தெய்வ மனுஷிகள் - சிங்கம்மா

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
வெ.நீலகண்டன், படங்கள்: ஈ.ஜெ.நந்தகுமார் ஓவியம் : ஸ்யாம்

நாடோடி சமூகத்துல பொம்பளைப் புள்ளை பெத்தாத்தான் மதிப்பு, மருவாதி. பாண்டியாயிக்கு நாலு பயலுவ. அதனால, ‘எனக்கொரு பொம்பளப் புள்ள வரம்கொடு சாமி’ன்னு தெனமும் தாதாஜிகிட்ட வேண்டிக்குவா. ஒருக்கா, ஒரு பொம்பளைப் புள்ள பெறந்துச்சு. அந்தக் குழந்தைக்கு, ’சிங்கம்மா’ன்னு பேரு வெச்சு வளர்த்தா பாண்டியாயி.

சிங்கம்மா மேல அண்ணங்காரனுகளுக்கு அவ்ளோ பாசம்... அவ கேட்டதையெல்லாம் வாங்கிக் குடுப்பானுக. காட்டுக்குள்ள போயி தேனெடுப்பானுக. காடை, கௌதாரின்னு வில்லுவாரு வெச்சு வேட்டையாடுவானுக. பக்கத்தூரு மார்க்கெட்டுல பொம்மைகளை வாங்கியாந்து கோயில் திருவிழா, சந்தைகள்ல கடை விரிச்சு விப்பானுக.பாண்டியாயி வேகத்துக்கு யாரும் பாசிமணி கோக்க முடியாது. பேச்சு பாட்டுக்கு ஒருபக்கம் ஓடும். கையில ஒரு இடுக்கிய வெச்சுக்கிட்டு முடுக்கி முடுக்கி கோத்துக்கிட்டு உக்காந்திருப்பா.

பாண்டியாயி குடும்பம் மருதைக்குப் பக்கத்துல ஒரு ஊருல குடிலு கட்டித் தங்கியிருக்கு. நாடோடி மக்களுக்கு வீடுன்னு ஒண்ணும் இருக்காது. ஒதுக்குப்புறத்துல துணியால குடிலுகட்டிக் குடியிருப்பாக. பொம்பளைப்புள்ளைக பகல்ல எங்கே வேணும்னாலும் போயி ஊசி மணி பாசி விக்கலாம். ஆனா, சாயங்காலம் ஆறு மணிக்குள்ள வீட்டுக்குத் திரும்பிடணும். இல்லேன்னா, கூட்டத்துல சேத்துக்க மாட்டாக. அந்தக் கட்டுப்பாடு இன்னிக்கு நேத்தில்ல... ஆண்டாண்டுக்காலமா இருக்கு.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்