Published:Updated:

சொல்வனம்

சொல்வனம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
சொல்வனம்

கவிதை

யாக்கை

ஞாபகங்களை அப்படியே

நகலெடுக்கத் தெரிந்த தேகியே

யாக்கையின்

எந்திரக்கோளாறின் கக்குதலில்

மௌனம்

சில நேரம்

கறுப்புகளையும்

சில பொழுது

வெள்ளையையும் உமிழ்ந்துவிடுகிறது

ஒட்டியிருந்த கரி

துடைத்தெறியப்பட்ட துகில்

தேகி

அப்படியெனில்

நான்

என் முகம்

கதம்பம்.

- கருவை ந.ஸ்டாலின்

சொல்வனம்

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

பசலை

இரவின் நிசப்தம் உடைத்துக்

காற்றுவெளியினூடாகக்

கசிகிறதுன் காதல்

மனசை உருக்குமுன் சிரிப்பிசையை

நேரில் காண இயலாமல்

தடுக்கிறது தூரம்

தினம் ஆக்கிரமிக்கும் பிம்பங்களில்

கரைந்து காணாமல் போய்விடுமோ

உன் திருமுகம்

நெஞ்சோடு முகம் சேர்த்து

மென்னழுத்தப் பதிப்பில்

நிற்கலாம் வா

மனத்துள்!

- அன்பாதவன்

விசை

நிற்பதற்குக் கூட

துளி இடமும் இல்லையென்றானபோது

குதித்துவிட்டேன்

கீழ்நோக்கிப் பாய்ந்துகொண்டிருக்கும் அச்சத்தில்

மேல்நோக்கிப் பார்க்கிறேன்

தலைக்கு மேல் அசுர வேகத்தில் விழுகிறது

ராட்சத உருண்டையாக

எனக்குப் பின்னால் குதித்த பூமி.

- வலங்கைமான் நூர்தீன்

கரைந்த குரல்

ஓயாமல்

முட்டி மோதி

கரையில் ஆர்ப்பரிக்கும்

கடல் அலையின்

இரைச்சலில்

ஓர் அப்பாவின்

எச்சரிக்கைக் குரலோ

அம்மாவின்

கண்ணீர்க் குரலோ கரைந்திருக்கும்

அடைக்கும் தாழ் இன்றி

பாழ்படும் கடற்கரைக்

காதல் பார்த்து..!

- கிணத்துக்கடவு ரவி