Published:Updated:

நான் மதி ஆனது எப்படி?

நான் மதி ஆனது எப்படி?

பிரீமியம் ஸ்டோரி

16 ப்ளஸ் எனர்ஜி பக்கங்கள்
நான் மதி ஆனது எப்படி?
நான் மதி ஆனது எப்படி?
"நான் மதி... ஆனது எப்படி?"
எஸ்.கலீல்ராஜா,படம்:வி.செந்தில்குமார்
நான் மதி ஆனது எப்படி?
நான் மதி ஆனது எப்படி?

தி... தமிழகத்தின் முக்கியமான கார்ட்டூனிஸ்ட். தினமணி நாளிதழில் தினமும்

அரசியல், பொருளாதாரம், ஆன்மிகம், சினிமா என எல்லாவற்றையும் மதியின் கார்ட்டூன்கள் கேள்வி கேட்கும். கேலி பேசும். குத்திக்காட்டும். தலையில் குட்டும். முதுகில் தட்டும். முதல் பக்கத்தில் வெளியாகும் 'அடேடே' பகுதி 'அட' என்று சிரிக்கவைக்கும். சிந்திக்கவைக்கும்!

" 'வருங்காலத்தில் என்ன ஆகப்போறீங்க?' என்று என் ஆசிரியர் கேட்டபோது, பல மாண வர்கள் டாக்டர், இன்ஜீனியர் என்று மாறி மாறிப் பதில் சொன்னார்கள். என் முறை வந்தபோது 'நான் பஸ் டிரைவர் ஆவேன். ஊட்டி மலைப் பாதையில் ஸ்பீடா பஸ் ஓட்டுவேன்' என்று பதில் அளித்தேன். ஆச்சர்யமாக என்னைப் பார்த்தார் ஆசிரியர். பள்ளிப் படிப்பு முடியும் காலம். அதே கேள்வி. இந்த முறை 'நான் கப்பல் படையில் சேரப்போறேன்' என்றேன். விசித்திரமாகப் பார்த்தார்கள். உண்மையில் நான் என்ன ஆவேன் என்று அப்போது நான் எந்த முடிவும் எடுக்கவில்லை. ஆனால், மற்றவர்களைப்போல டாக்டர், இன்ஜினீயர் ஆகக் கூடாது என்று முடிவு செய்திருந்தேன். ஏனெனில், எல்லோருக்கும் ஒரு தனித்துவம் இருக்கிறது. அது எனக்கும் இருக்கிறது.

கப்பல் படையில் சேர்வதற்காக ஜியாலஜி படிப்பைத் தேர்ந்தேடுத்தேன். கூடவே, நன்றாக வரையப் பழகியிருந்தேன். பல்கலைக்கழக இளையோர் விழாவில் ஓவியம் தொடர்பான நான்கு போட்டிகளில் கலந்துகொண்டேன். ஐந்தாவதாக, பொலிட்டிக்கல் கார்ட்டூன் என்கிற போட்டியில், எனக்குத் தெரியாமல் என் புரொபஸர் என் பெயரைக் கொடுத்துவிட்டார். எனக்கு பொலிட்டிக்கல் கார்ட்டூன் வரைந்து பழக்கமே கிடையாது. 'எனக்கு அரசியல் கார்ட்டூன் வரையத் தெரியாது. நான் கலந்துகொள்ள மாட் டேன்' என்று பிடிவாதமாக மறுத்தேன். 'எந்த ஒரு விஷயத்தையும் இறங்கிப்பார்க்காமல் முடிவு பண் ணாதே. எனக்காக இதில் நீ கலந்துகொள்' என்றார். பிடிக்காமலேயே போட்டியில் கலந்துகொண்டேன். ஆச்சர்யமாக, அதில் எனக்கு கோல்டு மெடல் கிடைத்தது. எனக்கு அரசியல் கார்ட்டூன் வரையத் தெரியும் என்பதே அன்றுதான் எனக்குத் தெரிந்தது.

அடுத்ததாக, மாநில அளவிலான கார்ட்டூன் போட்டிக்குத் தேர்வு பெற்றேன். அங்கேயும் கோல்டு மெடல். போட்டிக்கு நீதிபதியாக இருந்த ஒருவர் என்னைத் தேடி வந்தார். எனக்கு அவருடைய பேனாவைப் பரிசாகக் கொடுத்தார். 'நீ ஒரு பிறவி கார்ட்டூனிஸ்ட். வேறு எந்த வேலையைப் பற்றியும் யோசிக்காதே. உடனே, சென்னைக்குக் கிளம்பிப் போய் ஒரு பத்திரிகையில் சேர்' என்று தட்டிக்கொடுத்தார். 'நமக்குத் தெரியாமல் இருந்த திறமையை மற்றவர்கள் அடையாளம் காட்டி இருக் கிறார்கள். இனி, இதுதான் நம் வாழ்க்கை'ன்னு உள்ளுணர்வு சொல்லுச்சு.

அப்போது நான் விகடனில் மாணவப் பத்திரி கையாளராக இருந்தேன். பிறகு, நியூஸ் டுடே பத்திரிகையில் கார்ட்டூனிஸ்ட்டாக வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். மதியம் ஒரு மணியோடு வேலை முடிந்துவிடும். அதற்கடுத்து என்ன செய்வது என்றே தெரியாது. மறுநாள் காலை வரை சும்மாவே இருக்க வேண்டும். நாளாக நாளாகப் பைத்தியம் பிடித்து விடும்போல இருந்தது. கல்கி, சாவி, துக்ளக், இதயம் பேசுகிறது உட்பட ஏழு பத்திரிகைகளில் ஃப்ரீலான்ஸ் கார்ட்டூனிஸ்ட்டாக வேலைக்குச் சேர்ந்தேன்.

நான் மதி ஆனது எப்படி?

விதவிதமான மனிதர்கள், விதவிதமான எண்ணங்களைச் சந்தித்தேன். அதுவே பல கார்ட்டூன்களுக்குக் கருவாக இருந்தது. காலை 5 மணிக்கு எழுந்தால், இரவு 12 மணி வரை வேலை இருக்கும். பத்திரிகைகளுக்கு ஏற்றபடி சம்பளமும் ஏற்ற, இறக்கத்தோடு இருந்தது. ஆனால், நான் எல்லோருக்கும் ஒரே தரத்தில்தான் கார்ட்டூன்கள் வரைந்து கொடுத்தேன். நமது உழைப்பில், நமது தரத்தில் நாம் எப்போதும் சமரசம் செய்துகொள்ளவே கூடாது. சமரசம் செய்ய ஆரம்பிக்கும்போது, சறுக்க ஆரம்பித்துவிடுவோம்.

ஒவ்வொரு பத்திரிகையும் ஒவ்வொரு கொள்கையோடு இருந்தது. அதற்கு ஏற்ற மாதிரி விதவிதமான ஐடியாக்களோடு கார்ட்டூன்கள் வரைய வேண்டும். அது நல்ல அனுபவம். 'இதற்கு மேல் இந்த அனுபவத்தை ஒரே பத்திரிகையில் பயன்படுத்தினால்தான் நன்றாக இருக்கும். அதுவே நமக்கு அடையாளமாக இருக்கும்' என்று முடிவு செய்தேன். அப்போது கிடைத்ததுதான் தினமணி வாய்ப்பு.

ஒரு கார்ட்டூனிஸ்ட்டுக்குச் சுதந்திரம் முக்கியம். எந்த விருப்பு வெறுப்பும் இல்லாமல், பணத்தை, புகழை நோக்கிப் பயணப்படாமல் தினம் தினம் கடுமையாக உழைத்தேன். ஒவ்வொரு கார்ட்டூனையும் 100 சதவிகித அர்ப்பணிப்போடு செய்தேன். அப்படிப் புகழ்பெற்றதுதான் மதி கார்ட்டூன். ஒருநாள் ஜெயகாந்தனை ஒரு விழாவில் சந்தித்தேன். நான் அவருடைய ரசிகன். அவரிடம் போய் அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டபோது, 'நீங்கதான் மதியா? நான் உங்க கார்ட்டூனுக்கு ரசிகன்' என்றார். எனக்குக் கண்ணீர் வந்துவிட்டது.

அப்துல் கலாம் ஜனாதிபதியாக இருந்தபோது எனது கார்ட்டூன் புத்தக வெளியீட்டு விழாவுக்குஅழைத் தேன். 'மதி, நான் உங்க கார்ட்டூன்களைத் தொடர்ந்து கவனிச்சுட்டு வர்றேன். நிறைய நல்ல விஷயம் சொல் றீங்க... வாழ்த்துகள்'னு பாராட்டினார். எப்பேர்ப்பட்ட பெருமை?

அதுவரை வாழ்க்கையின் வெற்றி ஃபார்முலா என்று என்னிடத்தில் எதுவும் இல்லை. அப்போதுதான் உணர்ந்தேன். உங்களுக்குப் பிடித்த துறையைத் தேர்ந்தெடுங்கள். அதில் உண்மையாக, கடுமையாக, புத்திசாலித்தனமாக உழைத்துக்கொண்டே இருங்கள். நீங்கள் இருக்கும் இடம் தேடிப் பணமும் புகழும் வந்து சேரும்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், விவேகானந்தர் இருவரின் கொள்கைகள் மேல் அலாதிப் பற்று உடையவன் நான். அவர்களுக்குக் கடவுள் உண்டு. மதம் இல்லை. அதேபோல எனக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை உண்டு. மத நம்பிக்கை கிடையாது. நம்பிக்கை குறையும்போது இறைவனைத் துணைக்குக் கூப்பிட்டுப் பாருங்கள். யானை பலம் வந்து சேரும். ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் ஒரு முறை சொன்னார், 'ஒரு கையால் இறைவனைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். இன்னொரு கையால் உலகக் கடமைகளைச் செய்துகொண்டே வாருங்கள். நீங்கள் எங்கும் வழி தவறிவிட மாட்டீர்கள்.' நானும் உங்க ளுக்குச் சொல்ல விரும்புவது இதைத்தான்!"

நான் மதி ஆனது எப்படி?
நான் மதி ஆனது எப்படி?
                            
      
தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு