காதல் தேசம்!

நினைவோவியம்சந்தோஷ், விக்னா - ஓவியங்கள் : ஷண்முகவேல்

பிருந்தாவன் விரைவு வண்டியில் பெங்களூரிலிருந்து சென்னைக்குச் செல்லக் காத்துக் கொண்டிருந்தேன். மெலிதாக வீசிக்கொண்டிருந்த காற்று, திடீரென வேகமெடுத்து வீசியது. மரங்கள், நாட்டியம் ஆடுவதுபோல் அசைந் தாடின. டிசம்பர் பூக்கள், வேலி தாண்டி ரயில்வே பிளாட்பாரத்துக்குள்ளும் உதிர்ந்தன. மெல்லிய பனியில் அந்தப் பூக்களை மிதிக்காதபடி உயரமான ஒரு பெண் வெள்ளை சுடிதாரில் நடந்துவருவது நீர்வண்ண ஓவியம்போல தெரிந்தது. பெண் என்றா சொன்னேன், இல்லை இல்லை... பெண்மணி. என் கண்கள் ஸ்லோமோஷனில் அந்தக் காட்சியைக் கண்டுகொண்டிருந்தபோதே அவர் என் கோச்சை நெருங்கியிருந்தார். பக்கத்தில் வந்ததும்தான் முகம் துலக்கமானது. `அட, இது `காதல் தேசம்' திவ்யா அல்லவா?' மெள்ள புன்னகைத்துக்கொண்டே கவிதைத்தனமாகத் (அப்படி எனக்குத் தோன்றியதா?) தன் லக்கேஜுகளைத் தூக்கிக்கொண்டு எனது கோச்சுக்குள் ஏறினார். சில நிமிட தாமதத்துக்குப் பிறகு நான் கோச்சுக்குள் ஏறி, எனது பெர்த்துக்குச் சென்றேன். திவ்யா எனக்கு எதிரில் இருந்தார்.

`காதல் தேசம்' திவ்யா, எனக்குள் ஏதோ சுருள் சுருளாக ஓடி, இருபது வருடங்களுக்குப் பின்னால் இழுத்துச் செல்வதை உணர்ந்தேன். அந்தக் கல்லூரிச் சாலை, மெள்ள ஞாபகத்துக்கு வந்தது. வழவழப்பாக இருந்த அருண்,  படித்த அழகான பணக்கார இளைஞன். அந்தக் காலத்தின் அட்வான்ஸ் காரான மாருதி 800 வைத்திருந்தவன். கார்த்திக், பொருளாதாரத்தில் சிரமப்படும் கவிதை எழுதும் நாயகன்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick