வேறு எந்த உறவும் வேண்டாமே! -  டாக்டர் ரேகா

சலங்கை... சேவை... ஆ.சாந்தி கணேஷ்

‘`பகவான் நம்மளைப்  படைச்சதே நம்மால முடிஞ்சளவுக்கு சிலர் முகத்துலயாவது சிரிப்பை வரவைச்சுப் பார்க்கணும்கிறதுக்குதான். அதைத்தான் நாட்டியம் வழியா நான் செஞ்சுக்கிட்டிருக்கேன். ஏழ்மையின் கொடுமையை அனுபவிச்சதனால, ஏழைக்  குழந்தைகளின் முகங்களில் ததும்பும் புன்னகை எவ்வளவு அற்புதமானதுன்னு எனக்குப் புரியும்'' - நெகிழ்ச்சியாகத் தொடங்குகிற ரேகாவின் கதையில் திருப்பங்கள் பல உண்டு.

‘`அம்மா ஜெயலக்ஷ்மி குடும்ப நிர்வாகி. அப்பா ராகவனுக்கு பேக்கரி பிசினஸ். அதற்காக பாலக்காட்டுல இருந்த நாங்க பெங்களூருக்கு ஷிஃப்ட் ஆனோம். அம்மா பாடும்போதெல்லாம் நான் ஆட ஆரம்பிக்க, என்னை மூன்றரை வயசுல குரு பத்மினி ராமச்சந்திரனிடம் பரதம் கத்துக்க அழைச்சுட்டுப் போயிருக்காங்க. அஞ்சு வயசுக்கப்புறம்தான் டான்ஸ் கத்துத்தர முடியும்னு சொன்ன குரு, நான் ஆடினதைப் பார்த்துட்டு ஆச்சர்யப்பட்டு கிளாஸ்ல சேர்த்துக்கிட்டாங்களாம். நாலரை வயசுலேயே புஷ்பாஞ்சலி, வர்ணம், தில்லானா, பதம்னு முக்கால் மணி நேரம் புரோகிராம் பண்ணியிருக்கேன்’’ என்று ஆச்சர்யப்படுத்துகிறவர், அப்பா பிசினஸில் சரிந்த கதையையும், அதனால் தான் ஆசை ஆசையாகக் கற்றுக்கொண்டிருந்த பரத வகுப்பு நின்றுபோன கண்ணீர்ப் பக்கங்களையும் மெள்ளப் புரட்ட ஆரம்பித்தார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 பிரீமியம் கட்டுரைகள் படிக்க பதிவு செய்யுங்கள்அனைத்து பிரீமியம் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்