Published:Updated:

ஓடிப்போன புத்தகங்கள் !

உதயசங்கர் ஹாசிப்கான்

##~##

அந்த ஊரிலேயே மிகவும் வசதியான ஒரு பெரிய மனிதர் இருந்தார். அவர் புதிதாக ஒரு வீடு கட்டினார். தேக்கு மரக் கதவுகள், பளிங்குக் கற்களால் தரை, வெளிநாட்டில் இருந்து இறக்குமதி செய்த வண்ண விளக்குகள் என்று சகல வசதிகளுடன் ஆடம்பரமாகக் கட்டி முடித்த வீட்டில், ஏதோ ஒரு குறை இருப்பதாக அவருக்குத் தோன்றியது.

மறுநாள் நகரின் பெரிய புத்தகக் கடைக்குள் நுழைந்தார். அந்தக் கடையில் ஏராளமான புத்தகங்கள் இருந்தன. பெரிய மனிதரைக் கண்டதும் புத்தகக் கடைக்காரர் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்றார்.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

''வாங்க ஐயா! நீங்க வந்த நேரம் புதிய புத்தகங்கள் நிறைய வந்து இருக்கு. குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்களும் இருக்கு, பாருங்க'' என்றார்.

''அது எல்லாம் இருக்கட்டும், எனக்கு ஓர் அடி நீளம், அரை அடி அகலத்தில் பத்து புத்தகங்கள் வேண்டும். பிறகு, முக்கால் அடி நீளம், கால் அடி அகலத்தில் பத்து புத்தகங்கள். அப்புறம்... அரை அடி நீளம், அரை அடி அகலத்தில் இருபது புத்தகங்களும் வேண்டும். கிடைக்குமா?'' என்று கெத்தாகக் கேட்டார்.

புத்தகக் கடைக்காரருக்குப் புரியவில்லை. ''என்ன சொல்றீங்க? அறிவியல், அரசியல், இலக்கியம், தத்துவம், மருத்துவம், பொது அறிவு, சுய முன்னேற்றம், குழந்தை இலக்கியம்... இப்படி ஏராளமான புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. இதுல எந்தப் புத்தகம் வேண்டும்?'' என்று கேட்டார்.

அதற்கு அந்தப் பெரிய மனிதர், ''எந்தப் புத்தகங்களாக இருந்தாலும் அளவு முக்கியம். அதைப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்'' என்று சொன்னார்.

ஓடிப்போன புத்தகங்கள் !

இப்போதும் புத்தகக் கடைக்காரருக்கு புரியவில்லை. ''புத்தகங்களை நீங்கள் பார்க்க வேண்டாமா?'' என்று கேட்டார். அதற்கு அந்தப் பெரிய மனிதர், ''அதற்கு அவசியம் இல்லை. நான் புதிதாய் வீடு ஒன்று கட்டி இருக்கிறேன். அதில் புத்தகங்களுக்கு ஒரு அலமாரியையும் கட்டி இருக்கிறேன். அதில் வைப்பதற்குப் புத்தகங்கள் வேண்டும். வீட்டுக்கு வருகிறவர்கள் புத்தகங்களைப் பார்த்து அசந்துபோய்விட வேண்டும். அதற்குத்தான் அலமாரி அடுக்குகளின் அளவைச் சொன்னேன். எந்தப் புத்தகங்களாக இருந்தாலும் சரி, எல்லாம் ஒரு ஷோவுக்குத்தான்'' என்று விளக்கமாகச் சொன்னார்.

புத்தகக் கடைக்காரர் ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் புத்தகங்களைத் தேடத் தொடங்கினார். அவர் ஒவ்வொரு புத்தகமாக எடுக்க எடுக்க, ''என்னை விட்டுவிடுங்கள்... என்னை விட்டுவிடுங்கள்!'' என்று புத்தகங்கள் அலறின. ''வியாபாரம் ஆயிற்றே, நான் என்ன செய்ய முடியும்?'' என்று சொல்லிக்கொண்டே புத்தகக் கடைக்காரர், அந்தப் பெரிய மனிதர் கேட்ட அளவுப்படியே புத்தகங்களை எடுத்துக் கட்டிக்கொடுத்தார்.

பெரிய மனிதர், தன்னுடைய புது வீட்டுக்குப் புத்தகங்களைக் கொண்டு போனார். அலமாரித் தட்டுகளில் அளவு பார்த்து அடுக்கிவைத்து, கண்ணாடிக் கதவுகளைச் சாத்திப் பூட்டும் போட்டார்.

அன்று இரவு, புத்தகங்கள் தாங்கள் சிறைப்பட்டதை நினைத்துக் கண்ணீர் விட்டன. அப்போது குழந்தைகள் புத்தகம், ''நான் சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளை என் சிறகில் ஏற்றிக்கொண்டு, இந்த உலகின் அற்புதங்களைக் காட்டலாம் என்று காத்திருந்தேனே. இங்கே வந்து மாட்டிகொண்டேனே'' என்று புலம்பியது.

அடுத்து அறிவியல் புத்தகம், ''நான் அறிவியலின் ஆற்றலை வளர்ச்சியை எல்லோரிடமும் சொல்லி, பொய்யான மூடநம்பிக்கைகளில் இருந்து இளைய தலைமுறையினரைக் காப்பாற்றிவிடலாம் என்று கனவு கண்டேனே'' என்றது.

அரசியல் புத்தகத்துக்கு எப்போதுமே அவசரம்தான். அறிவியல் புத்தகம் முடிக்கும் முன்பே, ''எங்கும் அரசியல், எதிலும் அரசியல் என்று மாறிவிட்டது. உண்மையான அரசியல் எது என்று சொல்ல வேண்டும் என்று இருந்தேன். என்னை இப்படிக் கண்ணாடிச் சிறைக்குள் அடைத்துவிட்டார்களே'' என்று வருத்தப்பட்டது.

அப்போது ஒரு கனத்த குரல் கேட்டது. ''எல்லோரும் உங்கள் புலம்பல்களை நிறுத்துங்கள்''  

எல்லோரும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். அது ஒரு தன்னம்பிக்கைப் புத்தகம். ''வாழ்வே மாயம், விதிப்படிதான் எல்லாம் நடக்கும் என்று சொல்வதை விட்டுவிடுங்கள். இந்தப் பணக்காரனின் வீண் ஜம்பத்திற்காக நாம் எல்லாம் இங்கே இருந்து வாழ்க்கையைத் தொலைக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நாம் நினைத்தால் இந்த நிலையை மாற்ற  முடியும். நம் கையில்தான் எல்லாமே இருக்கிறது'' என்று சொன்னது.

எல்லாப் புத்தகங்களும் ஒன்றை ஒன்று பார்த்து முணுமுணுத்தன. கடைசியாக தன்னம்பிக்கைப் புத்தகத்திடம், ''நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?'' என்று கேட்டன.

அடுத்த நாள் புதுமனை புகுவிழா. காலையில் பெரிய மனிதரும், விருந்தினர்களும் வீட்டிற்குள் நுழைந்தனர். அங்கே அவர்களுக்கு ஓர் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. புத்தக அலமாரியின் கண்ணாடிக் கதவுகள் உடைந்து நொறுங்கிக் கிடந்தன. அலமாரித் தட்டுகளில் ஒரு புத்தகத்தைக் கூட காணவில்லை. எல்லாப் புத்தகங்களும் இரவோடு இரவாக அந்த வீட்டைவிட்டு ஓடியேபோய்விட்டன.