Published:Updated:

“பிறப்பு-இறப்பு என்னும் காலவெளியில் நிகழ்கிற பரிமாற்றங்கள்தான் ‘ஈத்து’ ” - முத்துராசா குமார்

கவிஞர் முத்துராசா குமார்

“கவிதைக்குப் பின் சிறுகதை என்ற திட்டம் என்னிடம் இல்லை, மாறுதலாக அந்தக் காலத்தில் நான் என்னைச் சிறுகதைத் தொகுப்பின் மூலமாக வெளிப்படுத்த விரும்பினேன்!”

“பிறப்பு-இறப்பு என்னும் காலவெளியில் நிகழ்கிற பரிமாற்றங்கள்தான் ‘ஈத்து’ ” - முத்துராசா குமார்

“கவிதைக்குப் பின் சிறுகதை என்ற திட்டம் என்னிடம் இல்லை, மாறுதலாக அந்தக் காலத்தில் நான் என்னைச் சிறுகதைத் தொகுப்பின் மூலமாக வெளிப்படுத்த விரும்பினேன்!”

Published:Updated:
கவிஞர் முத்துராசா குமார்
ற்காலத் தமிழிலக்கியத்தின் நம்பிக்கைக்குரிய இளம் கவிஞர்களில் ஒருவர் முத்துராசா குமார். ‘பிடிமண்’, ‘நீர்ச்சுழி’ என்ற இரண்டு கவிதைத் தொகுப்புகள் மூலம் தனித்த அடையாளத்தை உருவாக்கியிருந்த முத்துராசா, ‘ஈத்து’ என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பு மூலம் இப்போது சிறுகதையாசிரியராகவும் பரிணமித்திருக்கிறார். மண்ணையும், மக்களையும் அசலாக எழுத்தில் வடிக்கும் முத்துராசாவுடன் ஓர் உரையாடல்...
ஈத்து
ஈத்து

“கவிஞரான உங்களுக்குள், ஒரு சிறுகதை கருகொண்ட தருணத்தை நினைவுகூர முடியுமா?”

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

“என்னுடைய முதல் கவிதைத் தொகுப்பு ‘பிடிமண்’ 2019-ல் வெளிவந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து இரண்டாவது கவிதைத் தொகுப்பு ‘நீர்ச்சுழி’ 2020-ல் வெளிவந்தது. என்னைப் பொறுத்தவரை கவிதை-கதை-நாவல் என்ற பரிணாம அடிப்படையில் நான் என் படைப்புக்களை வெளியிட எண்ணவில்லை. என் படைப்புகள் அனைத்தும் அந்தந்த காலகட்டத்திற்கான என் மனவோட்டத்தினை வெளிப்படுத்துவனவாகவே இருக்கின்றன. ‘ஈத்து’ தொகுப்பிலுள்ள சிறுகதைகள் எழுதப்பட்ட காலங்கள் முன் பின்னாக இருந்தாலும், அதனைத் தொகுத்தளிக்கும்போது ஒரே நிலையான மனவோட்டத்திற்கு வந்ததாய் உணர்கிறேன். ஆகையால், கவிதைக்குப் பின் சிறுகதை என்ற திட்டம் என்னிடம் இல்லை, மாறுதலாக அந்தக் காலத்தில் நான் என்னைச் சிறுகதைத் தொகுப்பின் மூலமாக வெளிப்படுத்த விரும்பினேன் என்றே சொல்லலாம்.”

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.750 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா999 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

“வெளிப்பாட்டுக்குக் கவிதை போதவில்லையா - கவிஞர் ஒருவர், சிறுகதையாசிரியராக மாறுவதன் தேவை என்ன?”

“ஒரு கவிஞன் அடுத்தடுத்து சிறுகதை ஆசிரியன், நாவல் ஆசிரியன் என்ற நிலையை எட்டவேண்டும் என்று எந்த ஒரு விதிமுறையும் இல்லை. ஒவ்வொரு கவிஞனின் படிநிலை என்பது அவர்களுடைய அகம் சார்ந்தே இயங்குகிறது. உதாரணத்திற்கு என்னால் ஒரு கவிதையினூடாக ஒரு பெரும் வெளியை உருவாக்கி அதன் மூலமாகப் பகிர்தலை நிகழ்த்த முடியும், அதேபோல ஒரு பெருங்கதையினூடாக சிறிய பொருளையும் வெளிப்படுத்தமுடியும். இது அனைத்துமே ஒரு கவிஞனின் தனிப்பட்ட விருப்பங்களைப் பொறுத்து அமைகிறது. இதற்கான குறிப்பிட்ட தேவை எதுவும் இல்லை என்றே கருதுகிறேன்.”

நீர்ச்சுழி
நீர்ச்சுழி

“ ‘ஈத்து’ - தொகுப்புக்கு ஓர் அறிமுகம் கொடுக்க முடியுமா?”

“புத்தகத்தின் அட்டையில் குறிப்பிட்டிருப்பது போலத் தான், ஈத்து என்ற சொல் ஜனித்தல் என்ற பொருளைக் குறிக்கக்கூடியது. ஒரு உயிரினத்தின் பிறப்பைத்தான் நாம் ஜனித்தல் என்று குறிப்பிடுகிறோம். அதனுடைய இறுதியை இறப்பு என்று எடுத்துக்கொள்கிறோம். இந்நிலைகள் தாவரங்களில் தொடங்கி எல்லா உயிரினங்களுக்கும் உண்டு. இதற்கு இடைப்பட்ட காலவெளியில் நிகழ்கிற பரிமாற்றங்கள் தான் ‘ஈத்து’ என்கிற சிறுகதைத் தொகுப்பு வடிவம். ஈத்து என்கிற ஆரம்பத்திற்கும் இறப்பு என்கிற முடிவுக்கும் இடையில் இருக்கின்ற கதைகளை அறியும்போது நமக்குள் ஒருவித உணர்வுநிலை உருவாகின்றது. மனிதர்களைப் பற்றிய நிலைகள், சூழல்கள், இடங்கள் இதன்பால் ஏற்படும் உணர்வுநிலையே இது. இதுதான் ஈத்து, சமகால மனிதர்களைப் பற்றியது.”

“கவிஞராகவும், சிறுகதையாசிரியராகவும் வெளிப்பாட்டில் நீங்கள் என்ன வேறுபாட்டை உணர்கிறீர்கள்; கவிமனம் உரைநடைக்கு எப்படிப் பங்களிக்கிறது?”

“அடிப்படையில் நானொரு சுயாதீனப் பத்திரிகையாளன்; பத்திரிகையாளருக்கான எழுத்து வகைமையே வேறு. ஒரு கவிஞராக இருந்துகொண்டு ஒரு சிறுகதையைப் படைக்கும்பொழுது எனக்குள் இருக்கும் பகுப்பாய்வுத் தன்மை வளர்வதாக உணர்கிறேன். கதைகளுக்குள் இருக்கும் நுணுக்கங்களை அறிந்து வடிவமைக்கக் கவிதைகள் பக்கபலமாய் துணை நிற்கின்றன. கவித்துவமான சொற்களைச் சிறுகதைகளினுள் நுழைத்துவிட்டால் மட்டும் அவை கவித்துவமாக மாறிவிடாது, அன்றி சிறுகதைக்கான தருணங்களே கவித்துவமாய் அமையும்படி நம் கற்பனைத் திறனை வடிவமைத்துக்கொள்ளல் வேண்டும். கவிதை என்கிற ஆயுதத்தை நான் துணைகொண்டிருப்பதால் தான் என் எழுத்துக்கான சுதந்திரம் எனக்குத் தானாக அமைந்துவிடுகிறது.”

“கதைகளின் முடிவுகள் அனைத்தும் படிப்பவர்களின் மனம் அடைத்து தொண்டை கமறச் செய்ய, ‘ஈத்து’ இப்படிப்பட்ட யதார்த்தங்களும் நம்மிடையே உண்டு என்பதைத் தெளிவுபடுத்தும் முயற்சியா?"

“மிகவும் சரியாகச் சொன்னீர்கள். வாழ்வியல் என்னும் பாடத்தில் மின்மினிப் பூச்சிகளின் அளவில் நம்மை வந்தடையும் சந்தோஷங்கள்தான் நம் வாழ்வின் பெருந்துன்பங்களை நாம் மறக்கும்படி செய்கின்றன. பெரும் வலிகளைக் கடந்து நாம் நம் அன்றாடத்திற்குள் தினந்தினம் போய்க்கொண்டு தானிருக்கிறோம். இயல்பாகவே மனிதர்களின் உள்ளிருக்கும் ஒரு மரத்துப்போன தன்மையை வெளிப்படுத்தும்படி அமைந்ததே கதையின் முடிவுகள்.”

‘பிடிமண்
‘பிடிமண்

“படைப்பு சார்ந்து உங்கள் எதிர்கால திட்டங்கள்?”

“படைப்புகளைப் பொறுத்தவரையில் எழுத்து துறையில் தொடர்ந்து இயங்கிக்கொண்டே இருக்கவேண்டும். கவிதைகள் படைக்கும் பணியில் தொடர்ந்து இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறேன். புதிதாக ஒரு நாவலுக்கான பணிகளையும் தொடங்கியிருக்கிறேன்.”

-சுபஸ்ரீ

(பயிற்சிப் பத்திரிகையாளர்)