பொய்யா!

தெய்வ மனுஷிகள் வெ.நீலகண்டன் - ஓவியம் : ஸ்யாம் - படங்கள்: அரவிந்த்

பொய்யா இருக்காளே... அவளுக்குப் புள்ளைங்கன்னா அவ்ளோ ஆசை...  ஆனா, ஆண்டவன் வஞ்சனை வெச்சுட்டான். கல்யாணமாகி 15 வருஷமா வயித்துல ஒரு புழு, பூச்சி வைக்கலே. போகாத கோயில் இல்லே... முழுகாத குளம் இல்லை... ஒரு பயனுமில்லை. பாவம் பரிதவிச்சு நின்னா பொய்யா.

பொய்யாவுக்கு ஒரு தங்கச்சி. வதவதன்னு வருஷத்துக்கொரு புள்ளையா ஏழு புள்ளைங்களப் பெத்துட்டா. அக்காகாரிக்கு, தங்கச்சி புள்ளைங்க மேல உசுரு. வாரமானா, சட்டி நெறைய பலகாரம் சுட்டுக்கிட்டு தங்கச்சி வூட்டுக்குப் போயிருவா பொய்யா. பெரியம்மாவைக் கண்ட புள்ளைகள்லாம் ‘அம்மா, அம்மா’ன்னு அவ காலையே சுத்திக்கிட்டு கிடக்குங்க. ‘ஆண்டவன் தனக்குத் தரவேண்டிய புள்ளைகளையும் தன் தங்கச்சிக்குச் சேர்த்துக் குடுத்துருக்கான்’னு அதுங்களையே தன் புள்ளைகளா நினைச்சுக்கிட்டா பொய்யா. 

ஆனா, என்னதான் அக்காகாரியா இருந்தாலும் தம்புள்ளைக இன்னொருத்தியை ‘அம்மா அம்மா’ன்னு காலைச் சுத்திக்கிட்டுக் கிடக்கிறதுல தங்கச்சிகாரிக்கு விருப்பமில்லை. ‘புள்ளை இல்லாதவ கண்ணு பட்டா இதுகளுக்கு ஒண்ணுல்லாட்டி ஒண்ணு ஆயிருமே’ன்னு பயம் அவளுக்கு.  இலைமறைகாயா சொல்லிப்பாத்தா. ஆனா, வெகுளிப்பொண்ணான பொய்யாவுக்கு அவ வார்த்தையில இருக்கிற விஷம் புரியலே.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 பிரீமியம் கட்டுரைகள் படிக்க பதிவு செய்யுங்கள்அனைத்து பிரீமியம் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்