Published:Updated:

சொல்வனம்!

சொல்வனம்!

சொல்வனம்!

சொல்வனம்!

Published:Updated:
##~##

விடை தெரியாச் சிறுமி

 சுட்டு விரலைக் கன்னத்தில்வைத்து
கண்களை மூடி யோசித்து
தலையைப் பக்கவாட்டில் அசைத்து
கீழ் உதடு பிதுக்கி
தோள்களைக் குலுக்கி
கைகளை விரித்து
தெரியவில்லை என்று சொல்லும்
அழகை ரசிக்கவே
தினமும் கேட்கிறேன்
எதிர் வீட்டுச் சிறுமியிடம்
விடை தெரியாக் கேள்விகளை!

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

- இரவி நந்தபாலா

காட்சிப் பிம்பங்கள்

தொலைவில் வருபவரைக்கண்டால்
எங்கோ பார்த்த நினைவாய்
கருப்பசாமி மச்சான் போலிருப்பதாய்
அவரை நோக்கிச் செல்லஆரம்பித்து
நெருங்க நெருங்க
காண்பது காட்சிப் பிழையென
அறிந்த பின்
யதேச்சையாகப் பார்க்கும்படி
ஓரப் பார்வை ஒன்றை
அவர் மீது படரவிடுகையில்
அதே விதமான பார்வையன்றை
என் மீதும் அவர் வீசிச் செல்கிறார்
ஒருவேளை
அவருக்குத் தெரிந்த
யாராகவோ இருந்திருக்கலாம்
என் பிம்பமும்!

- கு.விநாயகமூர்த்தி

ஆச்சர்யம்

சிறு வயதில் ரயில் பயணங்களில்
மரங்கள் பின்னால் ஓடுவதாய்
ஆச்சர்யப்பட்டுள்ளேன்
இப்போது என் மகள்
கட்டடங்கள் பின்னால் ஓடுவதாக
ஆச்சர்யம் காட்டுகிறாள்!

- பா.ராஜா

இது வேறு கிழமை

ஞ்சு வருஷத்துக்கு முந்தி
போஸ்டர் அடிச்சு
ஸ்பீக்கர் கட்டி
பிரியாணி விருந்து வெச்சு
கூத்தாநல்லூர் அத்தைப் பொண்ணு
சடங்கானதைக் கொண்டாடியதும்
அப்பா கறவை மாட்டை வித்து
மாமன் முறை செய்ததும்
நினைவில் அமிலம் கரைக்க...
நேத்து வயசுக்கு வந்த கமலி
அப்பாவிடம் சொன்னாள்
'எனக்குச் சடங்கெல்லாம் வேண்டாம்
கறவை மாடு வாங்குப்பா!’

- தமிழ்மலர்

சொல்வனம்!

நாற்காலி

நான் வீடு திரும்பும்போதெல்லாம்
நாற்காலி
என்னோடு பேசுவதற்காகக்
காத்திருப்பதுபோலவே இருக்கும்.

 சட்டையைக் கழற்றி மாட்டிவிட்டு
ஆசுவாசமாக உட்காரும்போது
சந்தோஷம் அதன்
ஐந்தாவது காலாகும்.

 என் அலுவலகப் பையோ
பைக் சாவியோ
துவட்டிக்கொள்ளும் துண்டோ
அதில் அமரும்போது
நான் மட்டும் அறியும்படி
புன்னகைக்கும்.

 இரவுப் பொழுதுகளில்
எழுதவோ
படிக்கவோ உட்காரும்போது
என்கூடவே விழித்திருக்கும்
நான் படுக்கப் போகும்போது
பரிதாபப் பார்வை பார்க்கும்.

 தரதரவென்று அதனை
யாராவது இழுக்கும்போது
எனக்கு வரும் கோபம்தான்
அதற்கு நான் தரும்
கௌரவம்!

- மானா பாஸ்கரன்

சொல்வனம்!