நமக்குள்ளே!

டந்த வாரம் பணி நிமித்தம் வெளியூருக்குப் போயிருந்தபோது, அப்படியே அங்கிருக்கும் உறவினர் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தேன். அந்த வீட்டு வாண்டு என்னைப் பார்த்ததும் என்ன நினைத்ததோ, ஓடி வந்து காலைக் கட்டிக்கொண்டது. உள்ளிருந்து வந்த ஒன்றுவிட்ட சித்தியின் மகள்...

“வாங்க... வாங்க... ஊர்ல எல்லாம் சுகமா? காபி தண்ணி குடிக்கறீங்களா?'' என்று இனிமையாக பேசியதில், வந்த களைப்பு நீங்கியது. நல விசாரிப்புகள், மலரும் நினைவுகள் என நேரம் போனதே தெரியாமல், ஒருவழியாக மனதில்லாமல் கிளம்பி வந்தேன்.

எப்போதும் கம்ப்யூட்டர், இன்டர்நெட், வாட்ஸ்அப், ஃபேஸ்புக் என ஒவ்வொரு நொடியும் உலகத்தின் தொடர்புடன் இருந்தாலும். அக்கறையானவர்களின் ஒரு சில வார்த்தைகள் மனதை எவ்வளவு நெகிழச்செய்கிறது என்பதை அனுபவத்தில் உணர்ந்தேன். அன்பைத்தரும் வார்த்தைகள் எவ்வளவு ஆழமாக பதிகிறதோ, அதுபோலவே ஆக்ரோஷ வார்த்தைகளும் சட்டென பதியும்.

சரியாகவோ, தவறாகவோ... எப்படி உபயோகித்தாலும் அதற்குத் தகுந்த விளைவுகளை உடனுக்குடன் தருவதில் வார்த்தைகள் மிக மிக வலிமையானவை. நல்ல சொற்களைக் காட்டிலும் தீய சொற்கள் பல மடங்கு `வலுப்பெற்றவை' என்பதை நிரூபிக்கும் வண்ணம் உள்ளன சமீப கால சில நிகழ்வுகள்.

தன்னைக் காதலிப்பதாக சொல்பவரிடம், நமக்கு விருப்பம் இல்லாதபட்சத்தில் வெறுமனே விலகிப் போனால், அதை எதிராளி `அட்வான்டேஜ்' என எடுத்துக் கொள்ளக் கூடும். அதேசமயம், நேரில் மோதாமல் விவேகத்துடன் அதைக் கையாள்வதே உரிய தீர்வுக்கு வழிவகுக்கும். தனிமைப் பயணத்தில், அதுவும் இரவு நேரத்தில், வாகன ஓட்டியின் செயல் எரிச்சலைத் தந்தால் சமயோசிதமான முடிவை எடுப்பதுதான் நமக்கு நல்லது. அதைவிடுத்தால், அது நிச்சயம் எதிராளியை வன்முறைக்குத்தான் தூண்டிவிடும்.

குடும்பத்திலும் சரி, சமூகத்திலும் சரி... அசம்பாவித நிகழ்வுகளைத் தவிர்க்க, `யாகாவாராயினும் நாகாக்க...' எனும் வள்ளுவரின் கூற்றில் உள்ள வாழ்க்கைப் பாடத்தை கட்டாயம் கடைப்பிடித்தே ஆகவேண்டிய காலகட்டத்தில்தான் நாம் அனைவரும் உள்ளோம் என்பது மட்டும் தெரிகிறது.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்