Published:Updated:

அயல் தேசக் கதைகள்

சாக்லேட் வீட்டு சூனியக்காரி !தமிழண்ணா ஜெயசூர்யா

அது ஓர் அடர்ந்த காடு. காட்டை ஒட்டி சிறிய வீடு. அங்கே, ஒரு விறகுவெட்டி தன் மனைவியுடன் வசித்துவந்தான். அவனுக்கு, எரிக் என்ற மகனும் கிரேட்டல் என்ற மகளும் இருந்தனர்.

விறகுவெட்டியின் மனைவி, இவர்களுக்கு சித்தி. விறகுவெட்டிக்கு வருமானம் அதிகம் இல்லை. அதனால், சாப்பாட்டுக்கு மிகுந்த சிரமப்பட்டனர்.

ஒருநாள் இரவு விறகுவெட்டியின் மனைவி, ''எனக்கு ஒரு யோசனை. இந்தப் பிள்ளைகள் நன்றாக இருக்க, காட்டுக்குள் கொண்டுபோய் விட்டுவிடலாம். யாராவது எடுத்து வளர்ப்பார்கள். அவர்களுக்கு நல்ல சாப்பாடு கிடைக்கும்'' என்றாள்.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

இதைக் கேட்ட விறகுவெட்டி வருத்தப்பட்டான். அவனுக்கும் வேறு வழி தெரியவில்லை. பிள்ளைகளை காட்டில் விடுவதற்குச் சம்மதித்தான்.

இவர்கள் பேசிக்கொண்டதை எரிக்கும் கிரேட்டலும் கேட்டனர். கிரேட்டல் அழ ஆரம்பித்தாள். ''அண்ணா, நம் கதி இப்படியா ஆக வேண்டும்'' என்றாள்.

அயல் தேசக் கதைகள்

''கவலைப்படாதே. கடவுள் நம்மைக் கைவிட மாட்டார். நீ தூங்கு'' என்றான் எரிக்.

தங்கை தூங்கியதும், எரிக் ஆற்றங்கரைக்குச் சென்று, கூழாங்கற்களைக் கால்சட்டைப் பையில் நிரப்பிக்கொண்டு, வீட்டுக்கு வந்து படுத்துக்கொண்டான்.

அடுத்த நாள்... ''காட்டில் விறகு பொறுக்கணும், இதை மதியத்துக்குச் சாப்பிடுங்கள்'' என்று இருவருக்கும் ஒரு ரொட்டித் துண்டைக் கொடுத்த சித்தி, அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு கிளம்பினாள்.

எரிக், தன் பையிலிருந்த கூழாங்கற்களை ஒவ்வொன்றாகப் பாதையில் போட்டுக்கொண்டே வந்தான். காட்டுக்குள் வந்துவிட்டார்கள்.

ஓர் இடத்தில், குளிர் காயத் தீ மூட்டிய சித்தி, ''நான் திரும்பி வரும் வரை இங்கேயே இருங்கள்'' என்று சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினாள்.

எரிக்கும் கிரேட்டலும் ஓடியாடி விளையாடினர். மதியம், ரொட்டியைச் சாப்பிட்டனர். இருட்டத் துவங்கியது. சித்தி வரப்போவது இல்லை என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும்.

''நிலா வரும் வரை காத்திருப்போம். நிலா வெளிச்சத்தில் பாதையில் போட்ட கற்களைப் பார்த்துக்கொண்டே வீட்டுக்குப் போய்விடுவோம்'' என்றான் எரிக்.

இருவரும் தூங்கிவிட்டனர். எரிக், திடீரென்று விழித்துப் பார்த்தபோது, பகல் போல நிலவு ஒளி வீசியது. தங்கையை எழுப்பினான். பாதையில் போட்டிருந்த கூழாங்கற்களைப் பார்த்துக்கொண்டே, வீட்டுக்கு வந்துவிட்டனர். சித்தி, இவர்களைப் பார்த்ததும் கோபப்பட்டாள். விறகுவெட்டியோ சந்தோஷப்பட்டான்.

கொஞ்ச நாள் போனதும் விறகுவெட்டியின் மனைவி, ''குழந்தைகளை இந்தத் தடவை திரும்பி வர முடியாத தூரத்தில் விட்டுவிட்டு வருகிறேன். எனக்கும் வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது. வேறு வழி தெரியவில்லை. அவர்களை எடுத்து வளர்ப்பவர்கள் மூலம் நல்ல சாப்பாடு கிடைக்கும்'' என்றாள்.

இதைக் கேட்ட குழந்தைகள் இருவரும் கவலைகொண்டனர். எல்லோரும் தூங்கிய பிறகு, மெதுவாக எழுந்த எரிக் வெளியே போக முயன்றான். சித்தி கதவைப் பூட்டி இருந்தாள். வெளியே செல்ல முடியாததால் எரிக்கால் கூழாங்கற்களைச் சேகரிக்க முடியவில்லை. கிரேட்டல் அழத் துவங்க, எரிக் அவளை சமாதானப்படுத்தினான்.

அடுத்த நாள். ஆளுக்கொரு ரொட்டித் துண்டைக் கொடுத்த சித்தி, காட்டுக்குள் கூட்டிப்போனாள். முன்பு அழைத்துப்போன தூரத்தைவிட அதிக தூரம். எரிக், தன் ரொட்டித் துண்டை வழி நெடுகிலும் பிய்த்துப் போட்டுக்கொண்டே வந்தான்.

அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிக்கு வந்துவிட்டார்கள். சுள்ளிகளைச் சேகரித்து தீ மூட்டிய சித்தி, ''விறகு வெட்டிக்கொண்டு வரும் வரை இங்கேயே இருங்கள்'' என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டாள்.

இருவரும் நாள் முழுக்க சந்தோஷமாக விளையாடினர். அசதியில் படுத்துத் தூங்கிவிட்டனர். திடீரென்று கிரேட்டல் விழித்துக்கொண்டாள். பயந்து அழத் துவங்கினாள். அழுகைச் சத்தம் கேட்டு விழித்த எரிக், தங்கையைச் சமாதானப்படுத்தினான்.

''பயப்படாதே, நிலா வெளிச்சத்தில் ரொட்டித் துண்டுகளை அடையாளம் கண்டு, வீட்டுக்குப் போய்விடுவோம்'' என்றான்.

நிலா, வானில் வலம் வந்தது. அங்கிருந்து கிளம்பிய பல பாதைகளில் தேடினர். எங்கும் ரொட்டித் துண்டுகள் இல்லை. எறும்புகளும் பறவைகளும் உணவாகத் தின்றிருக்கும் என்பதை எரிக் தாமதமாக உணர்ந்தான். ஒவ்வொரு பாதையிலும் முதலில் நடப்பதும், பின்னர் இந்தப் பாதை இல்லை என்று வேறு ஒரு பாதையில் போவதுமாக களைத்துப்போய் அமர்ந்தனர். அப்படியே தூங்கிவிட்டனர்.

விடியல் துடிப்போடு வந்தது. பறவைகளின் சத்தம், விலங்குகளின் ஓலம், ஓங்கி வளர்ந்த மரங்களின் உரசல் என்று கலவையான சத்தத்தில் கண் விழித்தனர்.

அப்போது, நீண்ட வாலுடன் ஒரு பறவை இவர்கள் அருகே வந்து அமர்ந்தது. இருவரையும் தன் அலகால் கொத்தி, சிறகை விரித்துக் காண்பித்தது. ஒரு பாதையில் தத்தித்தத்தி நடந்தது.

''கிரேட்டல், நான் போட்ட ரொட்டித் துண்டுகளைச் சாப்பிட்டதற்காக, இந்தப் பறவை நம் வீட்டுக்கு வழி காட்டுகிறது. இதைப் பின்தொடர்வோம்'' என்றான் எரிக்.

வளைந்து நெளிந்து பறவை பறந்த திசையில் இருவரும் போனார்கள். அந்த நீள வால் குருவி, இறுதியாக ஒரு வீட்டின் மீது அமர்ந்தது. இருவருக்கும் ஆச்சர்யம்.

அயல் தேசக் கதைகள்

அந்த வீட்டுச் சுவர்கள், ரொட்டியாலும் சாக்லேட்டுகளாலும் இருந்தன. சர்க்கரைக் கட்டிகளாலான ஜன்னல்கள். இருவருக்கும் மிகுந்த பசி. ஓடிவந்த களைப்பு.

''இது நமக்காகவே கட்டப்பட்ட வீடு போல தெரிகிறது. நீ, ஜன்னலைப் பிய்த்துச் சாப்பிடு. நான் கூரையைப் பிய்த்துச் சாப்பிடுகிறேன்'' என்றான் எரிக்.

இருவரும் ரசித்து ருசித்துச் சாப்பிடத் துவங்கினர். அப்போது, கதவைத் திறந்துகொண்டு வந்த வயதான கிழவி ஒருத்தி, ''யார் அது?'' என்றாள்.

இருவரும் நடுங்கினர். அந்தக் கிழவியோ, ''உங்களுக்குப் பசிக்கிறதா? உள்ளே வாருங்கள். இதைவிட சுவையான உணவு தருகிறேன்'' என்றாள்.

இருவரும் உள்ளே சென்றார்கள். அங்கிருந்த சாப்பாட்டு மேஜையில் கோழிக் குழம்பும் மீனும் இருந்தன. அவர்கள், இதுவரை இப்படியான உணவைப் பார்த்ததே இல்லை.

கிழவி அன்போடு, ''உங்களுக்கு விருப்பமானதை வயிறாறச் சாப்பிடுங்கள்'' என்று உபசரித்தாள்.

ஆப்பிள்கள், திராட்சை எடுத்துவந்தாள். குடிக்க சூடான பால் வைத்தாள். இருவரும் திருப்தியாகச் சாப்பிட்டு முடித்ததும் அடுத்த அறைக்கு அழைத்துச்சென்றாள். அங்கிருந்த கட்டில்களைக் காட்டி, ''நன்றாகத் தூங்குங்கள். உங்களை வீட்டில் சேர்ப்பது பற்றி நாளை பேசிக்கொள்வோம்'' என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றாள்.

இருவரும் சொர்க்கத்தில் இருப்பதாக எண்ணினர். ஆபத்தை அறியாமல் நிம்மதியாகத் தூங்கினர்.

அடுத்த நாள், இருவரும் சந்தோஷமாக எழுந்தனர். 'காலைச் சிற்றுண்டி என்னவாக இருக்கும்?’ என்று கிரேட்டல் எண்ணினாள். 'வீட்டுக்குப் போகும்போது, ஒரு வாரத்துக்கு வேண்டிய உணவைக் கொண்டுபோனால், சித்தி நம்மைத் துன்புறுத்த மாட்டார்'' என நினைத்தான் எரிக். அவர்களின் சந்தோஷத்துக்கு அப்போதே ஒரு முற்றுப்புள்ளி விழுந்தது.

''நேற்றைய விருந்தின் மயக்கம் இன்னும் தீரவில்லையா? இன்றிலிருந்து நீங்கள் எனக்கு அடிமைகள். கிரேட்டல் சமைக்க வேண்டும். கிணற்றில் தண்ணீர் எடுத்து, துணி துவைக்க வேண்டும். விறகு வெட்டிக்கொண்டு வருவது, வீட்டைச் சுத்தம் செய்வது, தோட்டத்தில் தண்ணீர் பாய்ச்சுவது ஆகியவை எரிக்கின் வேலை'' என்றாள் கிழவி.

கிழவியின் சுயரூபம் அப்போதுதான் தெரிந்தது. அவள் ஒரு சூனியக்காரி. எரிக்கையும் கிரேட்டலையும் கவர்வதற்காகவே ரொட்டி வடிவில் வீட்டை மாற்றியிருந்தாள். இப்போது, அது சாதாரண வீடாகக் காட்சி அளித்தது.

''அப்படியானால், நாங்கள் எங்கள் வீட்டுக்குப் போகவே முடியாதா?'' என்று பரிதாபமாகக் கேட்டாள் கிரேட்டல்.

''வீடா? இனிமேல் இதுதான் வீடு'' என்று சொல்லி கிழவி பயங்கரமாகச் சிரித்தாள்.

வேலை செய்த நேரம் போக, மற்ற நேரத்தில் எரிக்கை ஓர் அறையில் போட்டுப் பூட்டினாள். கிரேட்டலை தன் கண்காணிப்பில் வைத்திருந்தாள். இதிலிருந்து எப்படி மீள்வது என்று தெரியாமல் இருவரும் வருந்தினர்.

ஒருநாள் காலையில், கிரேட்டலை அழைத்தாள் கிழவி. ''இன்றைக்கு என் மந்திர தேவதைக்கு விருந்து படைக்கும் நாள்.  ஆடு, பன்றி, கோழிகள் சமைக்க வேண்டும். குழி அடுப்பில் மரக்கட்டைகளைப் போட்டு தீ மூட்டு. தீ கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கியதும் ஆட்டையும் பன்றியையும் தணலில் வாட்ட வேண்டும். சுறுசுறுப்பாக வேலைகள் ஆகட்டும்'' என்றாள் அதிகாரமாக.

எரிக் விறகு வெட்டிக்கொடுக்க, அதை எடுத்துவந்து ஆள் உயரக் குழி அடுப்பில் போட்டாள் கிரேட்டல். கிழவி, ஒரு எண்ணெய்த் துணியில் தீ வைத்து அடுப்பில் வீசினாள்.

''விறகுக் கட்டைகளை இன்னும் கொண்டுவந்து உள்ளே போடு. அடுப்பு மேல் ஏறி, தீ நன்றாக எரியத் தொடங்கிவிட்டதா என்று பார்'' என்றாள்.

''எனக்கு அடுப்பு மேல் ஏறத் தெரியாதே'' என்றாள் கிரேட்டல்.

''உனக்குத் திங்கத்தான் தெரியும். விலகு, நானே பார்க்கிறேன்'' என்று நாற்காலியைப்போட்டு அடுப்பின் மேல் ஏறினாள் கிழவி.

அப்போதுதான் அந்த எதிர்பாராத சம்பவம் நிகழ்ந்தது. எட்டிப்பார்த்த கிழவி, நிலை தடுமாறி  தீக்குழிக்குள் விழுந்துவிட்டாள். கிழவியின் அலறல் கேட்டு, எரிக் ஓடிவந்தான். நிலைமையை உணர்ந்தவன், குழி அடுப்பின் இரும்பு மூடியை மூடினான்.

''இனி, நாம் வீட்டுக்குப் போய்விடலாம். சாப்பிடுவதற்கு ஏதாவது எடுத்துப்போவோம்'' என்று ரொட்டி, பழங்களை பையில் எடுத்துக்கொண்டனர்.

அயல் தேசக் கதைகள்

எரிக், கிழவியின் அறைக்குள் சென்றுபார்த்தான். அங்கே பல பெட்டிகள் இருந்தன. ஓவ்வொன்றிலும் விலை மதிப்பில்லா முத்து, பவளம், வைரம், தங்க நகைகள் இருந்தன. அங்கிருந்த பைகளில் கொஞ்சம் கொஞ்சம் நிரப்பிக்கொண்டான்.

அங்கிருந்து கிளம்பிய அண்ணனும் தங்கையும் அலைந்து திரிந்து வீட்டுக்கு வந்துசேர்ந்தனர். விறகுவெட்டி, தன் பிள்ளைகளைக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டான்.

''என் செல்லங்களே, உங்களை எங்கெல்லாம் தேடினேன்'' என்று ஆனந்தக் கண்ணீர்விட்டான்.

''அப்பா, சித்தி எங்கே?'' என்று எரிக் கேட்டான்.

''அவள் உங்கள் இருவரையும் காட்டில் விட்டுவிட்டு வரும் வழியில் புலி தாக்கி இறந்துபோனாள். நீங்கள் எப்படியும் திரும்பிவருவீர்கள் என்று நினைத்தேன். என் நம்பிக்கை வீண் போகவில்லை'' என்றான்.

இருவரும் பைகளில் கொண்டுவந்ததைக் கீழே கொட்டினார்கள். அன்றிலிருந்து துன்பம், துயரங்களிலிருந்து விடுபட்டு, சந்தோஷமாக வாழ்ந்தனர்.

அயல் தேசக் கதைகள்