எப்போதும் என் மனதில் ஒரு மெல்லிய சோகம்! - ராஜாத்தி கருணாநிதி

எனக்குள் நான்

‘சோகமான பாட்டுதான் சுகமான ராகம்’ என்று சொல்வார்கள். மனசுக்குள் எத்தனையோ சந்தோஷங்கள் வந்தாலும், எல்லாவற்றையும் மீறிய ஒரு மெல்லிய சோகம் எப்போதும் என் மனதில் ஒரு புகைப்படலம் போல் இருந்துகொண்டேதான் இருக்கும். அதுபோன்ற மெல்லிய சோகத்திலிருப்பதில் எனக்கு ஒரு சுகமும்கூட இருக்கிறது. ஆனால், என்னை அப்படியொரு மெல்லிய சோகத்துக்காகக்கூட ஏங்கவிடக்கூடாது என்று காலம் நினைத்துவிட்டது போலும்... வேண்டும் வேண்டும் என்கிற அளவுக்கு என் வாழ்வில் சோகங்கள் வந்து போய்க்கொண்டேதான் இருக்கின்றன!

வீட்டில் நான் கடைக்குட்டியாக, நாலாவது பெண் என்பதால், செல்லம் அதிகம். என்றாலும் கூட, ‘இப்படி வாழ வேண்டும்... அப்படி வாழ வேண்டும்’ என்று எதிர்காலம் பற்றிப் பெரிதாக ஆசைகள் இருந்ததே கிடையாது! இப்போதும் ரசனையுடன் ஒரு வேலையை முடிக்கவேண்டும் என்று நினைப்பேனே தவிர, ஆடம்பரமாக இருக்க எனக்கு மனசு வராது!

என்னுடைய ஒரிஜினல் பெயர் தர்ம சம்வர்த்தினி. தாத்தா வைத்தது. ராஜாத்தி என்றும் ஒரு பெயர் வைத்தார்கள். கடைசியில் ராஜாத்திதான் நிலைத்தது! அந்தப் பெயரை, இவர்தான் எனக்கு வைத்தார் என்றுகூடச் சிலர் சொல்வதுண்டு. உண்மையில், இவருக்கு அந்தப் பெயர் பிடிக்காது! ‘ரேடியோவைத் திறந்தா, நாலு தரம் ‘ராஜாத்தி’னு சொல்றான்... புத்தகத்தைத் திறந்தா, நாலு தரமாவது உன் பேர் வருது... சரிதான். உன்னோட பேரு எல்லா இடத்துலயும் பரவணும்னு பணம் கொடுத்து ஏதும் எழுத வெச்சிருக்கியா, என்ன?’ என்று இவர் அவ்வப்போது கேலிதான் செய்துகொண்டிருப்பார்!

1966 செப்டம்பர் 23... அன்றுதான் எங்கள் திருமணம் நடந்தது. அப்போதிருந்த சூழ்நிலையில், சென்னையிலேயே ஒரு நண்பர் வீட்டில், அதிகம் வெளியே தெரியாமல் நடந்தது எங்கள் திருமணம்! அப்போது, நான் நாடகங்களில் நடித்துக்கொண்டிருந்தேன். சிறுமியாக இருந்த போதிருந்தே, இவருக்கு முன்பே நாடகமேடை வழியாக எனக்கு அண்ணாவும் எம்.ஜி.ஆரும் அறிமுகமாகி இருந்தார்கள்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்