Published:Updated:

நெடுஞ்சாலை சரஸ்வதி - கவிதை

இன்று பார்த்தேன் பஜாரில் சென்டர் ஸ்டாண்ட் போட்டு நிறுத்தியிருந்த கணவனுடைய புல்லட்டில்...

பிரீமியம் ஸ்டோரி

இன்று பார்த்தேன்

பஜாரில்

சென்டர் ஸ்டாண்ட் போட்டு

நிறுத்தியிருந்த

கணவனுடைய

புல்லட்டில்

பட்டுப்புடவையும்

பரிபூரண அணியும் புனைந்து

அமர்ந்தபடி

காலாட்டிக்கொண்டே

வழியில் கண்ட

தன் மாணவனோடு

கதைத்துக்கொண்டிருந்த

ஒரு இளம் வயது ஆசிரியையை.

அவன்

பின்னால் எழுதக்கூடும்

ஒரு கவிதைக்கான தருணத்தை

அவள்

அவளறியாது அளித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

****

கோமாரிக் கால்வாய் நோய்க்கு

தடுப்பூசி போட வந்த

மாடுகள்

அப்படியே அருகிருந்த

தாமிரபரணி ஆற்றிலும்

இறங்கிக் குளித்தன

கால்நடைகள் மேல்

மனிதர்கள் கொண்ட கருணை

ஒரு கட்டடமாய் நின்றால்

இயற்கையின் கருணை

ஒரு நதியாய் ஒழுகுகிறது.

****

நெடுஞ்சாலை சரஸ்வதி - கவிதை

நடக்க விரும்பினேன்

ஒரு பாதையின் முடிவு வரை

ஒரு உடலின் கடைசித் துளி வரை

அருந்த விரும்பினேன்

ஒரு வசந்தத்தின் கடைசி மலரைப்

பாதுகாத்துக்கொள்ள விரும்பினேன்

ஆனால்

பாதையின் நீளம்

அதன் வழி செல்பவர் திராணியைக்

குறித்ததும்தானே

இவ்வுண்மை

தியானத்தில் சில நேரம்

புலப்படுகிறது

மேலோட்டத்தின் மஞ்சள்

ஆழத்தில் தூய்மைப்பட்டு

நீல மொட்டாய்க் குவிகிறது

ஒரு நிறமாலையின் வழி செல்பவர்கள் நாம்

இது சேற்றின் பழுப்பு

எப்படித் தாண்டுவது இதை?

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு