Published:Updated:

விலங்கு பாதி....பறவை பாதி !

ஹரன் யூமா வாசுகி

##~##

நீண்ட நெடுங்காலத்துக்கு முன்பு உலகத்தின் எந்த இடத்திலும் வெளவால்கள் இல்லை. பிறகு எப்படி வந்தன? இதைப் பற்றி நிக்கோபார் தீவில் ஒரு கற்பனையானக் கதை சொல்லப்படுகிறது.

ஒருமுறை நிக்கோபார் தீவின் அருகே ஒரு பாய்மரக் கப்பல் சென்றுகொண்டு இருந்தது. திடீரென்று ஆகாயம் இருண்டது. பலத்த காற்றும் வீசத் தொடங்கியது. கடலில் பெரிய அலைகள் எழுந்தன. அதிக நேரம் அலைகளைத் தாக்குப்பிடித்து நிற்க அந்தக் கப்பலால் முடியவில்லை. அது உடைந்து சிதறியது. கப்பலில் இருந்தவர்கள் எப்படியோ நீந்தித் தீவை அடைந்தார்கள். உயிர் பிழைத்துவிட்டாலும் அவர்களின் நிலை மிகவும் பரிதாபகரமாகத்தான் இருந்தது. உடலில் பல பகுதிகளில் காயங்கள். உடைகள் கிழிந்து போய்விட்டன. தாங்க முடியாத பசி!

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

தீவை அடைந்தவர்கள், பக்கத்தில் இருந்த அருவியில் தண்ணீர் குடித்துத் தாகம் தீர்த்துக்கொண்டார்கள். பிறகு தீவைச் சுற்றிப் பார்த்தார்கள். அப்போது, அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியைச் சொல்லவும் முடியுமா? அங்கே, பல இடங்களில் சிவப்பு நிறமுடைய பழங்களைக்கொண்ட மரங்கள் இருந்தன. சற்றும் தாமதிக்கவில்லை. மரங்களில் ஏறினார்கள். பசி தீரும் அளவுக்கு பழங்களைப் பறித்துத் தின்றார்கள்.

விலங்கு பாதி....பறவை பாதி !

பசி தீர்ந்த பிறகு அவர்களின் மனநிலையில் மாற்றம் ஏற்பட்டது. அவர்கள் கூச்சல் போட்டார்கள். பழங்களைப் பறித்து ஒருவரை நோக்கி ஒருவர் எறிந்து விளையாடினார்கள். பிறகு, மரங்களில் இருந்த பறவைகளின் கூடுகளைப் பிரித்துக் கீழே போட்டார்கள். மரங்களில் இருந்து கீழே இறங்கிய பிறகும் அமைதியாக இல்லை. விலங்குகள் பலவற்றின் மீது கற்களை எறிந்து, அவற்றை விரட்டத் தொடங்கினார்கள்.

பறவைகளும் விலங்குகளும் ஒன்று சேர்ந்தன. அவை காட்டின் நடுவே குகையில் வசிக்கின்ற மந்திரவாதியிடம் சென்றன. அவற்றின் புகார்களைக் கேட்டுவிட்டு மந்திரவாதி சொன்னார்... ''யாரும் பயப்பட வேண்டாம். அந்த மனிதர்களை நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்!''

''உங்கள் மந்திர சக்தியைப் பயன்படுத்தி, அந்த மனிதர்களை எரித்துவிடுங்கள்!'' என்று பறவைகளும் மிருகங்களும் ஒரே நேரத்தில் கத்தின.

ஆனால், மந்திரவாதி அதை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ''அவர்களைக் கொல்ல வேண்டாம். பறவைகளாக மாற்றிவிடுகிறேன். இல்லை என்றால், விலங்குகளாக மாற்றிவிடுகிறேன்!'' என்றார்.

''வேண்டாம்... வேண்டாம், எங்கள் கூடுகளை அழித்த அவர்களைப் பறவைகளாக மாற்ற வேண்டாம்!'' என்று கூச்சல் இட்டன பறவைகள்.

விலங்கு பாதி....பறவை பாதி !

விலங்குகள் மட்டும் சும்மா இருக்குமா? ''எங்களை அவர்கள் கல்லால் அடித்தார்கள். எங்களைத் துரத்தித் துரத்தித் துன்புறுத் தினார்கள். எனவே, அவர்களை விலங்கு களாகமாற்ற வேண்டாம்!'' என்றன.

ஒருநிமிடம் யோசித்த மந்திரவாதி, ''சரி, அப்படி என்றால், அந்த மனிதர்களைப் பறவையோ, விலங்கோ அல்லாத விசித்திரமான உயிரினமாக மாற்றிவிடு கிறேன்!'' என்றார்.

அதைப் பறவைகளும் விலங்குகளும் ஏற்றுக்கொண்டன. மந்திரவாதியுடன் சேர்ந்து பறவைகளும் விலங்குகளும் மனிதர்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது மனிதர்கள், மரக் கிளைகளில் கால்களைப் பிணைத்துக்கொண்டு, தலைகீழாகத் தொங்கியபடி இருந்தனர்.

மந்திரவாதி, ஒரு சக்திவாய்ந்த மந்திரத்தை உச்சரித்தார். மரத்தில் தொங்கிக்கொண்டு இருந்த மனிதர்கள் எல்லாம் விசித்திரமான பிராணிகளாக மாறிவிட்டனர். பறவையோ, விலங்கோ அல்லாத விசித்திரமான பிராணிகள்!

அப்படி உருவான பறக்கும் பாலூட்டிதான் இந்த வெளவால்கள்!