Published:Updated:

‘‘வீடுதான் மெக்கானிக் ஷெட்.. ஷெட்தான் வீடு!’’

சிவகாசி ஞானம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சிவகாசி ஞானம்

நம்ம ஊரு மெக்கானிக்: சிவகாசி ஞானம்

‘‘வீடுதான் மெக்கானிக் ஷெட்.. ஷெட்தான் வீடு!’’

நம்ம ஊரு மெக்கானிக்: சிவகாசி ஞானம்

Published:Updated:
சிவகாசி ஞானம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சிவகாசி ஞானம்
‘‘வீடுதான் மெக்கானிக் ஷெட்.. ஷெட்தான் வீடு!’’

சிவகாசி ஏரியாவில் ஞானத்தின் கை படாத பைக்குகளே இருக்காது. அதிலும் புல்லட்டுகளின் பீட் கூட ஞானத்தின் பெயர் சொல்லும்னா பார்த்துக்கோங்களேன்! ஞானத்துக்கு ஒர்க்ஷாப்பும் கிடையாது; அந்த ஒர்க்ஷாப்புக்குப் பெயரும் கிடையாது. ஆனால், மெக்கானிக் ஞானத்துக்கு அந்த ஏரியாவில் நல்ல பெயர் இருக்கிறது. ‘கண்ணாடி போட்ட மெக்கானிக்’ என்று சிவகாசி ஏரியாவில் யாரைக் கேட்டாலும்… ஞானத்தின் வீட்டை… அதாங்க அவரின் ஒர்க்ஷாப்பைக் கைகாட்டுகிறார்கள். ஆம், வீடுதான் ஒர்க்ஷாப். ஒர்க்ஷாப்தான் அவர் வசிக்கும் கூடு. ஞானம், ஒரு மல்ட்டி பிராண்ட் பைக் மெக்கானிக். ஆனால், புல்லட் ஸ்பெஷலிஸ்ட். ‘‘புல்லட்டை சர்வீஸ் பண்ணச் சொன்னா சந்தோஷமா பண்ணுவேன்!’’ என்கிறார் ஞானம்.

விடுமுறை நாளில்கூட ஓய்வில்லாமல் ஓவர்டைம் பார்த்து, பைக்குகளை ஆன்டைமில் விடுவதுதான் ஞானத்தின் ஸ்பெஷலாம். ஓய்வில்லாத ஞானத்திடம் பேசினேன்.

‘‘நான் ஒரு மெக்கானிக்கல் ஸ்டூடன்ட். கிட்டத்தட்ட 11 வருஷமா ஒரு யமஹா ஷோரூம்ல மெக்கானிக்கா இருந்துருக்கேன். முதல்ல வாட்டர் வாஷ்தான் நம்மோட கைவண்ணம். அப்புறம் சின்னச் சின்னதா செயின் டைட் பண்றது, பிரேக் ஷூ மாட்றது, ஃபில்ட்டர்கள் கழட்டி மாட்டுறதுனு வேலைகள் கத்துக்க ஆரம்பிச்சேன். இதுக்காக சாப்பிடுற நேரத்தைக்கூடக் குறைச்சுக்கிட்டேன். அதுக்கப்புறம் இது எனக்கு ஒரு போதையாவே மாறிடுச்சு.

‘‘வீடுதான் மெக்கானிக் ஷெட்.. ஷெட்தான் வீடு!’’

யமஹாவில் இருந்து வெளியே வந்து என்ஃபீல்டு ஷோரூம்ல வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். அங்கேயும் கொஞ்சம் தொழில் கத்துக்கிட்டேன். ஆரம்பத்துல நெறைய திட்டு வாங்கினேன். என் மனைவிதான் எனக்குப் பெரிய சப்போர்ட்டா இருந்தாங்க. எனக்கு இப்போ வரைக்கும் போன் யூஸ் பண்ணவே தெரியாது. சின்னச் சின்ன வீடியோக்களாப் பார்த்தும், மெக்கானிக்குகள் கிட்ட சந்தேங்களா கேட்டும் நிறைய கத்துக்கிட்டேன். நல்ல நம்பிக்கை வந்தப்புறம், என்ஃபீல்டுல இருந்து வெளியே வந்தேன்.

நானும் என் நண்பரும் சேர்ந்து ஒரு ஒர்க்ஷாப் கடை வெச்சோம். ஒரு வருஷம் நல்லாதான் போச்ச. ஒரு சின்ன மனஸ்தாபம். 2 மாசம் சும்மா இருந்தேன். இந்த நேரத்திலும் என் மனைவிதான் எனக்கு எல்லாமாகவும் இருந்தாங்க. மறுபடியும் சின்னதா ஒரு ஒர்க் ஷாப் தொடங்கினோம். சிவகாசி பஸ் ஸ்டாண்ட்கிட்ட! நல்லாதான் போயிக்கிட்டிருந்துச்சு. இந்த முறை எனக்குச் சோதனை ஒரு டயர் மூலமா வந்துச்சு.டிவிஎஸ் பைக்குக்கு டயர் மாத்தும்போது, டயர் வெடிச்சு, எனக்குக் கண்ணு தெரியாம அவஸ்தைப்பட்டேன். நாலு மாசமா கண் பார்வையில்லாதவங்களோட அவஸ்தையை நல்லா புரிஞ்சுக்கிட்டேன். அப்புறம் கடையை மூடிட்டு, வீட்டிலேயே ஒர்க்ஷாப் ஆரம்பிச்சேன்.

இப்போ எனக்குக் கடை கிடையாது; ஒர்க்ஷாப் பேரு கிடையாது. இப்போதைக்கு என்கிட்ட 170 கஸ்டமர்கள் இருக்காங்க. இன்னும் சேர்ந்துக்கிட்டு இருக்கிறாங்க. இவங்களை கஸ்டமர்க்கும் மேலா நண்பர்கள் ஸ்தானத்துலதான் வெச்சிருக்கேன். ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஆயில் சர்வீஸ் ரிமைண்ட் பண்ணிடுவேன். அதுக்காகவே பல கஸ்டமர்கள் என்கிட்ட உருவாகியிருக்காங்க. ஒரு பைக் பிரச்னைன்னா, நான் மட்டும்தான் வேலை பார்ப்பேன். யாரையும் நம்பமாட்டேன். எனக்குத் திருப்தியா இருந்தா மட்டும்தான் டெலிவரி கொடுப்பேன். சில பேருக்கு அவங்க பைக் ரிட்டர்ன் கிடைக்கிற வரை என்னோட பைக்கைக் கொடுப்பேன்.

பிஎஸ்–4, பிஎஸ்–6 என்று எல்லா பைக்குகளையும் ஒரு கை பார்த்துடுவேன். ஆனா, எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சது புல்லட்தான். புல்லட் சர்வீஸ்னா போதும்… சோறு தண்ணி தேவையில்லை!’’ என்று விஜயன் சொல்லும்போதே, தொழில் மேல் அவர் வைத்திருந்த காதல் புரிகிறது.

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism