Published:Updated:

குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்

குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்


17-06-09
குமாரசம்பவம் - 13
குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்
குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
 
க.சீ.சிவகுமார் தொடர்கதை
குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்
.

ண் பார்வைக்குக் கைரேகை மங்குகிற நேரத்தில் லோகநாதன் அழைத்துச் சென்ற வீட்டின் பிரமாண்டம் முருகானந்தனுக்குமிரட்சியை உண்டுபண்ணியது. கார்கள் போவதற்குத் தனி கேட்டும் கால்கள் போவதற்குத் தனி கேட்டும் இருந்தது.

குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்

மதிலுக்கு உட்புறம் மூன்றடி அகல நீளச் செவ்வக மண் படுதாவில் பூத்தாவரங்கள் விளைந்திருந்தன. வாசல் மட்டத்தில் இருந்து உயர்ந் திருந்த தளத்தில் ஏறி, வேலைப்பாடுமிக்க கதவை லோகு திறந்தான். சி.டி. பார்த்துவிட்டு இரவு அங்கேயே தங்கிக்கொள்ளலாம் என்று லோகு மேலும் இரு நண்பர்களை அழைத்து வந்திருந்தான். உடைகள், உணவுப் பொட்டலங்கள் சகிதம் அவர்கள் எழுந்தருளி இருந்தனர். வீட்டில் நடந்துகொள்ள வேண்டிய முறைகளை விளக்கிவிட்டு, லோகு நேராக வீடியோ வசதியுள்ள அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான்.

சலனம்கொள்ள ஆரம்பிக்கும் திரையை அவர்கள் பார்த்த விதம், கோபுரத்தின் முன்னால் யாக குண்டம் வளர்த்து மந்திரித்துக்கொண்டு இருப்பது போல இருந்தது. லோகு சாதனத்தை இயக்கினான். எழுத்து போடவேண்டிய அவசியம் இல்லாத 'சலன'ப் படம் திரையில் தொடங்கியது...

ஒரு வீட்டின் நிலைப்படியில் நீல நிறப் புடவையும் அதே வண்ண ஜாக்கெட்டும் அணிந்தவளாகப் பெண் ஒருத்தி நின்று புன்னகை பூத்துத் தோன்றி னாள். சிரித்தும் சிலிர்த்தும் அவள் பேசுகிற எதுவும் ஒலிப்பதிவில் சிக்கவில்லை.

திரையில் இயங்கும் ஒருவனே கேமராவையும் இயக்குகிறான் என்பது காட்சிகளுக்கு இடையே ஆன அவகாசங்களில் தெரிகிறது. அங்கங்கள் காட்சிப் படம் விதம் மற்றும் கோண அமைப்புகளில்இருந்து படம் பிடித்தவனின் மேதாவித்தனம் தெரிகிறது.

''என்னடா இது... இந்தப் புள்ளையைப் பாத்தா தண்ணி அடிச்ச மாதிரிகூடத் தெரியல. குடும்பப் பொண்ணாட்டம் இருந்துக்கிட்டு இந்தப் போடு போடுது?''

நண்பனின் கேள்விக்கு, ''இந்தச் சுகத்துக்கு முன்னால சரக்கு சாராயமெல்லாம் ஜுஜுபி!'' என்று லோகு மிடறு விழுங்கினான்.

முருகானந்தனின் அடிவயிற்று நீர்த்தடாகத்தில் அறுத்துப் போட்ட பல்லி வால் ஒன்று துடித்து அடங்கி ஆழத்தில் அமிழ்ந்தது. தொண்டை மற்றும் நா ஒருசேர வறண்டது. நண்பனின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க... லோகு வேறு ஒரு சி.டி-யையும் போட்டான். கடல் கடந்து கப்பல் ஏறி வந்த காட்சி கள் அவை.

லோகு வீடியோவை அணைத்து சி.டி-க்களைப் பத்திரமாகத் தன் பையில் வைத்துக்கொண்டு நால்வருக்கும் அதே அறையில் விரிப்பு ஏற்படுத்தி குழல் விளக்கை அணைத்து, இரவு விளக்கை உயிர்ப்பித்தான். முருகானந்தன் ஓர் ஓரமாகப் படுத்தான். குழப்ப மேகங்கள் ஆழ்ந்த தாழ்வரையில் மிதந்து உறங்கும்போது மணி காலை நான்கு. மூடிய கண்களுக்குள் வியாபித்த மஞ்சள் வெளிச்சம் புள்ளி நிலை நோக்கிக் குறுகவும் கறுப்பு இருட்டு படர்ந்து விரிந்து கடைசியில் முற்றாக அவனைப் போர்த்தியது.

காலையில் எழுந்தபோது, மணி ஏழு. லோகநாதனை எழுப்பி விடைசொல்லிக்கொண்டு வீடு நோக்கி நடந்தான்.

அருள் பிரகாஷ் வீட்டிலிருந்து பைக்கில் கிளம்பி முருகானந்தனின் வீட்டுக்குச் சென்றபோது, அவன் சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருந்தான். தாயார் கோமதி, ''வாப்பா அருளு! இந்த வீட்டுக்கு வர்ற வழியெல்லாம் உனக்கு நெனப்பு இருக்குதா?'' என வரவேற்றார்.

''ஏம்மா நீங்க வேற... கொஞ்சம் வேலையா இருந்துட் டேன். அப்பா இல்லியா?''

''அவரு வெளீல போயிருக்கார். நீ சாப்பிடு!''

''இல்லீங்கம்மா... வீட்ல சாப்டுட்டு வந்துட்டேன்.''

''சரி, காபி சாப்பிடு'' என்று சமையலறைக்குள் நுழைந்த கோமதி, ''உனக்குப் பால் இல்லாத காபிதான?'' என்றார்.

முன்பு ஏதோ ஒரு தருணத்தில் கோமதி தந்த பால் இல்லாத காபியை அருள் பிரகாஷ் பாராட்டிவிட, அன்று முதல் இப்படி ஆயிற்று. கலக்காத பொருட்கள் வழி தெரிவிக்கப்படும் அன்பு.

முருகானந்தனும் அருளும் வீட்டில் இருந்து வெளியே இறங்கினர். அருள் வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்ய... முருகானந்தன் பின்னால் ஏறி உட்கார்ந்தான்.

கோமதி, அருள் பிரகாஷிடம், ''நேத்து என்னப்பா இவன் உன்கூட இருந்தானா?'' என்றார்.

''உம்... ஆமாங்கம்மா'' என்று வண்டியைக் கிளப்பிய அருளிடம் முருகானந்தன், ''பொழச்சேன்டா'' என்றான்.

இருவரும் கலர் லேபுக்குள் நுழைந்தபோது செல்லமுத்து அப்போதுதான் ஷட்டரும் கதவும் திறந்து மின்விசிறிகளைச் சுழலவிட்டான்.

குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்

இருக்கையில் அமர்ந்த அருள் பிரகாஷின் சட்டைப் பாக்கெட்டில் இருந்த செல்போன் ஒலித்தது. 'ஒரு வார்த்த பேச ஒரு வருஷம் காத்திருந்தேன்' ரிங்டோன் இசைந்தது.

''போன் யாரு... கிருபாகிட்ட இருந்தா?'' என்று முருகானந்தன் வினவியதற்கு, ''அதுக்கு வேற ரிங்டோன். அன்னை வேளாங்கண்ணி படத்திலிருந்து 'வானமென்னும் வீதியிலே'ன்னு பாடும்!'' - செல்லமுத்து பதிலளித்தான்.

அருள் பிரகாஷ் பேசி முடித்துவிட்டு முருகானந்தனிடம், ''நம்ம மதி பேசினான்'' என்றான்.

''மதி..?''

''அரவக்குறிச்சி மதிவாணன். கல்யாணம் நிச்சயமாயிடுச்சாம். ரெண்டு மூணு நாளுல பத்திரிகை கொண்டுவரேன்னு சொன்னான். நம்ம எல்லாரையும் பாலக்காடு வரச் சொன்னான். அங்கேதான் பார்ட்டி.''

''ஓ! அவன் கேரளாவுலதான வட்டிக் கடை வெச்சிருக்கான்.''

''பொண்ணு யாருன்னு கேட்டியா?''

''கேட்டதுக்கு சஸ்பென்ஸ்னு சொல்லிட்டான்... ஏதோ கரீனா கபூரைக் கட்டிக்கப் போற மாதிரி!''

''கல்யாணம் கட்டறதுல என்ன சஸ்பென்ஸ்... அதுக்கு அப்புறம்ல இருக்கு எல்லா சஸ்பென்சும்!'' - செல்லமுத்து சொல்லி முடித்தபோது, கடைக்குள் நிழல் ஆடியது.

ராமமூர்த்தியும் கங்காவும் அடுத்தடுத்து உள்ளே வந்தார்கள். உள்பகுதிக்கு நுழையத் தலைப்பட்ட கங்காவை ராமமூர்த்தி விளித்தான்.

''ஐயையோ! மறந்தே போய்ட்டேன். இந்தாங்க'' என்று பாக்கெட்டிலிருந்து 50 ரூபாயை எடுத்து நீட்டினான். கங்காதேவி குண்டுவீச்சுக்கு இலக்கானது போல் தவித்தாள். 'பஸ் ஸ்டாண்டுல இருந்து இவ்வளவு நேரம்... இவ்வளவு தூரம் வர்றப்ப தர்றதுக்கென்ன' என்று ராமமூர்த்தியை மனதுக்குள் திட்டினாள்.

''என்ன இது?'' என்று ராமமூர்த்தியை அருள் கேட்டான்.

''கைமாத்து வாங்கியிருந்தேன்.''

கங்கா உள்ளே நுழைந்து மனசுக்குள் 'மண்டு' என்று ராமமூர்த்தியைத் திட்டினாள். 'இதெல்லாம் எப்படிப் பொழைக்கப் போவுதோ!' என்று அடுத்து அனுதாபம் பூண்டாள்.

அருள் பிரகாஷ் தேநீர் அருந்தப் போகலாம் என்று விருப்பம் தெரிவித் ததும் முருகானந்தன் மட்டும் கிளம்பி வந்தான். இருவரும் பேசி தேநீர் அருந்தி, புகைத்து மீண்டும் கடைக்குப் போனபோது, செல்லமுத்துவுக்கு எதிரில் கிருபா அமர்ந்திருந்தாள். கைகளில் வண்ணக் காகிதங்களால் பொதியப்பட்ட கன செவ்வகம் இருந்தது. எழுந்து வந்து அதை அருள் பிரகாஷின் கையில் தந்தவாறே சொன்னாள், ''கடைக்கு வந்தா கடைல இருக்க மாட்டீங்களா? பேசாம நீங்க டீக்கடையோட சேந்த பெட்டிக்கடை வெச்சிருக்கலாம். இந்தாங்க!''

கையில் உள்ளதைத் தந்ததும் புறப்படும் தோரணை காட்டியவளிடம் முருகானந்தன் பரிசுப் பொதிவைக் காட்டி, ''சம்திங் பிரெஷியஸ்?'' என்றான்.

''உம். பிரெஷியஸ்தான். ஆனா, சீக்ரெட் ஒண்ணும் இல்ல. புக்! அவரு படிச்சு முடிச்சதும் நீங்க வாங்கிப் படிச்சிடுங்க. ஸீ யூ...''

முருகானந்தனையும் செல்லமுத்துவையும் பார்த்துப் புன்னகைத்த நிலையிலும், அருளைப் பார்க்காதவளாகவும் வெளியேறினாள். அருள் காகிதத்தைப் பிரித்து உள்ளிருந்த புத்தகத்தை எடுத்தான். ஆங்கிலத்தில் அச்சான அந்நூலின் முதல் பக்கத்தில் 'அன்பிற்கினிய அருளுக்கு...' என்று தமிழில் எழுதி 'கிருபா' எனக் கைச்சாத்திட்டிருந்தாள்.

முன் அட்டையில் 'லஜ்ஜா' என்ற நூல் தலைப்பும் 'தஸ்லிமா நஸ்ரீன்' என்று ஆசிரியர் பெயரும் இருந்தது. அருள் பிரகாசுக்கு ஹசீனாவின் நினைவு வந்தவுடன், அவள் பற்றி கிருபாவிடம் கூற வேண்டும் எனும் எண்ணமும் எழுந்தது.

செல்லமுத்துவும் முருகானந்தனும் புத்தகத்தை அருகில் வந்து பார்த்தபோது, ''என்னடா இப்படி ஒரு புத்தகம்?'' என்றான். முருகானந்தன் அவனது தோளைத் தட்டிச் சொன்னான்...

''ஜீசஸ் நெவர் ஃபெயில்ஸ்''

செல்லமுத்து கூறினான் சிரித்துக் கொண்டே... ''அல்லா நெவர் ஃபெயில்ஸ்!''

 
குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்
-தொடரும்...
குமாரசம்பவம் -க.சீ.சிவகுமார்