இதுவும் எனக்குப் பிடிக்கும்தான். ஆனால், நான் சொன்னது இது இல்லை. அது இதைவிட மெல்லியதாக இருக்கும்'' என்றாள்.

அஞ்சலி ஆசைப்பட்டதை அவர்களால் தெரிந்துகொள்ள முடியாமலேயே போய்விட்டது.

சில நாட்கள் கழித்து, அப்பாவின் அம்மா இருக்கும் கிராமத்துக்குச் சென்றார்கள்.

வரண்டா ஈஸி சேரில் சாய்ந்துக்கொண்டு, தாத்தா ரேடியோவில் பாட்டு கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார்.

''தாத்தா'' என்று கத்தியவாறே அஞ்சலியும் மாக்ஸ¨ம் ஓடிச்சென்று தாத்தாவைக் கட்டிக் கொண்டார்கள்.

''பாட்டி எங்கே?'' -கேட்டாள் அஞ்சலி.

''நீங்க எல்லாம் ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் வர்றீங்க இல்லியா? அதான், உங்க பாட்டி பலகாரம் பண்ணிட்டு இருக்கா'' என்று தாத்தா சொல்லிக்கொண்டு இருக்கும்போதே, கையில் கரண்டியுடன் பாட்டி வரண்டாவுக்கே வந்து விட்டார்.

அந்த கரண்டியில் இருந்த பலகாரத்தைப் பார்த்தாள். அடுத்த நொடியே அவள் கண்கள் விரிந்தன. ''இதுதான்.. இதுதான்'' என துள்ளி குதித்தாள்.

''அட இதுவா?'' என்றாள் அஞ்சலியின் அம்மா. மாக்ஸுக்கும் அப்பாவுக்கும் ஆச்சர்யம் தாளவில்லை.

அது தமிழர் உணவு வகைகளில் ஒன்று. அரிசி மாவும் வெல்லமும் கலந்து செய்யப்படுவது. ரொம்பவே சுவையாக இருக்கும். 'அடடா நாம்கூட இதை மறந்துவிட்டோமே’ என நினைத்தார் அப்பா.

'எதற்கு அதிரசத்தைப் பார்த்து இத்தனை ஆச்சர்யப்படுகிறார்கள்?’ என்று புரியாமல் பார்த்தார் பாட்டி.

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism