Published:Updated:

தேவதைக் கதைகள் - 2

தேடி வந்த வெள்ளைப் புறா !ஹாசிப் கான் கே.முரளிதரன்

##~##

ஓர் ஊரில் ஒரு பணக்கார வீடு இருந்தது. அந்த வீட்டில் ஓர் ஏழைப் பெண், வேலை செய்தாள். அவள் நல்ல சுபாவம் உடையவள். ஒருநாள் அந்தக் குடும்பத்தினர் எல்லோரும் உறவினர்களைக் காண அடுத்த ஊருக்கு வண்டி கட்டிக்கொண்டு கிளம்பினார்கள். போகும் வழியில் மிகப் பெரிய காடு இருந்தது. இரவில் காட்டின் நடுவே அவர்கள் போய்க்கொண்டிருந்தபோது, எங்கிருந்தோ திடீரென வந்த திருடர்கள் வண்டியைச் சூழ்ந்துகொண்டார்கள். நகைகளையும் பணத்தையும் கொள்ளையடித்துக்கொண்டு, எல்லோரையும் கொன்றுவிட்டு ஓடிவிட்டனர்.

வேலைக்காரப் பெண் ஒரு மரத்துக்குப் பின்னால் ஒளிந்துகொண்டதால், திருடர்கள் கண்ணில் படாமல் தப்பித்தாள். பிறகு, திருடர்கள் சென்றதும் வெளியில் வந்தாள். எல்லோரும் இறந்துகிடந்தார்கள். 'நான் என்ன செய்வேன், இந்தக் காட்டிலிருந்து எப்படி வெளியில் செல்ல முடியும்? யாருமே கண்ணில் படவில்லையே. இங்கேயே கிடந்து பட்டினியால் சாகப்போகிறேன்' என்று அழுதாள் அவள்.

பிறகு, சற்று தூரம் நடந்துசென்று வழி ஏதும் தெரிகிறதா என்று பார்த்தாள். ஆனால், அவளால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. மாலை வந்ததும் ஒரு மரத்தடியில் உட்கார்ந்தாள். சிறிது நேரத்தில் ஒரு வெள்ளைப் புறா பறந்துவந்து அவள் அருகில் உட்கார்ந்தது. அதன் வாயில் ஒரு சிறிய தங்கச் சாவி இருந்தது. அதனை அவளிடம் கொடுத்த புறா, 'அங்கே ஒரு பெரிய மரம் தெரிகிறதா? அந்த மரத்தின் அருகில் போ. அதில் ஒரு கதவு இருக்கும். கதவில் ஒரு பூட்டு தெரியும். அதை, இந்தச் சாவியால் திற. அதற்குள் நிறையச் சாப்பாடு இருக்கும். வேண்டியதைச் சாப்பிடு' என்றது.

புறா சொன்னதைப் போலவே செய்தாள் அந்தப் பெண். அந்த மரத்தின் உள்ளே ஒரு குவளையில் பாலும் ரொட்டியும் இருந்தது. பசி தீரும் அளவுக்குச் சாப்பிட்டாள். பிறகு, அவளுக்குத் தூக்கம் தூக்கமாக வந்தது. படுக்கை இருந்தால், படுத்துக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்தாள்.

புறா மீண்டும் பறந்துவந்தது. அதன் அலகில் முன்பு போலவே ஒரு தங்கச் சாவி. 'அங்கே இருக்கும் இன்னொரு மரத்துக்குப் போ. இந்தச் சாவியால் கதவைத் திறந்து பார். அங்கே படுக்கை இருக்கும். அதில் படுத்துக்கொள்' என்றது.

தேவதைக் கதைகள் - 2

அதேபோல் அந்த மரத்தைத் திறந்து பார்த்தபோது, மிக மென்மையான, அழகான படுக்கை இருந்தது. அதில் படுத்துத் தூங்கினாள். அடுத்த நாள் காலை அவள் எழுந்ததும் மீண்டும் அந்தப் புறா வந்தது. அப்போதும் அதனிடம் ஒரு  தங்கச் சாவி இருந்தது. 'அதோ அந்த மரத்தில் இருக்கும் கதவைத் திற. அணிந்துகொள்ள ஆடைகள் இருக்கும்' என்று சொன்னது.

அதேபோல், அந்த மரத்தில் இளவரசிகள் அணிந்துகொள்வதைப்போல், தங்கத்தாலும் வைரத்தாலும் இழைக்கப்பட்ட அழகான ஆடைகள் இருந்தன. அவள் அதனை சந்தோஷத்துடன் அணிந்துகொண்டாள். இப்படியே சில நாட்கள் சென்றன. புறா தினமும் வந்து, அவளுக்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும் செய்துகொடுத்தது.  வாழ்க்கை அமைதியாகவும் நிம்மதியாகவும் போய்க்கொண்டிருந்தது.  

ஒருநாள் புறா அவளிடம் வந்து, 'எனக்கு ஒரு உதவி செய்வாயா?' என்று கேட்டது.

'நிச்சயமாகச் செய்வேன்' என்றாள் அவள்.

'இந்தக் காட்டுக்குள் இருக்கும் ஒரு சிறிய வீட்டுக்கு உன்னைக் கூட்டிச்செல்வேன். நீ தனியாக உள்ளே செல்ல வேண்டும். வீட்டுக்குள் கணப்பு அடுப்பின் அருகில் ஒரு நாற்காலியில் ஒரு கிழவி உட்கார்ந்திருப்பாள். அவள் உன்னை வரவேற்பாள். நீ அவளிடம் எதுவும் பேசாதே. அவள் என்ன செய்தாலும் பேசாதே. அவளைத் தாண்டி வலப் பக்கமாகச் செல். அங்கே ஒரு கதவு இருக்கும். அதைத் திறந்துகொண்டு உள்ளே போ. அந்த அறையில் ஒரு பெரிய மேஜை இருக்கும். அதன் மேல் பலவிதமான வளையங்கள் இருக்கும். கற்கள் பதிக்கப்பட்ட, தங்கத்தால் ஆன வளையங்களும் இருக்கும். ஆனால், அவற்றில் எதையும் எடுக்காதே. அதில் கற்கள் ஏதும் பதிக்காமல் மிகச் சாதாரண வளையம் ஒன்று இருக்கும். அதை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, எவ்வளவு வேகத்தில் முடியுமோ, அவ்வளவு வேகமாக என்னிடம் வந்து கொடு' என்றது புறா.

அதேபோல், அந்தப் பெண் அந்த வீட்டுக்குப் போனாள். கதவைத் திறந்ததும் அங்கே புறா சொன்னதைப் போலவே ஒரு கிழவி உட்கார்ந்திருந்தாள். 'இந்த நாள் உனக்கு நல்ல நாளாக அமையட்டும்' என்று சொன்னாள்.

தேவதைக் கதைகள் - 2

இளம்பெண் அவளிடம் எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை. நேராக அருகில் இருந்த கதவை நோக்கிப் போனாள். உடனே கிழவி, 'எங்கே போகிறாய்? இது என்னுடைய வீடு. யாரும் இதற்குள் போக முடியாது' என்று கத்தியபடி, அவளது ஆடைகளைப் பிடித்து இழுத்தாள்.

அந்த இளம்பெண், கிழவியிடமிருந்து ஆடைகளை விடுவித்துக்கொண்டு, நேராக அந்த அறைக்குள் போனாள். அங்கே ஒரு மேஜை மேல் புறா சொன்னதைப்போல் ஏகப்பட்ட வளையங்கள் இருந்தன. வைரமும் வைடூரியமும் பதிக்கப்பட்ட தங்க வளையங்கள் மின்னின. அவள் அதையெல்லாம் கவனிக்காமல், புறா சொன்னதைப்போல் எளிய வளையத்தைத் தேடினாள். அப்படி ஏதும் கண்ணில் படவில்லை. அப்போது, கிழவி கையில் ஒரு கிளிக் கூண்டுடன் ரகசியமாக வெளியேறுவதைப் பார்த்தாள்.

கிழவி வீட்டைவிட்டு வெளியேறும் தருணத்தில் சரியாக வழிமறித்த இளம்பெண், கிழவியின் கையில் இருந்த கூண்டைப் பறித்துக்கொண்டாள். அந்தக் கூண்டைத் தூக்கிப்பார்த்தபோது, உள்ளே ஒரு கிளி இருந்தது. அந்த கிளியின் வாயில், புறா சொன்னதைப் போன்ற எளிமையான வளையம் இருந்தது. அந்த வளையத்தை எடுத்துக்கொண்டு, சந்தோஷத்துடன் அந்த வீட்டைவிட்டு வெளியில் ஓடிவந்தாள்.

பிறகு, வழக்கமான இடத்துக்கு வந்து, புறாவுக்காகக் காத்திருந்தாள். ஆனால், புறா வரவேயில்லை. பிறகு, தான் வழக்கமாகத் தங்கும் மரத்தின் மீது சாய்ந்தபடி புறாவுக்காகக் காத்திருந்தாள். சிறிது நேரத்தில் அந்த மரத்தின் கிளைகள் அவளைக் கட்டிக்கொண்டன. அந்த மரம் ஓர் அழகிய இளவரசனாக மாறியது. அந்த இளவரசன், மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு அந்தப் பெண்ணைத் தழுவிக்கொண்டான்.

'உனக்கு நான் வாழ்நாள் முழுவதும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். நீதான் என்னை அந்த சூனியக்காரக் கிழவியின் பிடியிலிருந்து விடுவித்தாய். அந்தக் கிழவிதான் என்னை இப்படி மரமாக மாற்றினாள். ஒருநாளில் சில மணி நேரம் மட்டும் நான் வெள்ளைப் புறாவாக இருப்பேன். அந்தக் கிழவியிடம் இந்த வளையம் இருக்கும் வரை எனக்கு மனித ரூபம் கிடைத்திருக்காது' என்றான் அந்த இளைஞன்.

பிறகு, தான்தான் அருகில் இருக்கும் நாட்டின் இளவரசன் என்றும், அவனும் அவனுடைய வீரர்களும் காட்டுக்கு வேட்டையாட வந்தபோது, கிழவியால் மரங்களாக மாற்றப்பட்டதாகவும் சொன்னான்.

பிறகு, மரங்களாக இருந்த வீரர்கள் சிலரும், ஒன்றன் பின் ஒன்றாகச் சாபத்திலிருந்து விடுபட்டு மனிதர்களானார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் அந்த இளவரசனின் வீரர்கள்.

பிறகு, எல்லோரும் சேர்ந்து அவனுடைய நாட்டுக்குத் திரும்பினார்கள். இளவரசன் அந்தப் பெண்ணையே திருமணம் செய்துகொண்டான். இருவரும் சேர்ந்து அந்த நாட்டை வெகுகாலம் மகிழ்ச்சியாக ஆட்சிசெய்தார்கள்.  

அடுத்த கட்டுரைக்கு