சம்சாரம் அது மின்சாரம் - நினைவோவியம்

சந்தோஷ் – விக்னா, ஓவியம் : ஷண்முகவேல்

ராஜா சிதம்பரம்... நான் வேலை செய்த விளம்பர நிறுவனத்தின் ஆடிட்டர். வயசு முப்பத்திரண்டுதான். ஆனால், நாப்பத்திரண்டு வருஷ அனுபவம் மாதிரி கணக்கு வழக்கில் அவ்வளவு ஷார்ப். காரணம், ஃபேஸ்புக்கில் அவர் பெரிய குடும்பப் புகைப்படத்தைப் பார்த்தபோதுதான் விளங்கியது. அவர் அப்பா சிதம்பரத்தை மறக்க முடியாதே... குடும்பத்தையே கார்ப்பரேட் கம்பெனி மாதிரி பாவித்து `கணக்கு வழக்கில்’ அவ்வளவு கறார் காட்டியவர் ஆயிற்றே!

வழக்கம்போல விக்னாவுக்கு ராஜா வீட்டு அட்ரஸ்ஸுடன் ஒரு மெசேஜ் தட்டினேன். அடுத்த சில நொடிகளில் வாட்ஸ் அப்பில் வாய்ஸ்கால் அசரீரியாக விக்னா வந்தாள்.

“ ‘அழகிய அண்ணி’ உமாவைச் சந்திக்கப் போறோமா?” என்று ஆச்சர்யப்பட்டவள் “அம்மையப்பன், கோதாவரி எல்லாம் எப்படி இருக்கிறார்களாம்?” என்றாள். “அதெல்லாம் உமாவிடமே கேட்டுருவோம்” என்றேன் நான்.

வளசரவாக்கம் கற்பக விநாயகா காலனி...

“சிதம்பரம் சார்...”

சிரித்துகொண்டே “வணக்கம், வாங்க. ராஜா சொன்னான்” என்றார் கெட்டிதட்டின குரலில். சிதம்பரம் சாருக்குச் சிரிக்க வருமா, கடுகடு முகத்தைக் கூட காலம் எப்படி மாற்றிவிடுகிறது என்று தத்துவார்த்தமாக வியந்தபடி வீட்டுக்குள் காலடி எடுத்து வைத்தோம்.

“வணக்கம் உட்காருங்க” என்று உமா வந்தார். “என்ன வெயில்? காபி வேண்டாம், குளிர்ச்சியா ஜூஸ் எடுக்கட்டுமா?” என்றார்.

நான் சிதம்பரம் சாரை ஓரக்கண்களால் பார்த்தேன். கிளம்பும்போது ஜூஸுக்கு பில் கொடுப்பாரோ என்னமோ? விக்னா புரிந்து கொண்டு “பரவாயில்ல மேடம்” என்றாள்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்