ஒலிம்பிக் தங்கத்துக்குப் பின்னே அக்காவின் சைக்கிளும் அம்மாவின் அலைச்சலும்!

புதிய நம்பிக்கை

பாராலிம்பிக் உயரம் தாண்டுதல் போட்டி நேரடி ஒளிபரப்புக்காக நள்ளிரவு ஒரு மணியில் இருந்து பெரியவடகம்பட்டியில் உள்ள அந்த தெரு பரபரத்துக் கிடந்தது. மாரியப்பனின் நண்பர்கள், உடன்பிறந்தவர்களின் விழிகளிலோ உறக்கத்தை மீறிய உற்சாகம்.

அதே நேரம் ஒற்றை அறை கொண்ட வாடகை வீட்டில் தன்னந்தனியாக தன் மகன் பற்றிய நினைவுகளுடன் காத்துக் கொண்டிருந்தார் சரோஜா அம்மா. நிசப்தமான ஊரின் அதிகாலையை பட்டாசு ஒலிகள் நிரப்ப... சரோஜா அம்மாவின் ஆனந்தக் கண்ணீரோடு விடிந்தது அதிகாலை. ஊனமான பையன் என்று சிறுவயதில் இருந்து கேலி கிண்டல்களை அனுபவித்த சரோஜா அம்மாவின் மகன் மாரியப்பன்... பாராலிம்பிக் போட்டியில் 1.89 மீட்டர் உயரம் தாண்டி தங்கப்பதக்கத்தை வென்ற நாள் அன்று! சச்சின் டெண்டுல்கர், பிரதமர் மோடியில் ஆரம்பித்து ரஜினிகாந்த் வரை அத்தனை பேரும் மாரியப்பனை வாழ்த்துகளால் நிறைத்திருந்தனர். அந்தச் சுவடு எதையுமே தன்னில் கொண்டு வராமல் வழக்கம்போலவே அமைதியாக கிராமத்து மனுஷிக்கான வெள்ளந்தித்தனத்தோடு இருக்கிறார் சரோஜா அம்மா. அவரிடம் விரிவாகப் பேசினோம்.

``எங்க சொந்த ஊரு பெரியவடகம்பட்டி. என் கூடப் பொறந்தவங்க 7 பேரு. ரொம்ப கஷ்டப்படுற குடும்பம். சின்ன வயசுலயே களைவெட்டவும் கொத்து வேலைக்கும் போயிட்டு இருந்தேன். காய்கறியும் விப்பேன். அப்பதான் பழக்கமானார் என் வீட்டுக்காரர் தங்கவேலு. ரெண்டு பேரும் வேற வேற சமூகம். வீட்டை எதிர்த்துக்கிட்டு கல்யாணம் பண்ணிகிட்டோம். என் பெரிய பொண்ணு சுதா பொறந்த நேரம்தான், அவர் ஏற்கெனவே கல்யாணமானவர்ங்கிற விஷயம் தெரிஞ்சு ஆடிப்போனேன். ஆனா, அவரு வேலைக்கும் போகாம, சதா குடியில மூழ்கி, என்னை அடிச்சே காலம் தள்ளிட்டு இருந்தாரு. அடுத்தடுத்து மாரியப்பன், குமார், கோபினு எனக்கு குழந்தைங்க பொறந்தும் அவர் மாறல. அவர் அடிச்ச அடியில என் முன்பல் ரெண்டும் உடைஞ்சிருச்சு. ஒரு கட்டத்துல அவர் என்னைவிட்டுப் போகவும், வேற நாதியில்லாம கோயில்ல குழந்தைங்களை வெச்சுட்டு தங்கினேன். நிலைமை இப்படியே போகக் கூடாது, வாழணும்னு முடிவெடுத்து செங்கச்சூளை வேலைக்குப் போக ஆரம்பிச்சேன். அதுல வந்த வருமானத்தை வெச்சு ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறத்துல கூரை வேய்ஞ்சு குடியிருந்தோம். விதி அங்கயும் எங்களை வாழவிடலய்யா. காத்தும் மழையும் பாய்ஞ்சு வந்ததுல அந்த வீடும் விழுந்திருச்சு. நாலு புள்ளைகளை வெச்சுட்டு நடுத்தெருல நின்னு யாராவது வீடு வாடகைக்கு கொடுங்கனு கேட்டேன்" என்கிறவரின் கண்களில் அந்நாளின் வலி உறைந்திருக்கிறது.

''ஒரு நாளைக்கு 30 ரூபா கூலியில குழந்தைங்களை கவனிச்சேன்... கவனிச்சேனு சொல்றதைவிட வானம் பார்த்த பூமியா அவங்களா வளர்ந்தாங்கனு சொல்றதுதான் சரியா இருக்கும். நான் படுற கஷ்டத்தை பார்த்துட்டு வாடகை கொடுக்க மாட்டேன்னு நெனச்சு பலபேர் வீடே தர மாட்டாங்க. அங்க கெஞ்சி, இங்க கெஞ்சி இப்ப இருக்கிற வீட்டுக்கு 500 ரூவா வாடகை கொடுத்து வாழறோம்" என்கிறபடியே, புகைப்படம் எடுக்க வசதியாக வீட்டை ஒதுங்க வைக்க உள்ளே செல்கிறார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்