Published:Updated:

கவிதை: தனிமைக்காலம்

இறையுதிர் காடு
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
இறையுதிர் காடு

வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்; ஓவியம்: மணிவண்ணன்

லர்கிறது முல்லை

கமகமவென சுவர்க்கமாய் உயர்கிறதே

என் மாடித்தோட்டம்.

கிருமியை அஞ்சி ஊரடங்கிய சென்னையின்

மரண அமைதி அதிர

கருவண்டுகள் இசைக்கின்றன

``அஞ்சாதே தோழா” என்னும் பாடல்.

*

மேசன் காட்டுத் தீயையும் மிஞ்சி

உலகை வேட்டையாடுதே கொரோனா.

அடாது கொட்டும் வெண்பனியையும்

விழாவாய்க் கொண்டாடும்

ஒஸ்லோ நகரும் முடங்கியதே.

கூதிரில் தனித்த என் மனைவிக்கு

பூக்களும் இல்லை.

எனினும் எனினும்

இடுக்கண் வருங்கால் நகைக்கும்

புதல்வர்களை விட்டு வந்தேனே.

உங்கள் அன்றாட தேவைகளின் அனைத்து பொருட்களையும் சிறந்த தள்ளுபடியில் வாங்க

VIKATAN DEALS
கவிதை
கவிதை

*

வெற்றியெனக் கொரோனாக் கிருமிகள் துள்ளும்

பெசன்ட் நகர் கடற்கரையில்

கைவிடப்பட்ட படகுகளில் அஞ்சாமல்

நண்டுகள் தொற்றும் இரவில்.

குடிசைகளுள்

படகெனத் துயிலும் பெண்டிர் மார்பில்

வலிய விரல்கள் ஊர்கின்றன.

*

சாத்தானே அப்பாலே போ

மனிதர்கள் கைவிடப்படுவதில்லை

ஒருபோதும் வெல்லப்படுவதுமில்லை.