Published:Updated:

நேர்மை !

நேர்மை !

நேர்மை !

நேர்மை !

Published:Updated:

30-11-2010
நேர்மை !

தேவபுரி ஓர் அழகிய நாடு. அதை ராஜவர்மன் என்ற அரசர் ஆண்டு வந்தார். அவரிடம் எல்லா செல்வங்களும் இருந்தன. குழந்தைச் செல்வத்தைத் தவிர, அவருக்கு வயதாகிக் கொண்டே போனது. ஒரு நாள் அவர், ஒரு போட்டியை அறிவித்தார். அதில் வெல்பவன் அரசனாக்கப்படுவான் என்றும் அறிவித்தார். போட்டி இதுதான், அரசர் ஒரு விதை கொடுப்பார். அதை நன்றாக பராமரித்துச் செழுமையான செடியாய் வளர வைக்க வேண்டும். இதை அற்புதமாகச் செய்பவரே அரசன்.

நேர்மை !

பன்னிரெண்டு இளைஞர்கள் ஆர்வமுடன் போட்டியில் கலந்துகொண்டனர். ஒருமாதம் கழித்து மக்கள் முன்னிலையில், அரசர் செடிகளைப் பார்வையிட்டார். பதினொரு செடிகள் தொட்டிகளில் வளர்ந்திருந்தன. ஒரு தொட்டியில் மட்டும் செடி இல்லை. அரசர், அத்தொட்டியைப் பராமரித்தவனை அரசனாக அறிவித்தார்.

எல்லோரும் புரியாமல் வியப்புடன் பார்த்தனர். அரசர், "கல்வி, அறிவு, ஒழுக்கம் இவற்றைவிட முக்கியமானது நேர்மை. இவர்கள் அனைவரிடமும் நான் கொடுத்தது வளர வைக்க முடியாத மலட்டு விதைகள். மற்றவர்கள் வேறு விதைகளைப் போட்டு முளைக்கச் செய்திருக்கிறார்கள். இப்போது சொல்லுங்கள்... நான் செய்தது சரியா? தவறா?" என்று கேட்டார். மக்கள் அனைவரும் சரிதான் என ஆர்ப்பரித்தனர்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

நேர்மை !


பாடம்

ஒரு குயவன், தன் வீட்டு வாசலில் அழகழகாய் மண் பாத்திரங்கள் செய்து அடுக்கி வைத்திருந்தான். அவனிடம் ஒரு ஆடும் இருந்தது.
அந்த வழியாக வந்த ஒருவர், "இந்த ஆட்டை ஏன் கட்டியிருக்கிறாய்?" என்று கேட்டார். அதற்குக் குயவன், "நான் கடவுளை மகிழ்விக்க இதைப் பலி தரப்போகிறேன்" என்றான். உடனே அவர், அங்கு இருந்த பானைகளை ஒவ்வொன்றாய்ப் போட்டு உடைக்க ஆரம்பித்தார். பதறிய குயவனிடம், "உனக்கு சந்தோஷமாக இருக்குமே" என்றார் வந்தவர்.

நேர்மை !

"நான் செய்த பானைகளை என் முன்னாலேயே உடைத்தால் எனக்கு சந்தோஷம் வருமா?" என்றான் கோபமாக. "நீ மட்டும் இறைவனின் படைப்பை அவர் முன்னால் பலியிட்டால்... அவருக்கு மகிழ்ச்சி கிடைக்கும் என நினைக்கிறாயே..." என்றார்.

நேர்மை !


சரியான தீனி !

கோபால் என்பவர், ஒரு கோழிப் பண்ணை நடத்தி வந்தார். ஒருநாள், பண்ணையைப் பார்க்க ஒருவர் வந்தார். அவரிடம் கோபால், தான் கோழிகளுக்கு பாதாம், பிஸ்தா, முந்திரிகளை தீனியாகப் போடுவதாகக் கூறினார். "நல்ல வருமானம் வருவதால்தான் விலையுயர்ந்த தீனிகளைப் போடுகிறீர்கள். அதனால், நீங்கள் அதிக வரி கட்ட வேண்டும்" என்று கூறி, வரி வசூல் செய்தார். காரணம், வந்தவர் வருமான வரி அதிகாரி!

நேர்மை !

மறுநாளும் பண்ணையைப் பார்க்க ஒருவர் வந்தார். அவரிடம், தான் கோழிகளுக்கு விலை குறைந்த தீனிகளைப் போடுவதாகக் கூறினார். "கோழிகளுக்கு தரமில்லாத தீனிகளைப் போடுவதால், அபராதம் கட்ட வேண்டும்" என்று கூறி, பணம் வசூல் செய்தார். காரணம், வந்தவர் வனவிலங்கு அதிகாரி.

அதற்கு அடுத்த நாளும் ஒருவர் வந்தார். எதற்கு வம்பு என யோசித்த கோபால் அவரிடம், "நான் கோழிகளுக்கு தினமும் 50 ரூபாய் கொடுத்துவிடுவேன். ஒவ்வொரு கோழியும் தனக்குப் பிடித்தபடி சாப்பிட்டுக் கொள்ளும்" என்றார் உஷாராக.


அறிவுரை !

நேர்மை !

ஜம்பு என்பவன், ஒரு நல்லவரைப் பற்றி மிகவும் அவதூறாக பலரிடமும் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தான். இதைக் கேட்ட அந்த ஊர் ஆசிரியர் ஒருவர், அவனை அழைத்து... ஒரு கோழியை அவன் கையில் கொடுத்தார். "இந்த கோழியின் இறகுகளை ஒவ்வொன்றாக தெருவில் போகும் போது பிய்த்து, சாலையில் வீசி எறிந்து கொண்டே... போ. இறுதியில் வா" என்றார். அவனும் அவ்வாறே செய்தான். வரும் போது கோழியின் உடலில் ஒரு இறகுகூட இல்லை. "தம்பி திரும்பவும் போ... நீ பிய்த்து எறிந்த இறகுகளை எல்லாம் பொறுக்கி எடுத்து வா" என்றார். அவன் பிய்த்து எறிந்த இறகுகளை தேடிச் சென்றான். எல்லாம் காற்றிலே பறந்து போயிருந்தன. வெறுங்கையுடன் வந்தவனைப் பார்த்து ஆசிரியர் சொன்னார்... "ஒரு நல்லவரைப் பற்றி வீண் அவதூறுகளை அள்ளி வீசினாய். அந்த அவதூறுகளை நீ நினைத்தால் கூட திரும்பப் பெற முடியுமா? பிய்த்து எறிந்த கோழியின் இறகுகளை எப்படி கண்டு எடுக்க முடியவில்லையோ... அதுபோல், நீ கூறிய அவதூறுகளையும் திரும்பப் பெற முடியாது" என்றார். ஜம்பு தனது தவறை உணர்ந்தான்.

நேர்மை !


உண்மையானவன் !

நேர்மை !

ஓர் ஊரில், பாலன் என்ற செல்வந்தர் இருந்தார். தன் வீட்டைப் பாதுகாக்க ஒரு காவலனை பணியமர்த்த எண்ணினார். 'அந்த வேலையை நாங்கள் செய்கிறோம்' கேஷ், குமார் என்ற இருவர் வந்தனர். அவர்களுக்கு ஒரு போட்டி வைத்து, ஒரு காவலனைத் தேர்ந்தெடுப்பதாகக் கூறினார் பாலன். முதல் நாள், மகேஷை ஓர் இரவு தன் வீட்டைப் பாதுகாக்கும்படி கூறினார். மறுநாள் காலை... ஒருநாள் முழுவதும் தன் நிலத்தில் வேலை செய்யும்படி கூறினார். அடுத்த நாள் குமாரை அழைத்து, மகேஷ§க்குக் கொடுத்த வேலையையே அவனுக்கும் கொடுத்தார். மறுநாள் இருவரையும் அழைத்து, "உங்களில் ஒருவனை நான் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டேன். குமாரை நிலத்தில் வேலை செய்யச் சொன்னபோது, சுறுசுறுப்பாகச் செய்தான். ஆனால், மகேஷ் வேலையை தூங்கித் தூங்கிச் செய்தான். இரவு முழுக்க அவன் தூங்காமல் காவல் காத்ததால்தான் பகலில் சோம்பித் திரிந்தான். அதனால், மகேஷ்தான் உண்மையானவன் என்றார்.

நேர்மை !

 
     
   
தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism