செம்பா - நீலா

தெய்வ மனுஷிகள்வெ.நீலகண்டன் - படங்கள் : ஆர்.ராம்குமார் - ஓவியம்: ஸ்யாம்

ந்த அக்கா தங்கச்சியைப் பாத்து ஊரே பொறாமைப்படும். அழகுன்னா அழகு, அப்படியொரு அழகு. எப்பப் பாத்தாலும் ரெண்டு பொண்ணுகளும் ஒண்ணாதான் திரிவாளுக... ரெண்டு பேருக்குமே இடுப்புக்குக் கீழே தலைமுடி தொங்கும். நிலா மாதிரி வட்ட முகம், வாழைத்தண்டுபோல வாட்டமான உடல்னு ஊரே அந்தப் புள்ளைகளை மகாலட்சுமி கணக்கா கொண்டாடித் தீர்க்கும். 

மூத்தவ செம்பா. சின்னவ நீலா. இந்தப் புள்ளைகளோட அப்பா, கோதண்டம்  பத்மநாபபுரம் நீலகண்டேஸ்வரன் கோயில்ல குருக்களா இருந்தாரு.  பரம்பரை பரம்பரையா கோதண்டம் குடும்பம்தான் கோயிலுக்கு பூசை பண்ணும். கோதண்டம் பொண்டாட்டி பேரு மல்லிகை. கல்யாணமான அடுத்த வருஷமே செம்பா பொறந்துட்டா. அடுத்து ஆம்பளைப் புள்ள வேணுங்கிறது கோதண்டத்தோட ஆசை.

மல்லிகை முழுகாம இருந்தா. `கடவுளே... நல்லபடியா பிரசவம் ஆகணும். எனக்கு ஆம்பளைப் புள்ளையக் கொடு. உம் திருப்பேரையே அதுக்குச் சூட்டுறேன்'னு அந்த நீலகண்டர்கிட்ட வேண்டிக்கிட்டே இருந்தாரு கோதண்டம்.  பொறந்ததென்னவோ பொண்ணு. ஆனாலும், `ஆண்டவன் கொடுத்ததை மகிழ்ச்சியோடு, ஏத்துக்கணும்'னு மனசைத் தேத்திக்கிட்டாரு. வாக்கு மீறாம, ‘நீலா’ன்னே பேரு வெச்சு சீராட்டி வளர்த்தாரு.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick