Published:Updated:

வருச நாட்டு ஜமீன் கதை - 31

வருச நாட்டு ஜமீன் கதை - 31
வருச நாட்டு ஜமீன் கதை - 31

ஆண் கொழந்தை பொறந்த மறுநாளே கலெக்டர் துரை தெப்பம்பட்டிக்கு வந்து வேலுத்தாயம்மாகிட்ட அந்தக் கேள்வியக் கேட்டாரு.

சக்ரவர்த்தியா இருந்தாலும் ஜமீன்தாரா இருந்தாலும் ‘வாரிசுப் பட்டம்’னு சொன்னா, ‘ஆண் வாரிசு’தான் பட்டத்துக்குச் செல்லுபடியானவங்கனு அந்தக் காலத்துலயிருந்து மரபா இருக்குது.

சாமியப்ப நாயக்கர் தன்னோட தாயார் வயித்துல சிசுவா இருந்தப்போ எப்பிடி பெரிய ஜமீன்தார் ராமகிருஷ்ண நாயக்கர் இறந்தாரோ... இப்போ அதே மாதிரிதான் வேலுத்தாயம்மா வயித்துல நாப்பது நாள் சிசு இருக்கும்போது, சாமியப்ப நாயக்கர் இறந்துட்டாரு.

“வேலுத்தாயம்மா வயித்துல இருக்கிற சிசு ஆணா, பெண்ணா?”னு பங்காளிகளுக்கு உறுத்த ஆரம்பிச்சுருச்சு.

ஆண் பொறந்தாலும் அதுக்கு ஜமீன்தார் பட்டம் கட்டுறதுக்கு இனி பதினெட்டு வருஷம் காத்துக்கிட்டு இருக்கணும் இல்லையா..? அதுவரைக்கும் ஜமீன்தார் பட்டம் எங்களுக்குத்தான் வேணும்னு ஜமீன்தாரோட பங்காளிகள் பிராது குடுத்ததனாலதான், இப்போ மதுரை கலெக்டர் துரை தெப்பம்பட்டிக்கு விசாரணைக்கு வந்திருக்காரு.

அரண்மனை மையத்துல பட்டா சாலையில மெல்லிசா திரைச்சீலை கட்டியிருந்தாங்க. அரண்மனை பொண்ணுகள வேத்தாளு பாக்கக்கூடாது இல்லையா... அதுக்குத்தான்!

திரைக்கு உள் பக்கம் வேலுத்தாயம்மாவும் மகள் ராஜமாணிக்கமும் உக்காந்திருந்தாங்க.

வெளிப்பக்கம், வேலுச்சாமி நாயக்கரும் கலெக்டர் துரையும் அவர்கூட வந்த ‘துபாஷ்’ ஐயரும் உக்காந்திருந்தாங்க.

வேலுத்தாயம்மா தெலுங்கு பாஷைல சொல்றத அப்பிடியே இங்கிலீஷ் பாஷைல பேத்துச் சொல்றதுக்குத்தான் அந்தத் துபாஷ்.

இப்பிடித்தான் எரசக்க நாயக்கனூர்ல ஆண் வாரிசு இல்லாததால பன்னண்டு வயசுப் பொண்ணு, பதினெட்டு வயசுக் குமரினு மாத்திச் சொல்லி ஜமீன்தாரிணியா பட்டம் கட்டிக்கிட்டாங்க. அந்தக் கதை தெரியாதா?

நான் ஏற்கெனவே சொல்லியிருந்தேன்... அதாவது, ‘எரசக்க நாயக்கனூர்ல ஜமீன்தாரிணியம்மாவுக்குப் பொறக்கிற கொழந்தைக அம்புட்டுப் பேருமே பதினெட்டு வயசு வர்றபோது செத்துப் போயிட்டாங்க. கடைசியா மிச்சமிருந்த பதினாறு வயசு ஜமீன்தாருக்கு பொட்டிசெட்டி பட்டியிலிருந்து அக்குளம்மானு ஒரு பொண்ணைக் கட்டி வெச்சாங்க’னு சொல்லியிருந்தேன்.

பதினேழாவது வயசுல அவருக்கு ஒரே ஒரு பொண்ணு பொறந்துச்சு. பதினெட்டாவது வயசுல அந்த ஜமீன்தாரும் செத்துப்போயிட்டாரு.

வருச நாட்டு ஜமீன் கதை - 31
வருச நாட்டு ஜமீன் கதை - 31

அக்குளம்மாவுக்குப் பொறந்த அந்த ஒரே பெண் கொழந்தைதான் வீர காமுலம்மாள். ஆண் வாரிசு இல்ல.

கலெக்டர் துரை எரசைக்கு வந்து இதே மாதிரிதான் ‘வாரிசு யார்..?’னு கேக்கும்போது, திரைச்சீலைக்குப் பின்னால வீரகாமுலம்மாள உக்காரவெச்சு பேசச் சொன்னாங்க. ‘வயசு என்ன..?’னு கேட்டதும், திரை மறைவுல இருந்த வீரகாமுலம்மாள், ‘எனக்கு வயசு பன்னண்டு’னு தெலுங்குல சொல்ல, வெவரமான துபாஷ், கலெக்டர்கிட்ட சொல்லும் போது, ‘வயசு பதினெட்டு துரையவர்களே’னு இங்கிலீஷ்ல மாத்திச் சொன்னாரு.

இப்பிடித்தான் ஜமீன்தாரிணியா ஆன வீரகாமுலம்மாள பொட்டி செட்டிபட்டி சீனிமாக்கயசாமி நாயக்கருக்குக் கட்டிக்குடுத்து, அவரையே எரசக்க நாயக்கனூர்ல வீட்டோட மாப்பிள்ளையா வெச்சுக் கிட்டாங்க.

இது எப்பிடியிருக்கு..?

வேலுத்தாயம்மா எப்பவுமே தெலுங்கும் சமஸ்கிருதமும் கலந்து மணிப்பிரவாள நடையிலதான் பேசுவாங்க. ‘மணிப்பிரவாளம்’னு சொன்னா, ‘முத்தும் பவளமும் கலந்தது’னு அர்த்தம். சமஸ்கிருதத்தோட எந்த பாஷையக் கலந்து பேசினாலும் எழுதினாலும் அதுக்கு மணிப்பிரவாள நடைனு பேரு.

திரைச்சீலையப் பாத்துக்கிட்டே கலெக்டர் துரை நிதானமா கேட்டாரு.

“ஜமீன்தார் இறந்துவிட்டதாலும் தற்சமயம் ஜமீன் பட்டத்துக்கு உங்களுக்கு ஆண் வாரிசு இல்லாததாலும் உங்களுக்கு நிறையக் கடன்கள் இருப்பதாலும் ஜமீனை கோர்ட் ஆஃப் ரெவின்யூ மூலமாக நாங்களே பரிபாலனம் செய்ய முடிவெடுத்துள்ளோம். நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?”னு கேட்டாரு கலெக்டர் துரை.

அதுக்கு வேலுத்தாயம்மா, “நான் இப்போ கர்ப்ப ஸ்திரியா இருக்கறதால, எனக்குப் பெறகு என் வயித்துல இருக்கிற என் மகன்தான் ஜமீன்தார் பட்டத்துக்கு வரணும். அதுவரைக்கும் நானே பட்ட ஸ்திரியா பரிபாலனம் செய்து வர்றேன்”னு அமைதியா சொன்னாங்க.

“பெண்களுக்குப் பட்டம் கட்டுவதில்லை. நீங்கள் ஒரு பெண்ணாக இருப்பதால், இவ்வளவு பெரிய ஜமீனைக் கட்டிக்காப்பது கடினம். உங்கள் குலவழக்கப்படி இப்படித் திரைக்குப் பின்னால் இருந்துகொண்டு ஜமீனைக் கவனிப்பது கடினம் என்று நினைக்கிறேன். ஆகவே, நாங்கள் கொடுக்கும் சர்க்கார் மானியத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு ஒதுங்கிக் கொள்ளுங்கள்!”

வேலுத்தாயம்மா கொஞ்சம் கோவமாகி, “பொண்ணுகனா ஒண்ணுந்தெரியாதுனு அர்த்தமா? போடிநாயக்கனூர் ஜமீன்தாரிணி காமுலம்மா பட்டம் கட்டி ஆம்பளைக்குச் சமமா துரைத்தனம் செய்றாங்க. எங்க மாமனார் காலத்துலயிருந்து எரசக்க நாயக்கனூர்ல வீரகாமுலம்மா துரைத்தனம் செய்றாங்க. என்னால ஏன் முடியாது?”னு கேட்டுக்கிட்டே ஊடால இருந்த திரைத்துணிய வெலக்கி வெள்ளக்காரத் துரைய நேரடியாப் பாத்தாங்க.

துபாஷ் ஆடிப்போயி இங்கிலீஷ்ல சொல்ல வந்தத மறந்துபோயி பதட்டமானாரு. வேலுச்சாமி நாயக்கரும் பதறித்தான் போனாரு.

வேலுத்தாயம்மா என்ன சொல்லி இருப்பாங்கனு சரியா புரிஞ்சுக்கிட்ட கலெக்டர் துரை, வேலுத்தாயம்மாவ மெச்சிப் போனாரு.

“ஆக, ஜமீன் ஏலத்துக்குப் போவதையும் நிறுத்திவிடுகிறேன். நீங்கள் பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு, உங்களுக்குப் பிறக்கப்போவது திரும்பவும் பெண் குழந்தையாக இருந்தால், ஜமீன்தாரின் பங்காளிகள் கொடுத்திருக்கும் பிராதுக்கு நீங்கள் பதில் சொல்லவேண்டும். சரிதானே..?”

“சரி”னு சொன்ன வேலுத்தாயம்மா, “எனக்கு ஒத்தாசையா ஜமீனை நிர்வாகம் செய்றதுக்கு வேலுச்சாமி நாயக்கர் இருக்காரு. அதனால எல்லாக் கடன்களையும் மூணே வருஷத்துல கட்டி நேர் செய்துக்குவேன்”னு கொஞ்சம் தெளிச்சியா சொன்னாங்க.

நல்ல நாள் பாத்து வேலுத்தாயம்மா கண்டமனூர் ஜமீன்தாரிணியா பட்டம் கட்டிக்கிட்டாங்க.

வருச நாட்டு ஜமீன் கதை - 31
வருச நாட்டு ஜமீன் கதை - 31

இருக்கிற கடன்களையெல்லாம் நேர் செய்யணும்னு சொன்னா, முதல்ல புதுசு புதுசா வரி போடணும். அதனால ‘நிலத் தீர்வை, வீட்டு வரி, காப்பு வரி, சடங்கு வரி, கல்யாண வரி’னு சொல்லி வரியக் கட்டினாங்க.

தீர்வை சரியா கட்டாதவங்களோட நிலத்தைத் திரும்ப எடுத்து, வேண்டியவங்களுக்கு ஜாரி செஞ்சு கொடுத்தாங்க. பேருக்கு மட்டுந்தான் வேலுத்தாயம்மா கையெழுத்துப் போடுவாங்க.

இப்பிடித்தான் மயிலாடும்பாறை மலையில ‘கங்கன்குளம், கடமான்குளம், அம்மாகுளம் வகையறா கால்வாய், அணை மராமத்துச் செய்ய வேண்டியது’னு வேலுத்தாயம்மாவோட தம்பி மல்ல பொம்மய நாயக்கருக்கு ‘பவுராப்படரணி’னு அஞ்சு ரூவா அதிகாரப் பத்திரத்துல மூணு வருஷத்துக்கு எழுதிக் குடுத்தாங்க.

சாகுபடி செய்துக்கிட்டிருந்த குடியானவங்கள எந்த நேரத்துலயும் துரத்த ஆரம்பிச்சாங்க.

ஏற்கெனவே இந்தப் பஞ்சத்துனால இறுகிப்போயிருந்த குடியானவங்க ஒவ்வொரு ஊர்லயும் ஜமீனுக்கு மசியாம கூச்சல் போட்டாங்க.

அப்பதான் வேலுச்சாமி நாயக்கரு, தெப்பம்பட்டி பாலு நாயக்கரு, கடமலைக்குண்டு முதலாளி நாயக்கரு, கண்டமனூர் மாப்ள நாயக்கரு, தொட்டப்ப நாயக்கனூர் துரைராஜ பாண்டியரு எல்லாருமே சேந்துபஞ்சாயத்து செய்ய ஆரம்பிச்சாங்க. இவங்க சொல்றத மீறி யாருமே ‘ஆ’ன்னவோ ‘ஊ’ன்னவோ முடியாது. எல்லாச் சனங்களையும் கிடுக்கிப்பிடி போட்டு வெச்சுக்கிட்டாங்க.

உசரமான குதிரைல ஏறி எப்பவுமே சுத்திக்கிட்டிருந்தாங்க.

பெரியகுளம் தாலுகா ஆபீஸ்ல பேஷ்கஷ் கிஸ்தி கட்ட ஆரம்பிச்சாங்க.

இப்பிடி தெப்பம்பட்டி அரண்மனையில வேலுத்தாயம்மாவுக்கு வேண்டின சாப்பாடு விஷயத்துல இருந்து துணி மணி விஷயம் வரைக்கும் வேலுச்சாமி நாயக்கரே கவனிக்க ஆரம்பிச்சாரு. வேலுச்சாமி நாயக்கருக்கு ஜக்குத் தாயம்மாள்னு பொண்டாட்டி இருந்தாலும் ராத்திரிகூட சொந்த ஊர் மொட்டனூத்துக்குப் போகமாட்டாரு. அரண்மனையே கதினு அங்கயே படுத்துத் தூங்க ஆரம்பிச்சாரு.

ஆடி மாசம் பொறந்துச்சு!

திடீர்னு ஒரு நாளு காலைல கண்டமனூர் சனங்க வீதிக்கு வந்து, “கனவுல வெள்ளப் பாம்பு வந்துச்சு!”

“அரண்மனைக்குள்ள வெள்ளப் பாம்பு ஓடுனத கனவுல பாத்தேன்!”

“கொன்ற மரத்துல வெள்ளப் பாம்பு சுத்திக்கிட்டுச் சீறுனத கனவுல பாத்தேன்”னு அத்தன பேரும் புலம்ப ஆரம்பிச்சாங்க.

காலங்காத்தால எந்திரிச்சவங்க அத்தன பேத்துக்கும் ஒண்ணுமே புரியல!

சாயங்காலம் வேலுத்தாயம்மாவுக்கு அழகான ஆண் கொழந்தை பொறந்துச்சு!

‘ஆடி மாசம் ஆண் கொழந்தை பொறந்தாலும், அஞ்சாவதா ஆண் கொழந்தை பொறந்தாலும் குடும்பமே ஆடி அலையணும்’னு சொல்வாங்க.

முதல்முதலா சோதனை ஆரம்பமாச்சு!

ஆண் கொழந்தை பொறந்த மறுநாளே கலெக்டர் துரை தெப்பம்பட்டிக்கு வந்து வேலுத்தாயம்மாகிட்ட அந்தக் கேள்வியக் கேட்டாரு.

“உங்களுக்குப் பிறந்தது பெண் குழந்தை என்றும் வேறொரு வீட்டில் பிறந்த ஆண் குழந்தையை மாற்றி எடுத்து வைத்துக்கொண்டு எங்களை ஏமாற்ற நாடகம் போடுகிறீர்கள் என்றும் அறிய வந்தோம். உங்களுக்குப் பிறந்தது ஆணா..? பெண்ணா..?”

- தொடரும்
அடுத்த கட்டுரைக்கு