இதையும் தாங்குவேன் அப்பாவுக்காக! - சண்முகப்ரியா

கறிக்கடையில் கல்லூரிப் பெண்ஆ.சாந்தி கணேஷ், படம் : கே.ரமேஷ்

ரு நாளைக்கு இரண்டு ஜிபி டேட்டா கேட்கும் இளைய தலைமுறைக்கு மத்தியில், தனித்துத் தெரிகிறார் சண்முகப்ரியா. படிப்பது, திருப்பூர் எல்.ஆர்.ஜி அரசு மகளிர் கல்லூரியில் இறுதியாண்டு வேதியியல். பார்ட் டைமாகப் பணிபுரிவது, அப்பாவின் கறிக்கடையில்.

‘`ப்ளஸ் டூ முடிச்சுட்டு மூணு மாசங்கள் லீவுல வீட்ல இருந்தப்போ ஒருநாள் அப்பாதான், ‘ஒத்தாசைக்குக் கடையில வந்து நிக்கிறியாம்மா’னு கேட்டாரு. நான் உடனே `சரி’ன்னு சொல்லிட்டேன். ஏன்னா, எங்கப்பா வுக்கு ரொம்ப வயசாயிடுச்சு. அப்பா அம்மாவுக்குக் கல்யாணமாகி 12 வருஷங்கள் கழிச்சுத்தான் நான் பொறந்தேனாம். அப்புறம், என் ரெண்டு தம்பிங்க. இப்ப அப்பாவுக்கு அறுபது வயசாகுது’’ என்றவர், தன் அப்பாவைப் பற்றிப் பேசும்போது மலர்கிறார்.

‘`நான் குழந்தையா இருந்தப்போ, எங்கப்பாவுக்கு ஆக்ஸிடென்ட் நடந்துச்சு. டூவீலர்ல ஆட்டுக்குட்டியை ஏத்திட்டு வரும்போது, இருட்டுல ஜல்லிக்கல்லுல விழுந்து எந்திரிச்சு வந்து, விலா எலும்புல விரிசல்விட்டு சீழ் பிடிச்சிருந்திருக்கு. அப்படியும் கறிக்கடைக்குப் போறதை நிறுத்தலை. ஒருநாளு கடையில கறி கொத்திக்கிட்டிருக்கும்போது திடீர்னு கிறுகிறுன்னு வந்து அப்படியே கீழே விழுந்துட் டாரு. அப்புறம் ஆஸ்பத்திரி, கடை,  குடும்பம்னு படாதபாடு பட்டுட்டாரு. எனக்குப் புத்தி தெரிஞ்ச நாள்ல இருந்து, எங்கப்பா பட்ட கஷ்டத்தையெல்லாம் பார்த்து உணர்ந்து வளர்ந்தவ நான். என் பெரிய தம்பி அப்பாவுக்குத் துணையா கறிக்கடையிலதான் வேலை பார்க்குறான். அம்மாவும் கோழி வெட்டுறது, தோலுரிக்கிறதுல்லாம் செய்வாங்க. குடும்பமே உழைக்கிறப்போ காலேஜ்ல படிக்கிறதால நான் மட்டும் ஒதுங்கிட முடியுமா? அதான் கையில கத்தியை எடுத்துட்டேன்’’ என்கிறார் சண்முகப்ரியா.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 பிரீமியம் கட்டுரைகள் படிக்க பதிவு செய்யுங்கள்அனைத்து பிரீமியம் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்