தெய்வ மனுஷிகள் - வெள்ளச்சி

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
வெ.நீலகண்டன், ஓவியம் : ஸ்யாம், படம்: என்.ஜி.மணிகண்டன்

வெள்ளச்சி வீடு, ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமா இருந்துச்சு. அப்பன் விவசாயி. வெள்ளச்சி ஒரே மக. அந்த ஊரு மக்களுக்கு எந்த நல்லது கெட்டதுன்னாலும் வெள்ளச்சியோட அப்பங்காரன் நிப்பான்.பக்கத்து வீட்டுல வேலாயின்னு ஒரு அம்மை இருந்தா. அவளுக்குக் கல்யாணமாகி ரெண்டு வருஷத்துல புருஷங்காரன் பாம்பு தீண்டிச் செத்துப்போனான். ஒருக்கா ஊர் எல்லையில, பெறந்து அஞ்சாறு நாளான ஆம்புளைப் புள்ளைய யாரோ கொண்டாந்து போட்டுட்டுப் போயிட்டாக. பஞ்சாயத்துக் கூடி, அந்தப் புள்ளைய, வேலாயிக்கிட்டக் குடுத்திரலாம்னு முடிவு செஞ்சாக. `துணைக்குத் துணையா இந்தப் புள்ளையாவது இருக்கட்டுமே’ன்னு வேலாயியும் அந்தப் புள்ளையை வாங்கி ஆசை ஆசையா வளர்த்தா. `தீயான்’னு அவனுக்குப் பேரு. ஊரே அந்தப் புள்ளையை ஊட்டி வளர்த்துச்சு. தீயான் எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லாத பய. யாரும் அவனை வேத்துப்புள்ளையா நினைச்சதில்லை. யாரு வீட்டுல வேலை இருந்தாலும் அவன் வீட்டு வேலை கணக்கா எடுத்துப் பாப்பான்.

காலம் அதுபாட்டு நாலு காலு பாய்ச்சல்ல ஓடுச்சு. தீயானும் வெள்ளச்சியும் வளந்தாக. ஒண்ணுக்கொண்ணு அன்பா பழகுன புள்ளைக, ஒருகட்டத்துல இணைபிரியாத அளவுக்கு மனசால கலந்திருச்சுக. ஒருத்தர் இல்லாம ஒருத்தர் வாழ முடியாதுன்னு ஆகிப்போச்சு.

வடக்கால ஏரியை ஒட்டி கள்ளித்தோப்பு. முள்ளும் புதருமா மண்டிக்கிடக்கிற பூமி. வேலைவெட்டியெல்லாம் முடிஞ்சபெறவு, தீயான் அந்தக் காட்டுக்கு வந்திருவான். ஆட்டுக்குட்டிகள ஓட்டிக்கிட்டு வெள்ளச்சியும் அங்கே போயிருவா. ரெண்டு பேரும் புளியமரத்து நிழல்ல உக்காந்து பேசுவாக.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்