பெண்களை சிதைக்கும் ஆணவக் கொலைகள்!

சமூக அவலம்

மிழகத்தில் சாதியின் பெயரால் காதலர் கள் பலியிடப்படுவது தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. தருமபுரி இளவரசன் தொடங்கி, உடுமலைப்பேட்டை சங்கர் வரை உலகுக்குத் தெரிந்த கொலைகள் சிலவே. ஆனால், வெவ்வேறு காரணங்களோடு மூடிமறைக்கப்பட்டவை எத்தனையோ?!

இதுபோன்ற ஆணவக் கொலைகள், அந்த நேரத்து வெறியில் நடத்தி முடிக்கப்பட்டு விடுகின்றன. ஆனால், இதன் எதிர்விளைவாக வெகுவாக பாதிக்கப்படுவது வழக்கம்போல பெண்களே! ஒருபக்கம் காதல் கணவனை இழந்த பெண்கள்... மறுபக்கம், கொலைகாரர்களாக சிறையில் அடைபட்டுக் கிடக்கும் கணவன், மகன்கள் மற்றும் உறவினர் என பலரையும் பிரிந்து தவிக்கும் பெண்கள். இத்தகைய பெண்களின் வலி... வார்த்தைகளால் படம்பிடிக்க முடியாதது!

ஆணவக் கொலைக்கு முக்கிய காரணம்... உயர்சாதி என்று வகைப்படுத்தப்படும் அந்தக் குடும்பம் அடையும் அவமானங்களும் புறக்கணிப்புகளும்தான். உற்றார், உறவினர், நண்பர்கள் என்று அனைவரின் ஏச்சுக்கும் பேச்சுக்கும் ஆளாக நேரிடும்... குடும்ப விழாக்களில் புறக்கணிக்கப்படுவோம்... அவமானத்துக்கு உள்ளாவோம் என்பது போன்ற காரணங்களால், சாந்தமானவர்களாக இருப்பவர்கள்கூட, தாம் பெற்றெடுத்த உயிருக்கு எதிராகவே கொலைவாளினை தூக்கிவிடுகிறார்கள்.

ஆனால், ஓர் ஆவேசத்தில் நிகழ்த்தப்படும் இந்தக் கொலைக்குப் பிறகு என்ன நடக்கிறது? கொல்லப்பட்டவரின் குடும்பம் மட்டுமல்ல, கொலை செய்த குடும்பமும்கூட பெரும் பாதிப்புக்குள்ளாகிறது. ஆம்... இதுதான் நிதர்சனம்!

ஊரைக்கூட்டி கல்யாணம்கூட கட்டிவைக்கத் தேவையில்லை. `எப்படியோ... எங்கேயோ வாழ்ந்துகொள்ளட்டும்‘ என்று விரட்டிவிட்டிருந்தால், அவர்கள் மட்டுமல்ல... இரண்டு குடும்பங்களும்கூட நிம்மதியாக வாழ்ந்திருக்குமே!

சாதிப்பெருமை கொள்பவர்கள், இங்கே இடம்பிடிக்கும் இந்தக் குடும்பங்களின் கதைகளைப் படித்த பிறகாவது மாறினால் சரி!

திருவாரூர் மாவட்டம், அரித்துவாரமங்கலம் பகுதியைச் சேர்ந்த லெட்சுமி, தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சிவாஜியை ஆறு வருடங்களாக காதலித்து, திருமணம் செய்துகொள்வதற்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறியிருக்கிறார். ஒரு கட்டத்தில் சிவாஜியைக் கடத்தி கொலை செய்து விட்டார்கள்.

இந்தச் சம்பவம் நடந்தது 2008-ம் ஆண்டு. இப்போது லெட்சுமியும் அவருடைய எட்டு வயது மகனும் சிவாஜி வீட்டிலேயே வசிக்கிறார்கள். சிவாஜியின் அம்மாவும் தம்பிகளும்தான் லெட்சுமிக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கிறார்கள். 

“மூணு பொண்ணுங்க, மூணு பசங்கனு எங்க வீட்ல மொத்தம் ஆறு புள்ளைங்க. நான் சின்னப்புள்ளயா இருக்கும்போதே எங்க அப்பா, அம்மா இறந்துட்டாங்க. அண்ணன், அக்காங்கதான் என்ன வளத்தாங்க. அம்மாபேட்டையில நான் ஸ்கூலுக்கு போய்க்கிட்டு இருந்தப்பதான் பஸ்ல சிவாஜிய பாத்தேன். அவரு அப்ப ஐ.டி.ஐ போய்க்கிட்டு இருந்தார். ஆறு வருஷம் லவ் பண்ணுனோம். அவரைத்தான் கல்யாணம் பண்ணுவேன்னு உறுதியா இருந்தேன். அதனால ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா இருந்துட்டோம். வயித்துல குழந்த வளர ஆரம்பிச்சிடுச்சு. நாலு மாசம். வீட்ல கண்டுபுடிச்சிட்டாங்க.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்