Published:Updated:

கொல்லிமலைப் புதையல் !

வேணு சீனிவாசன் ஸ்யாம்

கொல்லிமலைப் புதையல் !

வேணு சீனிவாசன் ஸ்யாம்

Published:Updated:
##~##

''பெருமாள் கோயில் யானைக்கு மதம் பிடிச்சுட்டதாம் தாத்தா'' என்றாள் மைதிலி.

''பாவம், மூணு நாளாவே எதுவும் சாப்பிடலையாம்'' என்றபடி பார்த்துக்கொண்டு இருந்த கார்ட்டூன் சேனலில் இருந்து முகம் திருப்பினான் வாசு.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

''ஓகோ!'' என்றார் தாத்தா.

அவர் காட்டு இலாகா அதிகாரியாகப் பணியாற்றி ஓய்வுபெற்றவர். விலங்குகளிடம் மிகவும் பரிவுகொண்டவர்.

''மதம் பிடிச்ச யானை மனிதர்களை விரட்டும். மரங்களை முறிக்கும். பாகனுக்கும் அடங்காது. இந்த யானை அப்படி ஏதாவது செய்யுதா?'' என்று கேட்டார்.

''யாருக்கும் எந்தத் தொல்லையும் தரலை தாத்தா. ஆனா, மூணு நாளாவே சாப்பிடாமல் இருக்காம். அதோட கண்ணில் இருந்தும் தண்ணி வருதாம். என் ஃப்ரெண்ட் நேர்ல பார்த்துட்டு வந்து சொன்னா'' என்றாள் மைதிலி.

''யானைகூட அழுமா தாத்தா?'' ஆவலோடு கேட்டான் வாசு.

''யானைக்கு மதம் பிடித்தால், கன்னத்தில் இருந்தும் மத்தகத்தில் இருந்தும் நீர் வடியும். அந்த நீர் கண்களில் பட்டு வழியும்போது அழுவது மாதிரி தெரியும். சரி வாங்க, யானை எப்படி இருக்குனு பார்த்துட்டு வரலாம்'' என்றார் தாத்தா.

கொல்லிமலைப் புதையல் !

அடுத்த சில நிமிடங் களில் அவர்கள் கோயில் வாசலை அடைந்தனர். முன் மண்டபத்தின் அருகே சிறு கூட்டம். சற்றுத் தள்ளி இருந்த தூணில் யானை கட்டப்பட்டு இருந்தது.

''சும்மா வேடிக்கை பார்த்துட்டு இருக்காதீங்க. கிளம்புங்க... கிளம்புங்க'' என்று விரட்டிக்கொண்டு இருந்தான் யானைப் பாகன் ஆறுமுகம்.

ஆறுமுகத்தின் அப்பா, தாத்தா என அவனது தலைமுறையே கோயில் யானையைப் பராமரிக்கும் வேலையில் இருந்தவர்கள்தான். ஆறுமுகத்தின் கொள்ளுத்தாத்தா, அப்போது இந்தப் பகுதியின் மன்னராக இருந்தவரின் பட்டத்து யானையைப் பார்த்துக்கொண்டவர் என்று ஒரு பேச்சு இருக்கிறது.

'அது எல்லாம் சும்மா. யார் காலக் கப்பலில் ஏறி பின்னாடி போய்ப் பார்த்துட்டு வரப்போறங்க என்கிற தைரியத்தில் ஆறுமுகத்தின் தாத்தாவும் அப்பாவும் கட்டிவிட்ட கதை’ என்று கிசுகிசுப்பவர்களும் உண்டு.

ஆனால் ஒன்று. ஆறுமுகம் மிகவும் நல்லவன். கோயில் யானையைக் குழந்தையைப்போல் பார்த்துக்கொள்வான். சில சமயம், கோயில் மூலம் யானைக்கான உணவு வராதபோது, தன் சொந்தச் செலவிலே அதற்கு சாப்பாட்டுக்கு ஏற்பாடு செய்துவிடுவான். இத்தனைக்கும் அவனுக்கு பெரிய வருமானம் எதுவும் இல்லை. கோயிலில் கொடுக்கும் சம்பளம்தான். அப்படிப்பட்டவனுக்கு யானை சரியாகச் சாப்பிடாமல் இருந்தது மிகவும் மனக் கஷ்டமாக இருந்தது. இப்போதுகூட அவன் முகத்தில் அவ்வளவு வாட்டம்.

கொல்லிமலைப் புதையல் !

ஆறுமுகத்தின் எரிச்சலான விரட்டலில் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தவர்கள் விலகிச்சென்றனர். மைதிலியின் தாத்தாவைப் பார்த்ததும் ஆறுமுகம் அருகே ஓடிவந்தான். தாத்தாவை அவனுக்கு நன்கு தெரியும். பல சமயங்களில் அவர் ஆறுமுகத்தின் குடும்பத்துக்கு உதவி செய்து இருக்கிறார்.

''வணக்கம் ஐயா. ஊருக்குப் போய் இருந்ததாச் சொன்னாங்க. எப்போ வந்தீங்க?'' என்று கேட்டான்.

''காலையில்தான் வந்தேன். விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்டேன். முத்துக்கு என்ன ஆச்சு?'' என்று கேட்டார் தாத்தா.    

யானையின் பெயர்தான் முத்து.

''முத்துவுக்கு மதம் பிடிக்கலீங்க. எதையோ நினைச்சு ஏங்குது'' என்றான் ஆறுமுகம்.

அவன் சொல்வதில் பாதி உண்மை. அதாவது, யானைக்கு மதம் பிடிக்கவில்லை என்பது யானையைப் பார்த்ததுமே தாத்தாவுக்குப் புரிந்துவிட்டது.

கொல்லிமலைப் புதையல் !

யானை அமைதியாகவே இருந்தது. பாகனின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ் படிந்தது. திரும்பச் சொன்னால், திரும்பியது. தரையில் இருந்த தேங்காயைத் துதிக்கையால் எடுத்துக் கொடுத்தது. ஆனால், சாப்பிடச் சொல்லி தென்னை ஓலையைக் கொடுத்தபோது, முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டது. அவன் கைத்தடியால் அதன் முன்னங்காலில் தட்டியபோது, தும்பிக்கையை உயரே தூக்கிப் பிளிறியது.

''நீ சொல்வது உண்மைதான். இதுக்கு மதம் பிடிக்கவில்லை'' என்றார் தாத்தா.

அவர்கள் குளக்கரையில் அமர்ந்தனர். ஆறுமுகத்தின் பார்வை, யானையின் மேல் ஒரு தடவை பட்டு மீண்டது.

''ஆமாங்க. இது பரம சாதுங்க. அங்குசத்தை முன்னங்கால்ல சாத்திவெச்சுட்டு, 'இங்கேயே இரு நகராதே’னு சொல்லிட்டா, நாலு நாள் ஆனாலும் அப்படியே நிக்கும். இப்போ என்ன சொன்னாலும் சாப்பிட மாட்டேங்குது. கோயில்ல ஏற்பாடு பண்ணின கால்நடை வைத்தியர் வந்து மருந்து கொடுத்துட்டுப்போனார். அப்படியும் ஒண்ணும் முன்னேற்றம் இல்லைங்க'' என்று புலம்பினான் ஆறுமுகம்.

''கவலைப்படாதே ஆறுமுகம், எனக்குத் தெரிஞ்ச கால்நடை டாக்டரையும் வரச் சொல்றேன்'' என்றார் தாத்தா.

''ஐயா... என் மனசுல ஒண்ணை நினைக்கிறேன். இதை  உங்க கிட்டேதான் முதல்ல சொல்றேன்'' என்று தயங்கினான் ஆறுமுகம்.

''எதுவா இருந்தாலும் சொல்லுங்க அண்ணா'' என்றான் வாசு.

''முத்துவுக்கு ஓடப்பனை போட்டா சரியாப்போகுமுங்க'' என்றான் ஆறுமுகம்.

''ஓடப்பனையா? அப்படின்னா?'' என்று புரியாமல் கேட்டார்கள் மைதிலியும், வாசுவும்.

  (தொடரும்...)

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism