Published:Updated:

தேவதைக் கதைகள் - காட்டுக்குள்ளே ஒரு பாட்டில் பெண் !

கே.முரளிதரன் ஹாசிப்கான்

##~##

ஓர் ஊரில் ஒரு விறகுவெட்டி இருந்தார். காட்டில் மரங்களை வெட்டி, அவற்றை விற்றுப் பிழைத்துவந்தார். அவருக்கு ஒரு மகன். பல சிரமங்களுக்கு இடையில் அவனைப் படிக்கவைத்தார்.

பள்ளி விடுமுறையின்போது ஒரு நாள், விறகுவெட்டி வேலைக்குப் புறப்பட, மகனும் வருவதாகச் சொன்னான்.

'இது படிக்க வேண்டிய வயது. நீ படிக்க மட்டுமே செய். தவிர, நம்மிடம் ஒரே ஒரு கோடரிதான் இருக்கிறது. நீ வந்தாலும் பயன் இருக்காது' என்றார்.

'பக்கத்து வீட்டுக்காரரிடம் கோடரியைக் கடன் வாங்கிவருகிறேன்' என்றான் மகன் பிடிவாதமாக.

கோடரியைக் கடன் வாங்கிக்கொண்டு இருவரும் காட்டுக்குப்போய் கடுமையாக வேலைபார்த்தார்கள். மதிய நேரம் வந்தது. வீட்டிலிருந்து எடுத்துவந்த சாப்பாட்டை அப்பாவும் மகனும் சாப்பிட்டார்கள். பழங்கள் ஏதாவது பறித்துக் கொண்டுவருவதாகச் சொல்லிச் சென்றான் மகன்.

காட்டுக்குள் நீண்ட தூரம் போனதும்  பெரிய கருவேல மரம் இருந்தது. அந்த மரத்திலிருந்து ஏதோ சத்தம் வந்தது. மரத்தின் அருகில் சென்றான் மகன். அப்போது, 'தயவுசெய்து என்னை விடுதலை செய், தயவுசெய்து என்னை விடுதலை செய்!’ என்ற ஓலம் கேட்டது.

தேவதைக் கதைகள் - காட்டுக்குள்ளே ஒரு பாட்டில் பெண் !

அந்த மரத்தின் வேருக்கு அருகில்  பெரிய பாட்டில் கிடந்தது. அதிலிருந்துதான் சத்தம் வந்தது. பாட்டிலை எடுத்து, அதன் மூடியைத் திறந்தான் மகன். அதிலிருந்து முதலில் புகை வெளிவந்தது. பிறகு மங்கலாக ஓர் உருவம் தோன்றியது. சில நிமிடங்களில் அந்த உருவம் ஒரு பெண்ணாக மாறியது.

அந்தப் பெண் அவனிடம், 'நான் செய்த தவறுக்குத் தண்டனையாக இந்தப் பாட்டிலில் அடைக்கப்பட்டேன். பல ஆண்டுகளாக பலரிடம் என்னை விடுதலை செய்யும்படிக் கெஞ்சினேன். யாரும் உதவவில்லை. அதனால், மனதில் கடும் வெறுப்பு உருவானது. இனி, என்னை யார் விடுதலை செய்கிறாரோ! அவர் கழுத்தை உடைக்க சபதம் செய்தேன். எனவே, உன் கழுத்தை உடைக்கப்போகிறேன்' என்றாள் அவள்.

'இது என்னடா வம்பு’ என்று வருந்திய அவன், 'இதோ பார், உன்னை விடுதலை செய்த எனக்கு, நீ உதவிதான் செய்ய வேண்டும். கழுத்தை உடைப்பது சரியில்லை. தவிர, எனக்கு ஒரு சந்தேகமும் இருக்கிறது' என்றான்.

'என்ன சந்தேகம்?' என்று கேட்டாள் அவள்.

தேவதைக் கதைகள் - காட்டுக்குள்ளே ஒரு பாட்டில் பெண் !

'இவ்வளவு பெரிய பெண்ணான நீ, இந்தச் சிறிய பாட்டிலுக்குள் இருந்தாய் என்பதை எப்படி நம்புவது?' என்று கேட்டான் மகன்.

அந்தப் பெண் ஏதேதோ சொல்லியும் அவன் நம்பவில்லை. 'என்ன செய்தால் நம்புவாய்?' என்று கேட்டாள்.

'நீ அந்தப் பாட்டிலுக்குள் மீண்டும் போய்க் காட்டு' என்றான். அவளும் யோசிக்காமல் அவன் சொன்னபடி செய்தாள். உடனே விறகுவெட்டியின் மகன் அந்தப் பாட்டிலை மூடிவிட்டான்.

அவள் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. 'தயவுசெய்து என்னை விடுதலைசெய். நீ சொல்வதை நான் செய்கிறேன். என்னை விடுதலை செய்தால், உனக்கு நான் அற்புதமான பரிசு தருவேன்' என்று கெஞ்சினாள்.

'நீ மீண்டும் என்னைக் கொல்ல வந்தால் என்ன செய்வது? உன்னை எப்படி நம்புவது?' என்று கேட்டான். அவள் மீண்டும் மீண்டும் கெஞ்சவே, கடைசியில் மனம் இரங்கி அவளை மீண்டும் விடுவித்தான்.

விடுதலை பெற்ற அந்தப் பெண், அவனிடம் ஒரு துணியைக் கொடுத்து, 'இதன் ஒரு பக்கத்தால் எதைத் தொட்டாலும், அது வெள்ளியாக மாறும். மற்றொரு பக்கத்தால் எந்தக் காயத்தைத் தொட்டாலும் ஆறிவிடும்' என்று சொன்னாள்.

அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பெற்றுக்கொண்டு தந்தை இருக்கும் இடத்துக்கு வந்தான். மகன் வெகு நேரமாக காட்டுக்குள் சென்று சுற்றிவிட்டு வந்ததால், தந்தை மிகவும் கோபத்துடன் இருந்தார்.  

'எங்கே சுற்றிவிட்டு வருகிறாய்?' என்று கேட்டார்.

  எதையோ சொல்லி சமாளித்த மகன், கடன் வாங்கியவந்த  கோடரியை தன்னிடம் இருந்த துணியால் துடைத்தான். பிறகு, மரத்தை வெட்ட ஆரம்பித்தான். ஆனால், அந்தக் கோடரி வளைந்துவிட்டது. அப்போதுதான் அது வெள்ளியாக மாறிவிட்டதைக் கவனித்தான்.

கோடரி வளைந்துபோனதைக் கண்ட தந்தை, மகனைக் கடுமையாகத் திட்டினார். 'இப்படி வளைத்துவிட்டாயே, பக்கத்து வீட்டுக்காரனுக்கு என்ன பதில் சொல்வது? ஒரு கோடரி 10 வெள்ளிக் காசுகள் ஆகுமே' என்றார்.

அப்போது மகன், தந்தையிடம் கவலைப்பட வேண்டாமென்று ஆறுதல் கூறினான். பிறகு, பொற்கொல்லரிடம் சென்றான். வெள்ளிக் கோடரியை விலைக்கு எடுத்துக்கொள்ளும்படிச் சொன்னான். பொற்கொல்லரும் அந்தக் கோடரியை எடுத்துக்கொண்டு, அதற்கு 110 வெள்ளிக் காசுகளைக் கொடுத்தார்.

சந்தைக்குச் சென்ற மகன் 10 வெள்ளிக் காசுகளைக் கொடுத்து, புதிய கோடரியை வாங்கிப் பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்குக் கொடுத்தான். பிறகு, 100 வெள்ளிக் காசுகளைத் தந்தையிடம் கொடுத்துவிட்டு காட்டில் நடந்ததைச் சொன்னான். தந்தைக்கு ஏகப்பட்ட சந்தோஷம்.

''இனி நாம் மரங்களை வெட்ட வேண்டாம்'' என்ற மகன், அந்தத் துணியின் உதவியால் குறைந்த பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு மற்றவர்களுக்கு வைத்தியம்செய்ய ஆரம்பித்தான். எல்லாக் காயங்களையும் அவன் ஆற்றியதால், அவனிடம் வைத்தியம் செய்துகொள்ள பல ஊர்களிலிருந்தும் ஆட்கள் வந்தார்கள்.

துணியின் மற்றொரு முனையைவைத்து எல்லாப் பொருட்களையும் வெள்ளியாக்க முடியும் என்றாலும்கூட, அவன் அதைப் பயன்படுத்தவே இல்லை. மக்களைக் குணப்படுத்தியே நல்ல பெயரும் புகழும் அடைந்தான்!

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு