Published:Updated:

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

பிரீமியம் ஸ்டோரி

மாலா ஏழைச் சிறுமி. அவள் அம்மாவுக்கு திடீரென உடல்நிலை பாதித்தது. உயிருக்குப் போராடும் அம்மாவைக் காப்பாற்ற, கடவுளிடம் உருக்கமாக வேண்டினாள் மாலா.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?
##~##

அப்போது, ஒரு தேவதை தோன்றினாள். மாலாவிடம் மூன்று மாம்பழங்களைத் தந்து,  ''கோயிலில் காத்திருக்கும் கடவுளிடம் கொடு.  உன் அம்மாவைக் காப்பாற்றுவார்'' என்றாள்.

மாலா, பழங்களுடன் கோயிலை நோக்கி நடந்தாள். வழியில் ஒரு பெண், தனது குழந்தையுடன் வந்தாள். அவள், ''என் குழந்தை பசியால் அழுகிறது. ஒரு பழம் கொடுப்பாயா?'' என்று கேட்டாள். மாலா ஒரு பழத்தைக் கொடுத்துவிட்டாள்.

சற்று தூரம் வந்ததும், எதிரே ஒரு சிறுவன் பசி மயக்கத்தில் தள்ளாடித் தள்ளாடி வந்தான். அவனும் ஒரு பழம் கேட்டான். மாலாவும் கொடுத்துவிட்டாள். கோயில் வாசலில் பேசக்கூட முடியாமல் ஒரு கிழவி படுத்து இருந்தாள். மாலா கடைசிப் பழத்தை அவளிடம் கொடுத்துவிட்டாள். வெறுங்கையுடன் கோயிலுக்குள் நுழைந்தவளை கடவுள் அன்போடு வரவேற்றார். மாலா வருத்தத்தோடு விஷயத்தைச் சொன்னாள்.

''வருந்தாதே... நீ அந்தப் பழங்களை எனக்கே கொடுத்தாய். உன் தாய் குணமடைந்துவிட்டாள் போய் வா'' என்றார் கடவுள்.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

சொர்க்கத்தில் இடம் !

வெண்மேகம் ஒன்று சொர்க்கம் நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தது. எதிரே கறுப்பு மேகம்  வந்தது. இரண்டும் சந்தித்துக் கொண்டன. ''நீ எங்கே போகிறாய்?'' என வெண்மேகம் கேட்டது. ''நான் மக்களுக்குத் தொண்டு செய்யப்  போகிறேன்'' என்றது கருமேகம்.

''பைத்தியமா உனக்கு? என்னோடு சொர்க்கத்துக்கு வா'' என்றது வெண்மேகம். இதை மறுத்து, கீழ்நோக்கிச் சென்றது கருமேகம். சற்று நேரத்தில் கறுப்பு மேகத்தைக் காணோம்.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

'சொன்னதைக் கேட்காமல் கீழே சென்று அழிந்துவிட்டான்’ என்று நினைத்தது வெண்மேகம். சொர்க்கத்தை அடைந்தது. 'ஹவுஸ்ஃபுல்’ என்ற தகவல் அறிந்து வருத்தமுற்றது.

வாயிற்காவலரை நோக்கி, ''ஒரு இடம் கூடவா இல்லை'' என்று கேட்டது. அதற்கு அவர், ''ஒரு இடம் இருக்கிறது. அதை கறுப்பு மேகத்துக்காக கடவுள் ஒதுக்கி இருக்கிறார். பூமியில் உள்ள உயிர்களுக்கு மழையைப் பொழிய சென்று இருக்கிறான். அந்த இடம் அவனுக்குத்தான்'' என்றார். அதைக் கேட்டதும் வாயடைத்து நின்று விட்டது வெண்மேகம்.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

பத்து வேலைக்காரர்கள் !

சீதாவும் கீதாவும் தோழிகள். ஒரே வகுப்பில் படித்து வந்தனர். கீதா வசதியானவள். கர்வம் அதிகம். தன் வசதியை நினைத்து எப்போதும் பெருமையாகப் பேசுவாள். ஒருநாள், ''எனது தந்தை இன்று இரு வேலைக்காரர்களை வீட்டில் அப்பாயின்மென்ட் செய்துள்ளார். அவர்கள் காலையில் இருந்து மாலை வரை என்னைக் கவனிப்பார்கள். உணவு கொடுப்பார்கள். வீட்டிற்குச் சென்றதும் என்னைப் பத்திரமாகப் பார்த்துக் கொள்வார்கள்'' என்றாள்.

சீதா மௌனமாக இருந்தாள். கீதா விடவில்லை. ''என்ன பேசாமல் இருக் கிறாய். உன் வீட்டில் வேலைக்காரர்கள் யாரும் இல்லையா?'' என்று கேட்டாள்.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

''ஏன் இல்லை... என்னிடம் பத்து வேலைக்காரர்கள் இருக்கின்றனர்.'' என்றாள். கீதாவுக்கு அதிர்ச்சி. ''சும்மா சொல்லாதே. உனக்கு பத்து வேலைக் காரர்களா... என்ன செய்வார்கள்?'' என்று கேட்டாள்.

''இரண்டு கண்கள், இரண்டு காதுகள், மூக்கு, வாய், இரண்டு கைகள், இரண்டு கால்களே அந்த வேலைக்காரர்கள். அவர்கள் எனக்காக எதையும் செய்வார்கள். எப்போதும் என்னுடன் இருப்பார்கள்!'' என்றாள் சீதா.

அதைக் கேட்ட கீதா மௌனமாக தலை குனிந்தாள்.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

நிம்மதியின் விலை !

ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டும், ஐம்பது பைசா நாணயமும் சந்தித்துக் கொண்டன. ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டு, ஐம்பது காசு நாணயத்திடம்  பெருமையடித்துக் கொண்டது. ''நான், நடிகர்கள் கைகளில் புரள்கிறேன். தொழிலதிபர்கள் பெட்டியில் தூங்குகிறேன். ஐந்து நட்சத்திர ஓட்டல்களில் இருக்கிறேன். விலை உயர்ந்த கார்களில் பறக்கிறேன். வாழ்க்கையே பரபரப்பாக இருக்கிறது. பாவம்! நீ இதை எல்லாம் பார்த்திருக்க மாட்டாய்'' என்றது.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?

இதைக் கேட்ட ஐம்பது காசு நாணயம்,  அமைதியாகச் சொன்னது, ''உண்மைதான்! நான் அங்கு எல்லாம் சென்று அவஸ்தைப்படுவது கிடையாது. கோயில் உண்டியல்களில் கடவுள் என்னைப்  பாதுகாக்கிறார். மண் உண்டியல்களில் குழந்தைகள் என்னைப் பத்திரமாக வைத்து இருக்கிறார்கள். நான் நிம்மதியாக இருக்கிறேன்'' என்று கம்பீரமாகக் கூறியது.

ஆயிரம் ரூபாய் வாயை மூடிக் கொண்டது. தன்னைப் பற்றிய கம்பீரம் எளியவர்களிடம் இருந்தால், பகட்டு மனிதர்களின் அலட்டலும் அடங்கும்.

யாருக்குக் கொடுத்தாய் ?
தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு