``நினைச்சப்ப தண்ணிகூட குடிக்க முடியாது!’’ - படுகுழியில் இருந்து மீண்ட பச்சையம்மாள்

சனங்களின் கதைமு.பார்த்தசாரதி, படங்கள் : கா.முரளி

செங்கல்பட்டிலிருந்து காஞ்சிபுரம் செல்லும் வழியில் 16 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கிறது உள்ளாவூர் கிராமம். கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை புதர் மண்டிக்கிடக்கும் பாலாற்றங்கரை. அதையொட்டிய சுடுகாட்டின் அருகில் 20 குடிசைகள். அங்குதான் பச்சையம்மாளின் குடிசையும் இருக்கிறது. தன்னுடைய ஒன்பதாவது வயதிலிருந்து பல வருடங்கள் கொத்தடிமை வாழ்வு வாழ்ந்தவர் மீட்கப்பட்டு, இன்று தன் இருளர் இன மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்காக உழைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஏழைப் பெண்மணி. அதற்காக டெல்லி, மும்பை சென்று விருதுகள் பெற்றிருப்பவர்.

மூன்று பேர் மட்டுமே அமரக்கூடிய அளவில் இருக்கும் குடிசையில் பூனை, நாய்க்கெல்லாம் இடம்கொடுத்திருந்தார் பச்சையம்மாள்.

“அப்பா வாங்கியிருந்த கடனுக்காக என் அண்ணன் செய்யாறுல இருக்குற குவாரியில வேலைக்குப் போச்சு. ஓர் ஆளா வேலை பாத்தா கடன் சீக்கிரம் கழியாதுன்னு என்னையும் அம்மாவையும் அங்க கூட்டிட்டு போச்சு. அப்போ எனக்கு ஸ்கூலுக்குப் போற வயசு. குவாரியில கல்லு ஒடைச்சுப் போடுறது, பாறைக்குள்ள வெடிமருந்து வைக்குறது, கழனியில அறுவடை பண்றதுன்னு எல்லா வேலைகளையும் அங்க பாக்க வெச்சாங்க. அந்த குவாரி ஒரு பெரிய குழியாட்டம் இருக்கும். சின்ன வயசுலேயே அதுக்குள்ள போயிட்ட எனக்கு, எந்த வருஷத்துல இருக்கோம், என்ன வயசு ஆகுதுனு, வெளியில என்ன நடக்குதுன்னு எதுவுமே தெரியாம போயிடுச்சு. அப்பா எவ்வளவுதான் கடன் வாங்கியிருந்துச்சு, இப்போ எவ்வளவு ரூவா கழிஞ்சிருக்குன்னுகூடத் தெரியாது. மொதலாளிக்கிட்ட கேட்டா என்னையும் அம்மாவையும் அடிப்பாங்க. அதனால கேக்க மாட்டோம்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்