Published:Updated:

``எங்களைச் சேர்த்தது `விசித்திர உறவுகள்'ங்கிற தலைப்பிலான சிறுகதைதான்!'' - சுபா

கல்லூரி கால நட்பில் இணைந்து எழுத்துலகில் பயணிக்கத்தொடங்கி, எந்தப் பிணக்கும் இல்லாமல், 47 வருடங்களை அநாயசமாகக் கடந்திருக்கிறார்கள்.

எழுத்தாளர்கள் சுபா
எழுத்தாளர்கள் சுபா

'எழுத்தாளர்கள் என்றாலே, ஒருவர் கருத்தை மற்றவர் ஏற்கமாட்டார்; ஒருவரை ஒருவர் மதிக்கவே மாட்டார்கள்' என்ற பிம்பம்தான் உள்ளது. ஆனால், க்ரைம் கதை மன்னர்களான எழுத்தாளர்கள் சுபா அதற்கு விதிவிலக்கு. கல்லூரியில் நண்பர்களான அவர்கள், எழுத்துலகில் இணைந்து பயணிக்கத்தொடங்கி, எந்தப் பிணக்கும் இல்லாமல், 47 வருடங்களை அநாயசமாகக் கடந்திருக்கிறார்கள்.

எழுத்தாளர்கள் சுபா
எழுத்தாளர்கள் சுபா

பாலகிருஷ்ணனின் மனைவி சமீபத்தில்தான் தவறிவிட, ஆற்றமுடியாத துயரத்தில் இருக்கிறார் அவர். அதனால், சுபா என்ற அவர்களின் புனைபெயரின் முதல் எழுத்துக்கு உரியவரான சுரேஷிடம் பேசினோம். "நட்பு உடையாமல் இருக்க என்ன வகையான பிணைப்புப்பசையைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள்?" என்ற கேள்வியை எழுப்பினோம்.

"நட்பை வெறுமனே ஃப்ரெண்ட்ஷிப் என்ற மட்டத்திலேயே வைத்திருந்தால், அந்த நட்புக்கு ஆயுசு கெட்டி. எந்தக் கருத்து பூகம்பங்களும் அந்த நட்பை துண்டாட முடியாது. ஆனால், நட்பை பார்ட்னர்ஷிப்பாக மாற்ற முயன்றால், அந்த நட்புக்கு அங்கேயே கள்ளிப்பால் ஊற்றப்படும். நாங்க எங்க நட்பை பிரண்ட்ஷிப்பாக மட்டுமே வைத்திருக்கிறோம். அதனால்தான், 47 வருடங்கள் எங்கள் நட்பு உயிர்தரிச்சிருக்கு" என்று நட்புக்கு அட்டகாசமான வரையறை கொடுத்தவர், சிறிது இடைவெளிவிட்டுத் தொடர்கிறார்.

சுரேஷ்
சுரேஷ்

"எங்க இரண்டு பேருக்குமே பூர்வீகம் தஞ்சாவூர்தான். ஆனா, எங்க இரண்டு குடும்பமுமே எங்க அப்பா காலத்திலேயே சென்னைக்குக் குடிவந்துட்டாங்க. நானும் பாலாவும் கல்லூரிப் படிப்பு படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி வரை ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கிட்டதுகூட கிடையாது. பள்ளிப்படிப்பை முடிச்ச நான், சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் கல்லூரிப் படிப்பைத் தொடங்கினேன். அப்போ ஒருதடவை தமிழ் சம்பந்தமான போட்டி ஒன்றை வச்சாங்க. நான் ஆர்வமுடன் அதுல கலந்துகிட்டேன். போட்டி முடிஞ்சு பரிசு அறிவிக்கிறப்ப, 'முதல் பரிசு பாலகிருஷ்ணன்'னு அறிவிச்சாங்க. அப்போதான் அந்தப் பெயரை கேள்விப்படுகிறேன். 'அந்தப் பாலகிருஷ்ணனை பார்க்கணுமே'ங்கிற உந்துதலும் ஏற்பட்டுச்சு. அடுத்து, 'முதல் பரிசை பெறும் மற்றொரு நபர் சுரேஷ்'னு என் பெயரை அறிவிச்சாங்க. முதல் பரிசை சமமாக வாங்கிய நாங்க இரண்டு பேரும் சந்தித்துப் பேச ஆரம்பிச்சோம்.

எங்க நட்புக்குப் பாலமா தமிழ் இருந்துச்சு. சிறுவயது முதல் நான் எழுதிய கதைகளை அவர்கிட்ட காண்பிப்பேன்; அதேபோல என்கிட்ட அவர் எழுதிய கதைகளை அப்படிக் காண்பிப்பார். 1975-ல கல்லூரிப் படிப்பை இரண்டுபேரும் முடிச்சோம்.
சுரேஷ்

வேலை தேடிகிட்டே இரண்டுபேரும் விடாமல் கதைகள் எழுதிட்டு இருந்தோம். அப்போது கல்கியில 'மர்மநாவல்'ங்கிற தலைப்புல சிறுகதைப் போட்டி வச்சாங்க. நாங்க இரண்டு பேரும் அதுல கலந்துக்க ஆர்வமா தனித்தனியா சிறுகதைகள் எழுதினோம். ஆனா, 'இந்தப் போட்டி நம் நட்பை சிதைச்சுட்டா என்ன பண்றது?'னு பயந்தோம். அதனால, இரண்டு சிறுகதைகளையும் ஒண்ணாக்கி, அதற்கு 'விசித்திர உறவுகள்'னு தலைப்பு வச்சோம்.

எழுத்தாளர்கள் சுபா
எழுத்தாளர்கள் சுபா

சுரேஷ்ங்கிற என் பெயர்ல உள்ள முதல் எழுத்தான 'சு' என்ற எழுத்தையும் பாலகிருஷ்ணன்ங்கிற அவர் பெயர்ல உள்ள 'பா' வையும் இணைச்சு, 'சுபா'ங்கிற புனைபெயர்ல அந்தச் சிறுகதையை அனுப்பினோம். மூன்றாவது பரிசு கிடைச்சுச்சு. ஆனால், 'வேலைக்குப் போக முயற்சி செய்யாம, ஏன் இந்த வேண்டாத வேலை?'னு இரண்டு பேர் வீடுகள்லயும் பிரளயம் பண்ணினாங்க.

Vikatan

அதனால், 'முதல்ல வேலைக்குப் போற வழியைப் பார்ப்போம்; பிறகு கதை எழுதுற வேலையைப் பார்ப்போம்'னு முடிவு பண்ணி, தீவிரமா வேலைக்கு முயற்சி பண்ணினோம். பாலகிருஷ்ணனுக்கு முதல்ல பெருந்துறையில் பேங்க் ஆஃப் பரோடாவுல வேலை கிடைச்சுச்சு. சில வருடங்கள்ல எனக்கு பேங்க் ஆஃப் இண்டியாவுல வேலை கிடைச்சுச்சு. அதன் பிறகு, நாங்க வைராக்கியத்துடன் நிறுத்தி வச்சுருந்த கதை எழுதுற வேலையைத் தொடங்கினோம்.

எழுத்தாளர்கள் சுபா
எழுத்தாளர்கள் சுபா

நான் எழுதுன கதையை அவருக்கு அனுப்புவேன்; அவர் எழுதுன கதையை எனக்கு அனுப்புவார். பரஸ்பரம் படித்து, நிறைகுறைகளைச் சொல்லுவோம். ஆனந்த விகடன், குங்குமம், குமுதம்னு எங்க சிறுகதைகள் வர ஆரம்பிச்சுச்சு. க்ரைம் கதைகள் எழுதுவதில் தனிமுத்திரை பதித்தோம். எல்லாம் இணைபிரியாமல் தொடர்ந்த இந்த நட்பாலதான் சாத்தியமாச்சு.

"நட்பை வெறுமனே ஃப்ரெண்ட்ஷிப் என்ற மட்டத்திலேயே வைத்திருந்தால், அந்த நட்புக்கு ஆயுசு கெட்டி. எந்தக் கருத்து பூகம்பங்களும் அந்த நட்பை துண்டாட முடியாது. ஆனால், நட்பை பார்ட்னர்ஷிப்பாக மாற்ற முயன்றால், அந்த நட்புக்கு அங்கேயே கள்ளிப்பால் ஊற்றப்படும். நாங்க எங்க நட்பை ஃப்ரெண்ட்ஷிப்பாக மட்டுமே வச்சிருக்கிறோம். அதனால்தான், 47 வருடங்கள் எங்கள் நட்பு உயிர்தரிச்சிருக்கு."
சுரேஷ்

இப்படியே தொடர்ந்து நட்புலகிலும் எழுத்துலகிலும், சினிமா உலகிலும் பயணிச்சோம். 26 வருடங்களுக்கு முன்னாடி அடையார்ல பெரிய வீடுகட்டி, நானும் பாலாவும் ஒரே வீட்டுல குடியேறினோம். மற்றொரு நண்பரான பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் குடும்பமும் எங்களோட இணைஞ்சுச்சு. இப்படிதான் எங்களின் நட்பு அத்தியாயம் அத்தியாயமாகக் குறையாமல், குலையாமல், சிதறாமல் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கு. எங்க இறுதிக்காலம் வரை எங்க நட்புக்கு இறுதிக்காலம்னு ஒண்ணு வரவே வராது.

பட்டுக்கோட்டை பிரபாகருடன் எழுத்தாளர்கள் சுபா
பட்டுக்கோட்டை பிரபாகருடன் எழுத்தாளர்கள் சுபா

அதனால், எங்களுக்குள் ஈகோ, கருத்துமோதல்கள் எல்லாம் வராது என்று நினைத்துவிட வேண்டாம். அதிகமாகவே வரும். ஆனால், கருத்து விவாதங்கள் வந்த பிறகு, 'எது சரி, எது தவறு'னு இரண்டு பேரும் அமர்ந்து பேசி தீர்த்துக்குவோம். சண்டைக்கு அங்கே விழும் சுபம். ஆரம்பத்துல சொன்னதுமாதிரி, எதிர்பார்ப்புகளோட இருக்கிற நட்புக்கு ஆயுசு கம்மி. எதிர்பார்ப்பு இல்லாம பழகினால், அந்த நட்பு காலகாலத்துக்கும் தொடரும்.

சக நட்பை மதிக்கிற, அவரின் கருத்துக்கு மதிப்பளிக்கிற பக்குவத்தை வளர்த்துக்கணும். எங்களுக்கு இயல்பிலேயே அந்தப் பக்குவம் இருந்துச்சு. சிம்பிளா சொன்னா, நட்பை பராமரிக்க நினைச்சா போதும், அந்த நட்பு நீடிக்கும். கெடுக்க நினைத்தால், அந்த நட்பு கானல்நீராக மறைஞ்சிரும். இப்போ சமூகவலைதளங்கள் பெருகிட்டு. அமைந்தகரையில இருக்கிற ஒருவர் அமெரிக்காவுல இருக்கிறவரோட சடுதியில் நட்புபாராட்ட முடியுது; சமூகவலைதளங்கள் அதற்குப் பேருதவி செய்யுது.

நடிகர் ஜீவாவுடன் எழுத்தாளர்கள் சுபா
நடிகர் ஜீவாவுடன் எழுத்தாளர்கள் சுபா

ஆனால், அந்த நட்பு நீடிக்க, அதற்கான அரணா இருக்க வேண்டியது நாம்தான். பிசிராந்தையார், கோப்பெருஞ்சோழன் காலத்தில் இருந்து எங்க காலம் வரை பல நட்புகளைப் பார்த்தாச்சு. கதிர்கூட நட்பை வச்சு அழகா படமெல்லாம் எடுத்தார். ஆனால், நமது நெருக்கமானவர்களோடு நட்பு வளர்க்க சிறுபுன்னகை போதும்; சிதைக்க பொறி கோபம் போதும். நட்பையும் கற்பாக நினைப்போம்; நட்பை ஆராதிப்போம்" என்று அலாதியாகப் பேசி முடித்தார்.